Vide poche - Max Le Verrier (1891 – 1973) - Γαλλία - Τασάκι «Φρανσουά Α'»

Max Le Verrier - Σπάνιος δακτυλίδι χαρτοπετσών "François Ier" (Αρ.574) - Χάλκινο

Σας προτείνω ένα κομμάτι ιστορικής συλλογής από το διάσημο χαλκοκοπείο Max Le Verrier: ο δακτυλίδι ή ο κάδος-κουβά μιας παλαιάς μορφής "François Ier", καταχωρισμένος με τον αριθμό 574 στο "Κόκκινο Κατάλογο" του καλλιτέχνη.

Αυτό το μοντέλο τιμά την γαλλική βασιλική εμβληματικότητα με μια απεικόνιση της σαλαμάνδρας, έμβλημα του βασιλιά François Ier. Σύμφωνα με τον θρύλο της εποχής, το ζώο είχε τη δύναμη να ζει μέσα στις φλόγες και να τις σβήνει. Το στέμμα πάνω από αυτό επιβεβαιώνει την βασιλική του καταγωγή.
Διαμορφωμένο από χαλκό με εξαιρετικά λαμπερή πατίνα χρυσή με νότες πρασίνου αρχαϊκού, δίνει την εντύπωση κοσμήματος ιστορικού θησαυρού.

Μοντέλο: François Ier (Αρ. 574)

Υλικό: Χαλκός με πατίνα χρυσή και πράσινη

Σε καλή γενική κατάσταση. Διακρίνονται ορισμένα ίχνη φθοράς και πατίνας λόγω του χρόνου. Σημείωση: στο πίσω μέρος, ένα από τα τρία μικρά στηρίγματα έχει αντικατασταθεί παλαιότερα από μια μικρή βίδα που λειτουργεί ως πόδι, παρέχοντας έτσι άριστη σταθερότητα (βλ. φωτογραφίες της βάσης).

Διαστάσεις:
Διάμετρος: 10 cm
Ύψος: 1,5 cm
Βάρος: 178 g

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Ο Louis Octave Maxime Le Verrier γεννήθηκε στο Neuilly-sur-Seine από μητέρα Βελγίδα και από πατέρα Παριζιάνη, χρυσοχόος. Υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο προτού σπουδάσει στην École des Beaux-Arts του Γενεύης, όπου συνάντησε καλλιτέχνες και συν-πτυχίους τους Pierre Le Faguays και Marcel Bouraine· οι τρεις καλλιτέχνες έγιναν φίλοι για τη ζωή. Το 1919 ο Max Le Verrier άνοιξε το δικό του χαλκοκοπείο, παράγοντας γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λαμπτήρες, βιβλιοστάτες και μασκότ αυτοκινήτων.

Προσήλωμένος στην αγάπη του για τα ζώα προς τους ζωολογικούς κήπους και τα τσίρκα, φιλοτέχνησε τη δεύτερή του γλυπτή τη διάσημη βελονοειδή πελαργό σε στυλ χαρακτηριστικό των ετών του 1925. Υπέγραφε το έργο με το ψευδώνυμό του Artus. Κατά την περίοδο αυτή ο Max Le Verrier δημιούργησε πολλά μοντέλα ζώων, όπως πανθήρες όπως Baghera, Ouganda και Jungle, ένα εντυπωσιακό λιοντάρι, κότες-πεταλούδες, σκίουρους και άλογα, τα περισσότερα εξ ολοκλήρου σε μέταλλο τέχνης προτιμώντας χαλκό.

Μπροστά από τα κλουβιά του Jardin des Plantes, ο Max Le Verrier δημιούργησε τη γλυπτή του εικόνα με μαϊμού με ομπρέλα, ένας τριών ετών χιμπατζής που έφερε το όμορφο όνομα Boubou. Υπήρξε μεγάλη φιλία μεταξύ του πιθήκου και του καλλιτέχνη.
Boubou, που κρατιόταν από τον φρουρό του ζωολογικού κήπου εξωτερικά από το κλουβί, δέχτηκε να ποζάρει αντάλλαγμα με μπανάνες. Ακόμη, κάθε πρωί κοιτούσε προς την είσοδο περιμένοντας αυτόν που θα τον αθανατίσει.
Το άγαλμα Pluie έλαβε μετάλλιο στο Salon des Humoristes το 1927.

Το εργαστήριο Le Verrier δούλεψε για τους γλύπτες τους εξής:
Pierre Le Faguays, ψευδώνυμο Fayral, Marcel Bouraine, ψευδώνυμο Derenne & Briand, Raymonde Guerbe, Jules Masson, Charles, Janle, Denis, De Marco και Garcia. Αυτά τα κομμάτια πωλούντο στο εργαστήριο της διεύθυνσης 100 rue du Théâtre στο Παρίσι.

Ο Max Le Verrier ήταν Τακτικό Μέλος της Ένωσης Καλλιτεχνών Διακοσμητών και εκθέτονταν τακτικά εκεί. Διατηρούσε πάγκο στην Έκθεση Διακοσμητικών και Βιομηχανικών Τεχνών του Παρισιού το 1925 στο Grand Palais, όπου ο πάγκος του έλαβε χρυσό μετάλλιο. Ο πάγκος του στην Έκθεση Διεθνή του Παρισιού το 1937 τιμήθηκε με τιμητικό μετάλλιο.

Το 1928, ο Max Le Verrier φιλοτέχνησε από ζωντανό μοντέλο τη διάσημη λάμπα Clarté που απεικονίζει μια γυναίκα γυμνή στις μύτες των ποδιών, έναν φωτεινό σφαίρα στα ανοιχτά χέρια, κορυφαίο κομμάτι της συλλογής του. Στην πραγματικότητα χρειαζόταν 3 διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για το τελευταίο μέρος ζήτησε από μια χορεύτρια των μπαλέτων της Joséphine Baker να ποζάρει. Αυτό το μοντέλο υπάρχει σε 4 μεγέθη: Lumen Lumineux, Lumina, Clarté, Clarté φυσικού μεγέθους.
Οι περισσότερες φιγούρες του Le Verrier είναι νεαρά κορίτσια με ιδανικοποιημένη αθλητικότητα ανάλογη.

Η λάμπα Clarté παρουσιάστηκε στην έκθεση Lumières στο Centre Georges Pompidou από Μάιο μέχρι Αύγουστο 1985 αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France στο Harrod’s στο Λονδίνο και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Εκτέθηκε επίσης στο ξενοδοχείο Martinez στο Cannes το 2000.

Ο Max Le Verrier δούλεψε καθ’ όλη τη διάρκεια των δεκαετιών του 1930. Συνελήφθη το 1944 για την εργασία του στην Γαλλική Αντίσταση, αλλά μετά τον πόλεμο συνέχισε να γλυπτεύει μέχρι τον θάνατό του το 1973.

Τα έργα του Maxime Le Verrier χαρακτηρίζονται από ένα πολύ προσωπικό στυλ και μαρτυρούν μια ευαίσθητη οπτική.

Ο καλλιτέχνης αφιέρωσε επίσης κόπο να προσαρμόσει την τέχνη του σε έναν πρακτικό διακοσμητικό σκοπό και εφάρμοσε όμορφα παραδείγματα λαμπτήρων και άλλων αντικειμένων, από τα οποία παρέχονται εδώ αντίγραφα. Θεωρεί δίκαια ότι η μοντέρνα τέχνη δεν πρέπει να παραμένει προνόμιο ορισμένων πλεονεκτών, αλλά πρέπει να είναι προσβάσιμη από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό και να διαδοθεί σε ό,τι είναι χρήσιμο στη ζωή. Αυτή η αντίληψη είναι εξαιρετικά σωστή · στις προσπάθειές του για εξομάλυνση, ο καλλιτέχνης κατάφερε να τις εφαρμόσει με πολλή χαρά.