Baptiste Laurent - Volcan fumée orange

«Volcan fumée orange», 50x35εκ., 2023 υδατομάνια και κινέζικο μελάνι σε χαρτί
Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος, αποστέλλεται κυλιόμενο.

Σειρά (En)tropicos/
Οι μέρες επαναλαμβάνονται. Πριν λίγους μήνες ζήσαμε
μια ατυπική στιγμή. Ο χώρος μας είναι μικρός και
ο χρόνος μακροτσικός. Κατακλυθήκαμε από την έλλειψη χρόνου,
αλλά τώρα μας εκπλήσσει το πλεόνασμα. Ένα
ενδοσκοπικό βήμα, ένας νέος ορίζοντας, όπου
πλησιάζουμε τη φαντασία μας. Η απορία της αλλαγής, μια
άκρα πρωτοφανής κραυγή ρωτά «τι τώρα?»
Ο Baptiste χρησιμοποιεί αυτό το δυστοπικό πανόραμα για να
δημιουργήσει μια άλλη αυγή, μια νέα αυγή. Η κατασκευή αυτών
των ζωγραφικών έργων πηγάζει από την ανάγκη ανανέωσης του τοπίου,
από μια επιθυμία για ξεχασμένη φύση. Να την επαναανακαλύψουμε, να
την ζωντανέψουμε.
Το κίνητρο αυτής της συμβίωσης βρίσκεται στην
ιστορία του ανθρωπολόγου και ιδρυτή της
στυκτοριστικής δομής, Claude Lévi-Strauss: το 1935, ο Lévi-Strauss
αναχώρησε προς αναζήτηση ενός αυθεντικού, καθαρού Βραζιλίας, προικισμένης
με άγρια ενέργεια και μια ιδιαίτερη φύση.
Ο δημιουργός του «Tristes Tropiques» είχε μερικώς εκπληρώσει
τις προσδοκίες του ταξιδιού. Η αγωνία του παρουσιάζεται σε ένα απόσπασμα κειμένου με προφητικό
τόνο: «Σε μερικούς αιώνες, σε αυτόν τον ίδιο τόπο,
άλλος ταξιδιώτης, εξίσου απελπισμένος με εμένα, θα θρηνήσει
tην εξαφάνιση αυτού που θα μπορούσα να δω και το οποίο
διάβηκε από μένα». Θύμα μιας διπλής ασθένειας, ό,τι βλέπω με πληγώνει,
και αμελή μου ελέγχω απαράκλητα που δεν κοίταξα αρκετά σκληρά.
Σαν ταξιδιώτης, οι (en)tropical καμβάδες του Baptiste τον οδηγούν
να βρει έναν τόπο όπου μπορεί να επαναανακαλύψει τη ζωτικότητά του.
Ίσως αυτά τα είδη να μην υπάρχουν, ίσως αυτοί οι ειδυλλιακοί τοπιογραφικοί χώροι ποτέ να μην υπάρχουν. Αλλά το παράθυρο
που ανοίγει ο Baptiste φέρνει τον αέρα που δεν μπορούμε πλέον
να αναπνεύσουμε σήμερα. Ο Baptiste μας προσφέρει μια ουτοπία· μέσα από τα βήματά του προτείνει μια αλλαγή παραδείγματος, μια πιθανή οικολογία. Για τους Έλληνες, η λέξη εντροπία είχε δύο σημασίες: εξέλιξη και μεταμόρφωση. Για τους φυσικούς, είναι μετρικό μέτρο της αταξίας ενός συστήματος. Εντοπίζοντας την αταξία, μεταμορφώνοντάς την

Baptiste Laurent (1980, Nantes) είναι οπτικός καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται
στη Μαδρίτη και το Παρίσι.
Έχει εκθέσει σε διάφορους πολιτιστικούς και καλλιτεχνικούς οργανισμούς,
συμπεριλαμβανομένου του Institut Français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Το παραδοσιακό του μέσο είναι η ζωγραφική, αλλά εργάζεται και στη γλυπτική
και αναπτύσσει προγράμματα με έντονο λογοτεχνικό, κοινωνικό και
ανθρωπολογικό στοιχείο.
Στις τελευταίες του δημοσιεύσεις και εκθέσεις, τα «Conversaciones y
puñetazos», «Mauvaises Tournures», «Bajo el Mismo Mar» και «Exit»,
έχει επανειλημμένα πειραματιστεί με συνεργατική δημιουργική εργασία
με άλλους εικαστικούς και λογοτεχνικούς συγγραφείς.
Ως αντι-ακαδημαϊκός και εκλεκτικός καλλιτέχνης, του αρέσει να συνκρίνει
εικονογραφικές τεχνοτροπίες, εναλλάσσοντας μεταξύ νεο-εικονογραφικής αφήγησης, γραφιστικής ζωγραφικής και εξπρεσιονιστικής αφαίρεσης.
Ιδρυτής του κοινοτικού στούντιο «Latolier» στην περιοχή Usera της Μαδρίτης, διευθύνει μια δυναμική κοινότητα Ισπανών και διεθνών εικαστικών
καλλιτεχνών