Ένα χάλκινο κεφάλι. - Benin - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Το παρόν χάλκινο ρινόκερο κεφάλι (χοίρος) αποδίδεται στην βενίνικη καλλιτεχνική σφαίρα από την περιοχή της πόλης Μπενίν στο βασίλειο του Benin City και ανήκει στην μακροχρόνια παράδοση μεταλλουργίας των αυλικών εργαστηρίων που συνδέονται με τη σημερινή πολιτεία Edo. Το «Village Jebu» υποδηλώνει είτε περιφερειακό κύκλωμα κυκλοφορίας είτε μεταγενέστερη κατόπιν συλλογής attribution, αντί για κεντρικό παραγωγικό κέντρο, καθώς τα μπενίνικα μπρούντζινα αντικείμενα έχουν ιστορικά τις ρίζες τους σε κεντρικοποιημένα βασιλικά και συντεχνιακά συστήματα χύτευσης. Incl stand.

Το αντικείμενο παίρνει τη μορφή κεφαλής κριού, ένα μοτίβο που στην αυλική τέχνη του Benin ευθυγραμμίζεται στενά με συμβολική δύναμη, εξουσία και ριζικό ρυθμικότητα. Ο μορφοπλαστικός ρυθμός συνήθως δίνει έμφαση στην ισχυρή καμπύλη των κέρατων, αποδομημένη σε ελεγχόμενες σπειροειδείς ή τόξες μορφές που περιβάλλουν το κεφάλι με δυναμική κίνηση. Η λεπτομερής κατασκευή είναι συμπαγής και σταθερή, αντικατοπτρίζοντας την ισορροπία της βενίνικης παράδοσης μεταξύ φυσικής παρατήρησης και μορφικής αφαίρεσης.

Τεχνικά, το άγαλμα παράγεται μέσω της τεχνικής της απώλειας-κηρήθρας (lost-wax) για τη διαδικασία χύτευσης, χαρακτηριστική της βενίνικης μεταλλουργίας. Ένα μοντέλο από κερί θα είχε σχηματιστεί πάνω από έναν πηλό πυρήνα, λεπτομερώς διαμορφωμένο με μικρολεπτομέρειες στην επιφάνεια, έπειτα καλυμμένο και καμένο έτσι ώστε ο λιωμένος μπρούντζος ή μπράζ να αντικαταστήσει το κερί. Η τελική επιφάνεια διατηρεί συχνά ήπιες ενδείξεις εργαλείων από τη μεταχύτευση, συμπεριλαμβανομένων δημιουργιών και στίλβωσης που βελτιώνουν τις ανατομικές μεταβάσεις και τα περιγράμματα των κερατών.

Η επιφανειακή επεξεργασία σε τέτοια έργα τείνει προς μια σκουρόχρωμη μεταλλική πατίνα, που διαμορφώνεται από τη γήρανση, το χειρισμό και την περιβαλλοντική έκθεση. Σε καλά διατηρημένα παραδείγματα, αντίθεση μεταξύ των ομαλότερων επιφανειών του προσώπου και των με περισσότερη υφή επιφανειών των κεράτων παραμένει ορατή, ενισχύοντας την οπτική ιεραρχία της μορφής.

within το βενίνικο καλλιτεχνικό σύστημα που βρίσκεται γύρω από το Benin City, η ζωγραφική ζωώδης απεικόνιση όπως ο κριός λειτουργεί ως μέρος ενός ευρύτερου οπτικού λεξιλογίου που συνδέεται με το αυλικό συμβολισμό και τις υλικές εκφράσεις της θέσης. Ακόμη και όταν τα αντικείμενα καταγράφονται ως προερχόμενα από περιφερειακούς οικισμούς όπως ο Jebu, η στυλιστική και τεχνική τους δομή συνήθως τους συνδέει πίσω στην κεντρικοποιημένη παράδοση χύτευσης του Benin στην πολιτεία Edo. Παρακαλούμε σημειώστε ότι σε απουσία εργαστηριακών δοκιμών, η απόδοση γίνεται για αναφορά μόνο, βασιζόμενη στη γνώση και την εμπειρία μας στο πεδίο.

Lit.: Bradbury, R. E. (1957). The Benin Kingdom and the Edo-Speaking Peoples of South-Western Nigeria. London: International African Institute. Egharevba, Jacob U. (1960). A Short History of Benin. Ibadan University Press. Eyo, Ekpo (ed.) (1980). Treasures of Ancient Nigeria. Lagos: Nigerian National Museum. Dark, Philip (1973). An Introduction to Benin Art and Technology. Oxford University Press. Neaher, Nancy (1976). The Art of Benin. London: British Museum Publications. Ben-Amos, Paula Girshick (1995). The Art of Benin. London: British Museum Press. Metropolitan Museum of Art (2000). The Art of the Benin Kingdom. New York: MMA Bulletin. Shaw, Thurstan (1970s–1990s excavations at Benin City). Connah, Graham (1975). The Archaeology of Benin. Oxford University Press. Darling, P. J. (1984). “The Technology of Benin Bronze Casting.” African Arts.