Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Λιθογραφία του Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαριστά μια από τις εικονογραφήσεις που δημιούργησε αρχικά ο Miró για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποίησης «Parler Seul» (**) (Μιλώντας μόνος), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το έτος 2004.
Έγινε σε χαρτί Vellum από 100% βαμβάκι υψηλής γραμμής.
Υπογεγραμμένο στην πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στο πίσω μέρος της σελίδας.
Συμπεριλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Ειδικoποιήσεις:

- Διαστάσεις της στήριξης: 60 x 45 cm
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 cm
- Έτος 2004
- Έκδοση: 1000ex.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει πλαισιωθεί ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, επομένως διατηρείται σε άψογη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί με προσοχή σε ένα επίπεδο κουτί από χάρτινo σκληρό υλικό. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό ιχνηλάτησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφάλιστρο για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές σπουδές του. Πήγε στην παιδαγωγική σχολή La Llotja αντίθετα στη θέληση των γονέων του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνωρίστηκε με τους φauves και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως τα Mont-roig, Παρίσι, Μάλλορκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίθετο της διανοητικής ταραχής που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνωρίστηκε με τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέστηκε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Νταδαϊσμό και Σουρεαλισμό.
Το κίνητρο του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη στα τέλη της δεκαετίας του '40. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα δει την εξορία από τη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Palma de Mallorca, χώρο καταφύγιο και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert σχεδίασε το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί εστιάστηκε στη δουλειά με γλυπτά και κεραμικά, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Ο ριζωμένος στη φύση της Mont-roig και έπειτα στη Μαγιόρκα σύνδεσμος θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στο έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για καθημερινά αντικείμενα και για το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφικές του έρευνες. Ο Miró αρνείται τον ακαδημαϊσμό, επιδιώκοντας μια παγκόσμια και αγνή δημιουργία όχι συνδεδεμένη με κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Το περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφράσεις, γίνεται μέσω του καλλιτεχνικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπερά αυθόρμητες και αδόμητες εικόνες του Miró, σκιαγραφημένες απευθείας στην πέτρα με ελάχιστα προκαταρκτικά σχέδια, έχουν την εφεύρεση της εσωτερικής ποίησης των τζαραϊκών στίχων.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελόμενη από τη Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αρχικές λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 έγχρωμες, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις σπουδές του. Πήγε στην ακαδημία La Llotja κατά αντίθεση στην επιθυμία των γονιών του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φώβους και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μάλλορκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίθετο της διανοητικής ταραχής που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέστηκε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, την Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε αρκετές εκθέσεις για Dadaism και Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του '40. Μετά, το 1956, εν μέσω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Palma de Mallorca, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί εστίασε στο έργο γλυπτικής και κεραμικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η προσκόλληση στο τοπίο Mont-roig πρωτύτερα και στη συνέχεια στη Mallorca θα αποδειχθεί 결정τικό για το έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα αντικείμενα της καθημερινότητας και για το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το φόντο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνές του. Ο Miró απολαμβάνει τον ακαδημαϊσμό, επιδιώκοντας μια παγκόσμια και καθαρή δουλειά, απεξαρτημένη από οποιοδήποτε συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εμφανίσεις, γίνεται μέσω του καλλιτεχνικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την επανάστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον κατατάσσει ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία εξαιρετικά αποτελεσματική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και ασόβαρες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στην πέτρα με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, έχουν το ζωντανό εφευρετικό πνεύμα των τυχαιοποιημένων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση επιμελήθηκε από τη Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αρχικές λιθογραφίες του Miró, οι 49 έγχρωμες, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte.