Αρχαία Ρωμαϊκή Μάρμαρο Ταφόπετρα με επιγραφή - 33.5 cm

Επιτύμβιος λιθοπλάκα με επιγραφή
ΥΛΗ: Μάρμαρο
ΠΟΛΙΣ: Ρωμαϊκή
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 1ος-2ος αιώνας μ.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 335 mm x 245 mm x 57 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Από ευρωπαϊκή ιδιωτική συλλογή, Από Γκαλερί Hydra (1985)

Κάθεται με Πιστοποιητικό Γνησιότητας και Άδεια εξαγωγής.

Εάν κάνετε προσφορά εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και κερδίσετε το αντικείμενο, θα πρέπει να υποβάλουμε αίτημα για άδεια εξαγωγής προς τη χώρα σας και η αποστολή θα διαρκέσει 3 έως 5 εβδομάδες.

Ρωμαϊκές επιτύμβιες πλάκες από μάρμαρο αντιπροσωπεύουν ένα από τα πιο διαρκή κληροδοτήματα των αυτοκρατορικών παραδόσεων μνημείων. Αυτοί οι δείκτες, συχνά αναφερόμενοι ως στήλες μνημείων ή πλάκες, σχεδιάστηκαν για να ενσωματώνονται στους τοίχους κοινοτικών ταφών, όπως τα κολομβάρια, ή να τοποθετούνται πάνω σε ατομικούς τάφους. Η επιλογή του μαρμάρου ήταν μια συνειδητή δήλωση μόνιμης παρουσίας και κοινωνικής θέσης, προσφέροντας μια λεία, φωτεινή επιφάνεια που επέτρεπε υψηλής ποιότητας χάραξη. Με την πάροδο του χρόνου, ο σχεδιασμός αυτών των πλακών εξελίχθηκε από απλά ορθογώνια μπλοκ σε πιο διακοσμητικές μορφές με αρχιτεκτονικά στοιχεία όπως επιστύλια (pediments), παραστάδες (pilasters) ή επιβλητικά περιγράμματα που περικύκλωναν το κείμενο.

Οι επιγραφές σε αυτές τις πλάκες ακολουθούν συνήθως μια εξαιρετικά τυποποιημένη νομική και κοινωνική φόρμουλα, συνήθως αρχίζοντας με την συντομογραφία D.M. (Diis Manibus), αφιερώνοντας το μνημείο στα «Manes» ή στις προγονικές ψυχές του αποθανόντος. Το κείμενο παρέχει πλούσια βιογραφικά δεδομένα, συμπεριλαμβανομένου του πλήρους ονόματος, της ηλικίας κατά τον θάνατο (συνήθως καταχωρημένη μέχρι τις ημέρες και τις ώρες) και της κοινωνικής θέσης ή επαγγέλματός του. Σε πολλές περιπτώσεις, η πλάκα ονομάζει επίσης το άτομο που διέταξε το μνημείο—συνήθως έναν/μία σύντροφο, γονέα ή πρώην κύριο—προσφέροντας μια συγκινητική ματιά στους οικογενειακούς και κοινωνικούς δεσμούς που ορίζαν τη ρωμαϊκή ζωή.

Πέρα από το κυριολεκτικό νόημα των λέξεων, η παλαιογραφία και η δεξιότητα της επιγραφής αποκαλύπτουν πολλά για τον ρωμαϊκό κόσμο. Οι επαγγελματίες εργαζόμενοι στη λατόμου (λιθοκόνοι) χρησιμοποιούσαν το «capitalis monumentalis», ένα στιλ γραφής που χαρακτηρίζεται από γεωμετρική ακρίβεια και τη χρήση σερφίδων, που βοήθαγε τα γράμματα να είναι ευανάγνωστα ακόμα και από απόσταση ή υπό μεταβαλλόμενο φως. Πολλές πλάκες ενσωμάτωσαν συμβολικά μοτίβα παράλληλα με το κείμενο, όπως στεφάνια ελιάς για τη νίκη επί του θανάτου, εργαλεία που αντιπροσωπεύουν το επάγγελμα του αποθανόντος ή μικρά πορτρέτα. Αυτές οι μαρμάρινοι καταγραφές εξυπηρετούσαν ως κρίσιμος μηχανισμός κοινωνικής επιβίωσης, εξασφαλίζοντας ότι το όνομα και η μνήμη του ατόμου θα διατηρηθούν στο δημόσιο βλέμμα μακρυά από τον θάνατό του.