Antoni Tapies (1923-2012) - Le huit





600 € | ||
|---|---|---|
400 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 131562 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Αντόνι Ταπίε, Le huit, 1969, χαρακτική (σινές), περιορισμένη έκδοση αρ. 75, υπογεγραμμένο στο χέρι, 59 × 78 cm, Ισπανία, απεικονίζει ιστορική σκηνή, σε κατάσταση ικανοποιητική.
Περιγραφή από τον πωλητή
ABOUT THE PRINT
- Εκτύπωση σε έγχρωμη (διχρωμία) σε κινέζικο χαρτί, επικολλημένο σε σιφόν Mandeure
- Λόγω της ηλικίας του, το χαρτί εμφανίζει ορισμένα σημάδια γήρανσης.
- Προέρχεται από ιδιωτική συλλογή φίλου της οικογένειας Ταπιές.
- Βιβλιογραφία: GALFETTII 202
ABOUT THE ARTIST
Αντόνι Ταπιές (Μπαρτσελόνα, 1923-2012)
ήταν Καταλανός καλλιτέχνης και ένας από τις πλέον επιδραστικές φιγούρες του ευρωπαϊκού ινοφορμισμού του 20ού αιώνα. Μεταξύ αυτοδίδακτος σε μεγάλο βαθμό, συνδύασε έμπνευση από τον πρωτοποριακό χώρο και την Ανατολική παράδοση για να δημιουργήσει τη δική του γλώσσα όπου ύλη και πνεύμα αλληλεπλέκονται. Χρησιμοποιούσε υλικά όπως χώμα, άμμο, σκόνη μαρμάρων και καθημερινά αντικείμενα, δημιουργώντας πυκνές επιφάνειες με σύμβολα που προκαλούν μνήμη, ευθραυστότητα και μεταφυσική υπέρβαση. Το 1984 ίδρυσε το Ίδρυμα Αντόνι Ταπίς, ενοποιώντας μια καλλιτεχνική και πνευματική κληρονομιά που συνδυάζει πειραματισμό και κριτική σκέψη.
Τη δεκαετία του 1950, απέκτησε διεθνή αναγνωρισιμότητα συμμετέχοντας στη Βενετία Μπιενάλε και στο documenta στο Κάσσελ. Βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο Ζωγραφικής στη Βενετία (1958) και αργότερα με το βραβείο Παύλου της Αστούριας για τις Τέχνες (1990). Επίσης του απονεμήθηκε ο τίτλος μαρκήσου από τον βασιλιά Ιουάν Κάρλος Α’ το 2010.
ABOUT THE PRINT
- Εκτύπωση σε έγχρωμη (διχρωμία) σε κινέζικο χαρτί, επικολλημένο σε σιφόν Mandeure
- Λόγω της ηλικίας του, το χαρτί εμφανίζει ορισμένα σημάδια γήρανσης.
- Προέρχεται από ιδιωτική συλλογή φίλου της οικογένειας Ταπιές.
- Βιβλιογραφία: GALFETTII 202
ABOUT THE ARTIST
Αντόνι Ταπιές (Μπαρτσελόνα, 1923-2012)
ήταν Καταλανός καλλιτέχνης και ένας από τις πλέον επιδραστικές φιγούρες του ευρωπαϊκού ινοφορμισμού του 20ού αιώνα. Μεταξύ αυτοδίδακτος σε μεγάλο βαθμό, συνδύασε έμπνευση από τον πρωτοποριακό χώρο και την Ανατολική παράδοση για να δημιουργήσει τη δική του γλώσσα όπου ύλη και πνεύμα αλληλεπλέκονται. Χρησιμοποιούσε υλικά όπως χώμα, άμμο, σκόνη μαρμάρων και καθημερινά αντικείμενα, δημιουργώντας πυκνές επιφάνειες με σύμβολα που προκαλούν μνήμη, ευθραυστότητα και μεταφυσική υπέρβαση. Το 1984 ίδρυσε το Ίδρυμα Αντόνι Ταπίς, ενοποιώντας μια καλλιτεχνική και πνευματική κληρονομιά που συνδυάζει πειραματισμό και κριτική σκέψη.
Τη δεκαετία του 1950, απέκτησε διεθνή αναγνωρισιμότητα συμμετέχοντας στη Βενετία Μπιενάλε και στο documenta στο Κάσσελ. Βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο Ζωγραφικής στη Βενετία (1958) και αργότερα με το βραβείο Παύλου της Αστούριας για τις Τέχνες (1990). Επίσης του απονεμήθηκε ο τίτλος μαρκήσου από τον βασιλιά Ιουάν Κάρλος Α’ το 2010.

