Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic print

Λιθογραφία του Joan Miró (*)
Αυτή η δουλειά αναπαριστά μια από τις εικόνες που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Miró για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλά μόνος), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το έτος 2004.
Γίνεται σε χαρτί Vellum από φυσικό βαμβάκι υψηλής gramaje.
Υπογεγραμμένη στον πλάνο.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στο πίσω μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Ειδικεύσεις:

- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 εκ.
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ.
- Έτος: 2004
- Έκδοση: 1000ex.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ προστεθεί σε κορνίζα ούτε εκτέθηκε, και διατηρείται σε επαγγελματική φάκελο τέχνης, οπότε διατηρείται σε άψογη κατάσταση).

Το έργο θα μεταχειριστείται με φροντίδα και θα πακεταριστεί σε πακέτο επίπεδου χαρτόνι ενισχυμένο. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφάλιστρο για την τελική αξία του έργου με πλήρη επιστροφή σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές σπουδές του. Πήγε στη σχολή La Llotja αντίθετα προς τη βούληση των γονέων του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φώβους και τους κυβιστές.
Οι συναισθηματικοί τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και ως καλλιτέχνη, είναι ουσιαστικά Μον-ροζ, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Μον-ροζ, μια μικρή πόλη στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική φασαρία που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και έκθεσε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Ντανταΐσμο και Υπερρεαλισμό.
Το ερέθισμα για τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του τεσσαρακοστού. Αργότερα, το 1956, εν μέσω Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Πάλμα ντε Μαγιόρκα, ένα καταφύγιο και χώρος εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert σχεδίασε το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δημιουργία γλυπτών και κεραμικών, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Ο ριζωμένος συνδεσμός με το τοπίο του Mont-roig πρώτα και της Μαγιόρκα μετά θα αποτελέσει καθοριστικό στοιχείο στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον της φύσης θα αποτελέσει το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και φορμαλιστικές του έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, σε συνεχή αναζήτηση ενός παγκόσμιου και καθαρού έργου, όχι ενταγμένου σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την επαναστατικότητά του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα γύρω του. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία μιας μοναδικής και ιδιαίτερα προσωπικής γλώσσας που τον καθιστά έναν από τους πλέον επιρ influential καλλιτέχνες του 20ου αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, που σχεδιάστηκαν άμεσα πάνω στον λίθο με ελάχιστα προκαταρχικά σκίτσα, φέρουν τη δημιουργική πνοή των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν υπεύθυνη της Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, οι 49 έγχρωμες, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Ήταν στη σχολή La Llotja κατά αντίθετη βούληση των γονιών του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φως και τους κυβιστές.
Οι συναισθηματικοί τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι ουσιαστικά Μον-ροζ, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Μον-ροζ, μια μικρή πόλη στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική φασαρία που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και έκθεσε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Ντανταϊσμό και Υπερρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια των τεσσαρακοσιανών. Αργότερα, το 1956, εν μέσω Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Palma de Mallorca, χώρο καταφυγίου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα είχε ονειρευτεί. Εκεί εστίασε στη δουλειά γλυπτών και κεραμικών, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Ο ριζωμένος δεσμός με το τοπίο του Mont-roig πρώτα και με της Mallorca αργότερα θα είναι καθοριστικός στο έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον της φύσης θα αποτελέσει το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και φορμαλιστικές του έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, σε μόνιμη αναζήτηση ενός παγκόσμιου και αγνού έργου, χωρίς ένταξη σε κανένα κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την επαναστατικότητά του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μίας μοναδικής και πολύ προσωπικής γλώσσας που τον κατατάσσει ως έναν από τους πλέον επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, ζωγραφισμένες απευθείας πάνω στον λίθο με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, φέρνουν τη δημιουργική τόλμη των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση επιμελήθηκε από Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, από τις οποίες οι 49 έγχρωμες, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte.