Κατάσταση mumuye - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Αυτή η ξύλινη γλυπτική ενσαρκώνει τη δύναμη και τη πνευματικότητα των αφρικανικών παραδόσεων.

Το λεπτό της σχήμα, σχεδόν αρχιτεκτονικό, θυμίζει μια προστατευτική φιγούρα, υψωμένη ανάμεσα στον ορατό και τον αόρατο κόσμο.

Οι γραμμές ανοιχτές στο κέντρο δεν είναι ασήμαντες: συμβολίζουν τη διέλευση, τη ροή της ενέργειας και τον σύνδεσμο ανάμεσα στον άνθρωπο και τους προγόνους.

Το πρόσωπο, σοβαρό και εκφραστικό, μεταφράζει μια ήρεμη αλλά ισχυρή παρουσία, τυπική για έργα που χρησιμοποιούνται σε τελετουργικά ή κοινοτικά πλαίσια.

Το ταμπανωμένο ξύλο, σημαδεμένο από τον χρόνο, μαρτυρεί ένα ζωντανό αντικείμενο, χειρισμένο, φορέας μιας πραγματικής ιστορίας και όχι ενός απλού διακοσμητικού.

Κάθε ίχνος, κάθε ανωμαλία ενισχύει τη γνησιότητά του και τον μοναδικό του χαρακτήρα.

Σήμερα, αυτό το κομμάτι βρίσκει φυσικά τη θέση του σε ένα σύγχρονο εσωτερικό, όπου μετατρέπεται σε ένα ισχυρό έργο, σχεδόν γλυπτικής μορφής, ικανό να δομήσει έναν χώρο από μόνο του.

Αυτός ο τύπος αφρο-περικείμενης μνημειακής γλυπτικής που ταυτοποιείται από τη μορφολογία του, όχι μόνο επέτρεπε την πρόσκληση της βροχής αλλά έπαιζε επίσης ρόλο αποτροπής και μαντικής.

Αυτό το αντίγραφο, με κορώνα που επεκτείνεται με ραφές στο ύψος του πηγουνιού, εμφανίζει ένα πρόσωπο χωρισμένο οριζόντια σε δύο μπλοκ: τα μάτια απεικονίζονται με κύκλους, που υπερυψώνουν ένα εξελασμένο, σχισμένο στόμα, που αποδίδει έναν ορισμένο ρεαλισμό.

Κάτω από τον λαιμό όπου ακουμπά το μήλο του Αδάμ, η μάζα των ώμων φιλοξενεί έναν θώρακα σε σχήμα κλεψύδρας, στηριζόμενο σε κοντά κομμένα πόδια.

Πατίνα σκούρα, τριμμένη από τον χρόνο. Ράγες ρωγμών και διάβρωσης.

Η γλυπτική προερχόμενη από την περιοχή βορειοδυτικά της Μέσης Μενουέ, από τους Kona Jukun, μέχρι τους Mumuye και μέχρι τους λαούς Wurkun διακρίνεται για την σχετική απουσία διακοσμήσεων και μια κομψή στυλιζαρισμένη μορφή.

Οι 100.000 ομιλητές της γλώσσας Αδαμάου συνιστούν μια ομάδα που ονομάζεται Mumuye και σχηματίζονται σε χωριά, dola, διαχωρισμένα σε δύο ομάδες: εκείνοι της φωτιάς (tjokwa) σχετικοί με το αίμα και το κόκκινο χρώμα, φύλακες του λατρευτικού vabong, ανάμεσα στους οποίους εκλέγονται οι αρχηγοί, και οι της νερό (tjozoza), συνδεδεμένοι με την υγρασία και το λευκό χρώμα.

Είναι ανάμεσα σε αυτούς ότι επιλέγονται οι ιερείς της βροχής, μυημένοι στον λατρευτικό vadosong.