Ένα ξύλινο γλυπτό - voodoo - Φον - Τόγκο (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Μια φιγούρα φον/βούδου, Τόγκο, διακοσμημένη με ραφία, ξύλινες βελόνες, λουκέτα και υφάσματα, καλυμμένη με υπερκιτρινισμένες ακόμη αποχρώσεις πυρίνων θυσίας ultramarine-μπλε.

Jaques Kerchache στο Λομέ, Τόγκο, με φιγούρα φον/βούδου τελετουργικού fetish (προτελευταία ακολουθία φωτογραφιών).

Ένας αυτοδίδακτος γκαλερίστας και γνώστης, γνωστός για τον εξαιρετικά επιλεκτικό του μάτι και τη βαθιά γνώση της Πρωτόγονης Τέχνης, ο Jacques Kerchache ήταν κατά τη ζωή του ανάμεσα στους πιο παθιασμένους και προχωρημένους μορφές του γαλλικού καλλιτεχνικού κόσμου. Γεννημένος το 1942 στη Ρουέν, είχε έντονες αρχές· άνοιξε την πρώτη του γκαλερί το 1960. Από το 1959 μέχρι το 1980 ταξίδευε συχνά στην Αφρική, την Ασία, την Αμερική και την Ωκεανία, διασχίζοντας περιοχές που λίγοι έμποροι τολμούσαν να εξερευνήσουν αναζητώντας εξαιρετικά έργα τέχνης. Ήταν κατά τη διάρκεια του πρώτου του ταξιδιού στο Μενίν που μαγεύτηκε από τη βόδου φιγούρα της Βοτονίας. Αυτή η λατρεία τον οδήγησε να φέρει κοντά του μια συλλογή που θα γινόταν μια από τις σημαντικότερες υπάρχουσες συλλογές αφιερωμένες στη αφρικανική βοντού.

Αποσπασμα από τον κατάλογο Vodun: African Voodoo, Fondation Cartier pour l’art contemporain, Παρίσι, 2011.

βίβλος βοντού χωριού βίντεο [φωτο: wj] (τελευταία ακολουθία φωτογραφιών).

Ένα βιντεοκλιπ από ένα βουνό βοντού χωριού της συνοριακής ζώνης Τόγκο/Μενίν, από τον Βεγκφριντ Χάουκ Γιάνικε

Ενώ ο όρος Vodun έχει μεταφραστεί από τους μελετητές με πολλούς τρόπους με το πέρασμα του χρόνου, οι πηγές μου έχουν υποδηλώσει ότι οι ρίζες του βρίσκονται στη φράση «ανάπαυσε για να τραβήξεις το νερό», από τα ρήματα Fon vo «να αναπαυθείς» και dun «να τραβήξεις νερό», αναφέροντας την ανάγκη να διατηρούμε την ηρεμία όταν αντιμετωπίζουμε όποιες δυσκολίες μπορεί να βρίσκονται στο δρόμο μας1. Σύμφωνα με αυτή τη φιλοσοφία Vodun, η ζωή μοιάζει με μια λίμνη που οι άνθρωποι βρίσκουν στον κόσμο στον οποίο γεννιόμαστε. Η υπομονή και η ηρεμία είναι απαραίτητες αν θέλουμε να αντλήσουμε αποτελεσματικά από τη δεξαμενή του νερού που ορίζει τη ζωή μας, αν θέλουμε να διαχειριστούμε τη ζωή μας με τρόπο που θα φέρει την πιο μεγάλη ικανοποίηση. Αντί να βιαζόμαστε απλώς μέσω της ζωής, έχουμε το καθήκον να διατηρούμε την ψυχραιμία μας και να αφιερώνουμε χρόνο για «να αναπνεύσουμε». Ακολουθώντας την παράδοση των τοπικών γυναικών που θα κάθονται ήσυχες στο πλάι της πηγής ή του ποταμού πριν τη συλλογή του ημερήσιου νερού, με τη βοντού πεποίθηση συνιστάται να πάρει κανείς χρόνο για περισυλλογή. Όπως η ήρεμη, ευθυτενής ανθρώπινη φιγούρα που λειτουργεί ως βάση και κέντρο του bocio, συχνά επιβαρυμένη με ισχυρά πρόσθετα υλικά, έτσι και σε αυτές τις παραδόσεις bocio και Vodun συνιστάται να αντλείτε από τη εσωτερική σας δύναμη και ηρεμία καθώς επιδιώκετε τον δρόμο σας στη ζωή...

Suzanne Preston Blier, African Vodun. Art, Psychology, and Power, University of Chicago Press, Chicago, 1995, σ. 39 à 40.- Αποσπασμα από τον κατάλογο Vodun: African Voodoo, Fondation Cartier pour l’art contemporain, Paris, 2011.

CAB55115