Roberto Lazzarini (1951) - Festa

Roberto Lazzarini (1951)
Έλαιο σε καμβά
Έργο υπογεγραμμένο
Με πιστοποιητικό αυθεντικότητας
Επισκεφθείτε τους online πλειστηριασμούς με ελεύθερη προσφορά στη σελίδα «delauretisart»
Βιογραφία
- Ο Roberto Lazzarini γεννιέται το 1951 στη Massarosa· οι ρίζες του απλώνονται σταθερά στην Versilia, ένα βήμα από τη θάλασσα. Η καλλιτεχνική του διαδρομή αρχίζει ήδη από την παιδική ηλικία, σε συνεχή έρευνα και πειραματισμό. Όποιος τον γνωρίζει προσωπικά θα έλεγε: μια ψυχή σε ταραχή που δεν αντιμάχεται μια καλλιτεχνική ψυχή. Τα πρώτα έργα με εξπρεσιονιστικό ήχο ήδη φανερώνουν μια δυνατή προσωπικότητα και μια δημιουργική ορμή που εκδηλώνεται στη χρήση του χρώματος. Οι χρωματικές μίξεις είναι ενεργητικές, αποφασιστικές, συχνά αντίθετες, το πήγμα πλούσιο και υλικό. Για πολλά χρόνια ο Λατζαρίνι δεν καταφέρνει να αποχωριστεί εντελώς τη γεωγραφική αναπαράσταση, ζωγραφίζει άντρες, σπίτια, δέντρα, ποτάμια, ζώα, τοποθετημένα σε έναν χώρο εντελώς ιδιαίτερο, όπου το χρώμα επικρατεί έναντι των μορφών. Τα έργα του δεν έχουν συνθετική τάξη και δεν ακολουθούν τους κανόνες της προοπτικής· είναι εικόνες του νου και της εσωτερικής πραγματικότητας που υλοποιούνται στον καμβά με αταξία, φυσικά και με χειρονομία· δεν υπάρχει προκατασκευασμένο σχέδιο, δεν υπάρχει λογικό σχήμα, η ιδέα ξεσπά και εισβάλλει στο χώρο της καμβά. Ο Λατζαρίνι χρησιμοποιεί σπατούλα, την προτιμά από το πινέλο, γιατί το σημάδι είναι καθαρό, η χειρονομία εκφράζει δύναμη και αποφασιστικότητα και δεν γυρίζει πίσω. Με το πέρασμα των χρόνων απομακρύνεται σταδιακά από την εικονογραφική αναπαράσταση και ξεκινά την πορεία της αφαίρεσης, όπου φαίνεται να έχει βρει τον δρόμο για το σπίτι. Ποτέ το χρώμα δεν είχε γίνει πιο εκφραστικό, η κίνηση γρήγορη και σίγουρη, οι μορφές αναδύονται από το βάθος των χρωματικών συνδέσεων σε μια συνεχόμενη επικάλυψη. Οι κολλάζ του 2008 σηματοδοτούν τη μετάβαση προς την αναζήτηση μιας βάθους ή τρισδιάστατου ύφους που δεν θα είναι πλέον ψευδαίσθηση ή εμφαντικότητα, χρώμα επιδέξια μετρημένο πάνω στην δισδιάστατη επιφάνεια. Με αυτά τα έργα, οι καμβάδες προσαρτημένοι και στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλον ξεπερνούν τον πίνακα, δημιουργώντας σκιές και πραγματικά ανάγλυφα ακόμη και αν είναι λίγο αισθητές.