Thilo Maatsch (1900-1983) - Abstrakte Kompositionen 1924/1970

ΚΟΜΙΠΟΣΙΟΝΕΛΛΕ ΜΑΛΕΡΕΙ
(Κurt Leonard για Thilo Maatsch το 1976)

Στην αυξιον βρίσκεται eine abstrakte Komposition des bedeutenden deutschen Künstlers Thilo Maatsch
von 1924/1973 im Stil des Konstruktivismus in der jeweils Blattgröße: 35x 45 cm καθώς Motivgröße 14x14, cm bzw. 17 x 42,5 cm cm. Ο Zustand ist sehr gut bis exzellent. Το Blatt ήταν ποτέ χωρίς κάδρο και από δεκαετίες σε ένα καλλιτεχνικό φάκελο αποθηκευμένο.

Ο ξύλινο χαρακτήρας σε λεπτό ιαπωνικό χαρτί είναι υπογεγραμμένος κάτω από το θέμα δεξιά. Η περιορισμένη έκδοση του ξύλου χαραγμένη από το 1924 διατέθηκε σε μικρή οινοτροπία μόνο «100 αντίτυπα» μεταξύ 1966 και 1973.

VITA THILO MAATSCH (Πηγή μεταξύ άλλων Wikipedia)

Ο Thilo Friedrich Maatsch (* 13 Αυγούστου 1900 στη Βραυντσαου, Braunschweig; † 20 Μαρτίου 1983 στο Königslutter) ήταν Γερμανός γραφίστας, ζωγράφος και γλύπτης. Ήταν καλλιτέχνης της αφηρημένης και της συγκεκριμένης τέχνης καθώς και του Κονστρουκτιβισμού.

Το έτος 1918 ίδρυσε ο Maatsch μαζί με τον Rudolf Jahns και τον Johannes Molzahn την «Εταιρεία των Φίλων της Νέας Τέχνης» στο Braunschweig. Μέλη αυτής περιλαμβάνονταν μεταξύ άλλων οι Lyonel Feininger και Paul Klee. Επί πλέον ο Wassily Kandinsky, ο οποίος προώθησε τον Maatsch και θαυμάζει τον Maatsch όπως τον πατέρα του, σχεδίασε το σήμα της ομάδας. Ακόμη το ίδιο έτος ο Maatsch συνδέθηκε φιλικά με τον καλλιτέχνη συλλέκτη Otto Ralfs. Το 1919 και 1921 επισκέφθηκε τον Heinrich Vogeler στο Worpswede.

Το 1924 πραγματοποιήθηκε η πρώτη αγορά ενός έργου του Thilo Maatsch από τον βραυντσαουρένιο μαλλούσκα Otto Ralfs. Για αυτόν ήρθε με τη Nina και τον Wassily Kandinsky στο διαμέρισμα του Maatsch για να επιλέξει ένα έγχρωμο πίνακα. Για τον Maatsch ήταν μεγάλη τιμή να βρίσκεται ο πίνακας δίπλα σε έργα του Mondrian, Kandinsky, Klee και άλλων τότε ήδη φημισμένων καλλιτεχνών σε μια συλλογή. Το 1925 ο Ralfs οργάνωσε έκθεση της «Εταιρείας των Φίλων της Νέας Τέχνης».

Στο Bauhaus της Βαϊμάρης και αργότερα στο Ντόσάου γνωρίστηκε με τον Paul Klee, τον Lyonel Feininger, τον László Moholy-Nagy, τον William Wauer και τον Lothar Schreyer. Οι Kandinsky, Klee καθώς και Moholy-Nagy τον άφησαν να παραμείνει στα ατελιέ τους και να μελετήσει κοντά τους. Με τον Kurt Schwitters δεν ήσαν μόνο φίλοι, αλλά μοιράζονταν μια παρόμοια μορφή, γι’ αυτό ο Maatsch μερικές φορές θεωρείται ότι ανήκει στον κύκλο του Schwitters.

Ακόμη το ίδιο έτος ο Maatsch εντάχθηκε στην Gruppe του Νοεμβρίου και έγινε μέλος. Ακολούθησαν επίσης ετήσια συμμετοχές έως το 1932 στην «Μεγάλη Έκθεση Τέχνης του Βερολίνου». Το 1927 μάλιστα ο Herwarth Walden του οργάνωσε έκθεση ατομική στη γκαλερί Der Sturm, όπως ο Maatsch ο ίδιος θυμάται περήφανα το 1970, «τουλάχιστον 50 γκραβούρες και περίπου 10 υδατογραφίες και μερικούς πίνακες».

Κάτω από τον ναζιστικό καθεστώς ήρθε η πτώση, όπως για πολλούς άλλους πρωτοποριακούς καλλιτέχνες. Το 1933 κατασχέθηκαν πρώτη φορά έργα του Maatsch. Το 1934 εξαιρέθηκε από το Reichskammer των Εικαστικών Τεχνών, ο Maatsch καταχωρίστηκε ως «φυλακισμένος» ή «μη φυσιολογικός/entartet».

20 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου ακολούθησε γύρω από το 1966 η επανεμφάνισή του, και από τότε συνεχώς η έκθεση ακολουθούσε η μια μετά την άλλη. Έργα του Maatsch αγοράστηκαν από γνωστότερες ιδιωτικές συλλογές, με ιδιαίτερη έμφαση στον Carl Lazlo, ο οποίος τον υποστήριξε ενεργά με την έκδοση αρκετών μπαρ σε έκδοση, μιας βιβλιογραφικής έκδοσης καθώς και από τον Alfred και την Elisabeth Hoh. Ο Maatsch απεβίωσε σεβαστά το 1983 στο Königslutter.