Edith Sont (1939) - Hueloa






Μεταπτυχιακό στην καινοτομία και οργάνωση πολιτισμού, δέκα χρόνια στην ιταλική τέχνη.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 132173 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Η Έντιθ Σοντ (1939) ζει και εργάζεται στο Άμστερνταμ, είναι μια κλασικά μορφωμένη καλλιτέχνις. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο Rietveld Academie, το σχέδιο ήταν η βάση και η ζωγραφική ο σκοπός. «Όταν ξεκινάω ένα έργο ζωγραφικής, έχω μια ιδέα. Για να γνωρίζω αν είναι καλή ιδέα, πρέπει να τη ζωγραφίσω. Καθώς ζωγραφίζω, συνήθως προκύπτει μια ιδέα για ένα νέο έργο. Και πάλι, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ζωγραφίζω.» Και έτσι μετακινείται το θέμα, όσο συναρπαστικό κι αν είναι. Φαίνεται ότι ο πίνακας ο ίδιος δημιουργείται. Κατά τη διάρκεια της εργασίας πάνω στον πίνακα που προκύπτει, προκύπτει ο πίνακας στον οποίο αυτή εργάζεται. Η αγάπη της για φανταστική αρχιτεκτονική και τοπία κήπων οδήγησε έτσι σε δέντρα και δάση. Σταθερές ωστόσο είναι το φως και ο χώρος. «Το αγαπημένο μου θέμα είναι χωρικό, πρέπει να μπορείς να περπατήσεις μέσα του. Ένας ζωγράφος πάντα αναζητά το φως, αλλά στα σκοτεινά δάση είναι καταγραφική ανάγκη. Το παιχνίδι φωτός και σκιάς, η προεδροσεία και ο φόντος, δίνουν στα σχέδιά μου και στους πίνακες μια τρίτη διάσταση.» Η υπάρχουσα φύση είναι λοιπόν η αρχή, την οποία στη συνέχεια μεταφέρει στο χέρι της, αλλά στην ουσία το σκίτσο από μόνο του σκέφτεται… αυτό που μένει είναι ένας χώρος που μπορεί να υπάρξει, μέσα στον οποίο μπορείς να περιπλανηθείς έως το τέλος. «Γιατί το ομορφότερο του δάσους είναι ο τόπος όπου σταματάει»
Ιστορία πωλητή
Η Έντιθ Σοντ (1939) ζει και εργάζεται στο Άμστερνταμ, είναι μια κλασικά μορφωμένη καλλιτέχνις. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο Rietveld Academie, το σχέδιο ήταν η βάση και η ζωγραφική ο σκοπός. «Όταν ξεκινάω ένα έργο ζωγραφικής, έχω μια ιδέα. Για να γνωρίζω αν είναι καλή ιδέα, πρέπει να τη ζωγραφίσω. Καθώς ζωγραφίζω, συνήθως προκύπτει μια ιδέα για ένα νέο έργο. Και πάλι, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ζωγραφίζω.» Και έτσι μετακινείται το θέμα, όσο συναρπαστικό κι αν είναι. Φαίνεται ότι ο πίνακας ο ίδιος δημιουργείται. Κατά τη διάρκεια της εργασίας πάνω στον πίνακα που προκύπτει, προκύπτει ο πίνακας στον οποίο αυτή εργάζεται. Η αγάπη της για φανταστική αρχιτεκτονική και τοπία κήπων οδήγησε έτσι σε δέντρα και δάση. Σταθερές ωστόσο είναι το φως και ο χώρος. «Το αγαπημένο μου θέμα είναι χωρικό, πρέπει να μπορείς να περπατήσεις μέσα του. Ένας ζωγράφος πάντα αναζητά το φως, αλλά στα σκοτεινά δάση είναι καταγραφική ανάγκη. Το παιχνίδι φωτός και σκιάς, η προεδροσεία και ο φόντος, δίνουν στα σχέδιά μου και στους πίνακες μια τρίτη διάσταση.» Η υπάρχουσα φύση είναι λοιπόν η αρχή, την οποία στη συνέχεια μεταφέρει στο χέρι της, αλλά στην ουσία το σκίτσο από μόνο του σκέφτεται… αυτό που μένει είναι ένας χώρος που μπορεί να υπάρξει, μέσα στον οποίο μπορείς να περιπλανηθείς έως το τέλος. «Γιατί το ομορφότερο του δάσους είναι ο τόπος όπου σταματάει»
