Αντίγραφο ενός αρχαίου Ρωμαίου Μπρούντζος Θηλυκή φιγούρα - 7 cm

Μικρή αναπαραγωγή μιας γυναικείας φιγούρας με ρωμαϊκή έμπνευση που απεικονίζει μια γυναίκα καθισμένη σε χαλαρή στάση, με το σώμα ελαφρώς λοξά προς τα πίσω και ένα από τα πόδια τεντωμένο προς τα εμπρός.

Το έργο, με μικρές διαστάσεις —περίπου 7 x 3 x 6 cm—, αναπαράγει τον τύπο των μικρών αγαλμάτων που στον ρωμαϊκό κόσμο συναντιόνταν σε οικιακά, θρησκευτικά ή διακοσμητικά περιβάλλοντα.

Αυτά τα μικρογλυπτά, αρχικά elaborated σε υλικά όπως μπρούντζος, τερρακότα ή πέτρα, συνέρχονταν στο καθημερινό οπτικό σύμπαν των ρωμαϊκών οικιών, διακοσμώντας λάριους, ιδιωτικές αίθουσες ή μικρούς οικιακούς βωμούς.

Η φιγούρα παρουσιάζει μια γυναίκα ντυμένη με ένα ελαφρύ χιτώνα που προσαρμόζεται στο σώμα και της αποκαλύπτει ανατομικά σχήματα, ένα συνηθισμένο εύρημα στην κλασική γλυπτική για να υποδηλώσει κίνηση και φυσικότητα. Η επεξεργασία του νήματος, ορατή στους πτυχούς που πέφτουν πάνω στα πόδια, θυμίζει τις αισθητικές συμβάσεις που κληρονούνται από την ελληνιστική παράδοση, ευρύτερα διαδεδομένες στην ρωμαϊκή τέχνη. Τέτοιο είδος αναπαράστασης, με το σώμα σε ήρεμη και κομψή στάση, αντικατοπτρίζει την επιρροή των προτύπων των Ελλήνων που υιοθετήθηκαν και επανερμηνεύτηκαν από τους Ρωμαίους γλύπτες από τον 2ο αιώνα π.Χ.

Η στάση της φιγούρας —καθήμενη με ένα πόδι προχωρημένο και ο κορμός ελαφρώς στριμμένος— μεταδίδει μια αίσθηση αυθορμητισμού με ελάχιστη ρυτιδωτική περιορισμού, χαρακτηριστικό ορισμένων διακοσμητικών φιγούρων που παράγονταν κατά τη διάρκεια της αυτοκρατορικής περιόδου. Το πρόσωπο εμφανίζεται σκαρφαλωμένο, ενώ το χτένισμα υποδεικνύεται μέσω μαλακών όγκων που υπενθυμίζουν τους γυναικείους κότσους που συνήθως απεικονίζονται στην ρωμαϊκή εικονογραφία. Σε πολλές μικροφυσιές γλυπτικής, η έμφαση δεν βαρύνει τόσο τον ατομικό πορτραίτο όσο την ιδεαλτοποιημένη αναπαράσταση του ανθρώπινου σώματος.

Η επιφάνεια μιμείται την πατίνα ή τη φθορά των αρχαίων αρχαιολογικών αντικειμένων, συμβάλλοντας στη δημιουργία της εντύπωσης αντικειμένου προερχόμενου από αρχαιολογική ανασκαφή ή κλασική συλλογή. Αυτές οι αναπαραγωγές συνήθως γίνονται για εκπαιδευτικούς, μουσειοπαιδαγωγικούς ή διακοσμητικούς σκοπούς, επιτρέποντας την προσέγγιση στην αισθητική της ρωμαϊκής γλυπτικής χωρίς να προβαίνουν σε πρωτότυπα κομμάτια.

Οι γυναικείες φιγούρες που κάθεται διαθέτουν πολλούς παραλλήλους στην μεσογειακή αρχαιολογία. Παραδείγματα συγκρίσιμα έχουν βρεθεί σε οικιακά περιβάλλοντα της Πομπηίας και της Οθουκλανού, καθώς και σε συλλογές μικρών μπρούντζων ρωμαϊκών που διατηρούνται σε μουσεία όπως το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Μαδρίτης, το Βρετανικό Μουσείο ή το Λούβρο.Πολλά από αυτά τα αντίγραφα θα μπορούσαν να παραπέμπουν σε γυναικείες φιγούρες ιδεαλισμένες, σε θεότητες μικρές ή ακόμη και σε καθημερινές σκηνές σχετικές με τη διασκέδαση, τη μουσική ή το χορό, τομείς πολύ παρόντες στην οπτική κουλτούρα του ρωμαϊκού κόσμου.

Σύνολο, αυτή η αναπαραγωγή επιτρέπει την εκτίμηση σε μικρή μορφή ορισμένων από τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν τη ρωμαϊκή φιγούρα γλυπτική: η επιρροή του ελληνικού κλασικισμού, η προσοχή στο νήμα και η αναζήτηση μιας φυσικής στάσης που ανθροποιεί την αναπαράσταση.

Ιδιωτική συλλογή MTM, 1980, αντίγραφο.