Εσταυρωμένος - Ξύλο - 17ος αιώνας

Χριστός σταυρωμένος σε ξύλο σκαλιστό
Ισπανική σχολή, τέλη του 17ου αιώνα
Προέλευση: Ιδιωτική ευρωπαϊκή συλλογή
Περιοχή: Ισπανία, πιθανώς βόρειο τμήμα της Ισπανίας
Περίοδος: Περίπου 1670-1700
Υλικό: Ξύλο σκαλιστό με υπολείμματα πολύχρωμίας
Στυλ: Λαϊκή ευλαβική γλυπτική

Γλυπτό ευλάβειας που απεικονίζει τον Χριστό σταυρωμένο, σκαλισμένο σε ξύλο και αρχικά πολύχρωμο, το οποίο σήμερα διατηρεί υπολείμματα που έχουν μαλακώσει από τη φθορά του χρόνου. Η μορφή εμφανίζει μακρύ και στυλιζαρισμένο ανάστημα, με ανατομία σχηματική όπου διακρίνονται οι έντονες πλευρές με τομές και μια κοιλιά με επίπεδη διάταξη, χαρακτηριστικά της λαϊκής εικονογραφίας της μεταγεγεννησιακής παράδοσης στην ισπανική επικράτεια.
Το πρόσωπο, με ήρεμη και εγκρατή έκφραση, φέρει απλοποιημένα χαρακτηριστικά, με αμυγδαλωτά μάτια, γενειάδα και μαλλιά που σχηματίζονται με παράλληλες τομές. Η κορώνα αγκαθιών φαίνεται σκαλισμένη στο ίδιο το ξύλο. Το περίβλημα καθαρότητας, δεμένο στα πλάγια, διαμορφώνεται σε πτυχώσεις σκληρές και γεωμετρικές, απομακρυσμένες από τον πλήρη βαρκό δυναμικό, γεγονός που ενισχύει την ένταξή του σε πλαίσιο παραγωγής παράδοσης, πιθανώς του βορειότερου τμήματος της χερσονήσου.
Τεχνικά, η σταντλήση παρουσιάζει συναρμολόγηση στα χέρια σύμφωνα με συνήθεις πρακτικές του 17ου αιώνα. Η επιφάνεια εμφανίζει ομοιογενή πατίνα με φυσική φθορά, απώλειες πολυχρωμίας και μικρές ρωγμές συνεκτικές με την αρχαιότητα. Στο πίσω μέρος διακρίνονται οπές και αρχαία στοιχεία στερέωσης συμβατά με την αρχική της συναρμολόγηση. Ο σταυρός και η βάση αντιστοιχούν σε μεταγενέστερη εποχή, πιθανώς τον 19ο αιώνα.
Έργο ευλαβικού χαρακτήρα, σχεδιασμένο για οικιακό χώρο ή οροτόριο, που διατηρεί αισθητή παρουσία μέσα στη λιτή του μορφή και αποτελεί καλό παράδειγμα της ισπανικής λαϊκής θρησκευτικής γλυπτικής στα τέλη του 17ου αιώνα.

Κατάσταση συντήρησης: γενική φθορά, απώλειες πολυχρωμίας, ρωγμές και ίχνη γήρανσης. Δεν υπάρχουν σημαντικές δομικές ρωγμές.
Καρκάμια: επεξεργασμένη προσβολή από σκουλήκι ξύλου (carcoma).