Vide poche - Max Le Verrier (1891 – 1973) - Γαλλία - Τασάκι 'Silène'

Μαξ Λε Βερριέ - Σπάνιο Τασάκι ανάψιμο “Silène” (№200) - Χάλυβας με πατίνα χρυσού

Σας προτείνω ένα υπέροχο κομμάτι συλλεκτικού χαρακτήρα από το διάσημο χυτήριο Max Le Verrier: το τασάκι ή βαλβίδα-ντοσιέ μοντέλο «Silène», καταχωρημένο με τον αριθμό 200 στο «Κόκκινο Κατάλογο» του οίκου.

Αυτό το μοντέλο, με πλούσια εικονογραφία, κατασκευάζεται σε χαλκό με θαυμάσια πατίνα χρυσού. Απεικονίζει τον Σιλέν, εμβληματική φιγούρα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, πατέρα ανάδοχο και κηδεμόνα του θεού Διόνυσου, συχνά συνδεδεμένου με τη σοφία και τη χαρούμενη μέθη.

Μοντέλο: Silène (№ 200)

Υλικό: Χαλκός με πατίνα χρυσού

Σε γενική καλή κατάσταση. Διακρίνονται ελαφρές φθορές λόγω του χρόνου, που προσθέτουν στην αυθεντικότητα του κομματιού και τον ιστορικό χαρακτήρα του (βλ. λεπτομερείς φωτογραφίες).

Διαστάσεις: Διαμέτρος: 10 εκ
Ύψος: 1,5 εκ
Βάρος: 180 γρ

“Από ένα τεττραδραχμό αργύρου από το Νάξος ή Σικελίας περί το 460 π.Χ. Σιλέν, Επιστροφή νομίσματος φέρει στην Όψη κεφαλή του Διονύσου. Εξίσου αξιοσημείωτη φιγούρα λόγω της σύνθεσης και του τύπου του σώματος.”

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Ο Λουί Όκταβ Μάξιμα Λε Βερριέ γεννήθηκε στο Νεϊί-σου-Σείν από μητέρα Βελγίδα και πατέρα Παριζιάνου, χρυσοχόος. Υπηρετεί στις γαλλικές δυνάμεις κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, προτού σπουδάσει στην École des Beaux-Arts στη Γενεύη όπου γνωρίζει τους καλλιτέχνες και ομότιτλους συνάδελφους Πιέρ Λε Φαγιί και Μαρσέλ Μπουρέν· οι τρεις αυτοί καλλιτέχνες έγιναν φίλοι για ζωή. Το 1919 ο Max Le Verrier ανοίγει το δικό του χυτήριο, παράγοντας γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λαμπτήρες, στήμονες και διάφορα μασκότ αυτοκινήτων.

Ελκυσμένος από τον αγάπης του για τα ζώα και τα ζωολογικούς κήπους και τα τσίρκα, φιλοτεχνεί το πρώτο του γλυπτό, τον διάσημο ερωτικό πελεκάνο σε ένα στυλ χαρακτηριστικό της περιόδου περίπου 1925. Υπέγραψε το έργο με το ψευδώνυμο Artus. Κατά την περίοδο αυτή ο Le Verrier δημιούργησε πολλά μοντέλα ζώων, όπως τίγρεις όπως οι Baghera, Ουγκάντα και Τζουντζλ, ένα εντυπωσιακό λιοντάι, ορτυκιά, σκίουροι και άλογα τα περισσότερα από τα οποία σε μέταλλο τέχνης προτιμότερος ο χαλκός.

Στον φράχτη των κλουβιών του Jardin des Plantes ο Max Le Verrier δημιούργησε το έργο του με τίτλο «Μονάχος πίθηκος με ομπρέλα», μια τρίαχρονη χιμπατζής που ονόμαζε όμορφα Boubou. Μιά μεγάλη φιλία γεννήθηκε ανάμεσα στον πίθηκο και τον καλλιτέχνη. Ο Boubou, κρατούμενος από τον φρουρό του ζωολογικού κήπου εξω από το κλουβί, δέχτηκε να ποζάρει με αντάλλαγμα μπανάνες. Κάθε πρωί, κοιτούσε προς την είσοδο περιμένοντας εκείνον που θα τον αθανατοποιούσε. Το γλυπτό «Ρινόμενα» βραβεύτηκε με μετάλλιο στο Σαλόν του Χουμοριστών το 1927.

Το εργαστήριο Le Verrier δούλεψε για τους γλύπτες: Πιερ Λε Φαγιί, ψευδώνυμο Fayral, Μαρκελ Μπουρέν, ψευδώνυμο Derenne & Briand, Ραιμοντά Γκερμπ, Ζυλ Μασόν, Σάββας, Τζανλ, Ντενις, Ντε Μαρκκό και Γκαρσία. Τα κομμάτια αυτά πωλούνταν στο εργαστήριο του 100 rue du Théâtre στο Παρίσι.

Ο Max Le Verrier ήταν Τακτικό Μέλος της Εταιρείας Διακοσμητικών Καλλιτεχνών και εξέθετε τακτικά. Είχε περίπτερο στην Έκθεση Διακοσμητικών και Βιομηχανικών Τεχνών του Παρισιού από το 1925 στο Grand Palais, όπου το περίπτερο του έλαβε χρυσό μετάλλιο. Το περίπτερο του στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937 τιμήθηκε με τιμητικό μετάλλιο.

Το 1928 ο Max Le Verrier φιλοτεχνεί από ζωντανό μοντέλο τον διάσημο λαμπτήρα Clarté που απεικονίζει μια γυμνή γυναίκα στα δάκτυλα των ποδιών, έναν φλεγόμενο σφαίρα στα χέρια εκτείνεται, κεφάλαιο κομμάτι της συλλογής του. Στην πραγματικότητα χρειαζόταν τρία διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για το τελευταίο μέρος, ζήτησε από μια χορεύτρια του Μπαλέτου της Ζοζεφίν Μέικερ να ποζάρει. Αυτό το μοντέλο υπάρχει σε τέσσερα μεγέθη: Λαμπερή Φάση, Φωτεινή, Φωτιά, Φωτεινή φυσικού μεγέθους.

Οι περισσότερες φιγούρες του Le Verrier απεικονίζουν νεαρές κοπέλες με ιδεαλιστικό σωματικό προτύπο.

Ο λαμπτήρας Clarté παρουσιάστηκε στην έκθεση Lumières στο Centre Georges Pompidou από Μάιο έως Αύγουστο 1985, αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France στο Harrods του Λονδίνου και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Επίσης παρουσιάστηκε στο ξενοδοχείο Martinez στην Κάν, το 2000.

Ο Max Le Verrier εργάστηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Καταδικάστηκε το 1944 για τη δράση του στη γαλλική Αντίσταση, αλλά μετά τον πόλεμο συνέχισε να γλυπτεί μέχρι τον θάνατό του το 1973.

Τα έργα του Maxime Le Verrier χαρακτηρίζονται από ένα πολύ προσωπικό στυλ και μαρτυρούν μια ευαίσθητη οπτική.

Ο καλλιτέχνης είχε επίσης ως στόχο να προσαρμόσει την τέχνη του σε πρακτικό διακοσμητικό σκοπό και υλοποίησε όμορφες παραδείγματα λαμπτήρων και άλλων αντικειμένων, από τα οποία εδώ παρέχονται αντίτυπα. Εκτιμά με λογική ότι η μοντέρνα τέχνη δεν πρέπει να παραμένει προνόμιο λίγων ευνοημένων, αλλά πρέπει να γίνει προσιτή στον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό και να διαχύεται σε ό,τι είναι χρήσιμο στη ζωή. Αυτή η αντίληψη είναι εξαιρετικά δίκαιη· στις αναζητήσεις του για τη στιλιστικοποίηση τα κατάφερε με μεγάλη ευτυχή έκθεση.