Βοηθητικό τραπεζάκι (2) - Ξύλο - Στυλ Λουδοβίκου ΙΖ’

Έχουν δύο κομοδίνα που ταιριάζουν αμέσως σε αυτήν τη ρε reinterpretμένη νεοκλασική γλώσσα που, στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, επαναφέρει το λεξιλόγιο του Λουί ΙΞ με έναν συνδυασμό πιστότητας και ελευθερίας. Η δομή τους είναι συμπαγής, πολύ γαλλική στην αναλογία της: ένα ευθύ σώμα, με καθαρές γραμμές, στηριγμένο πάνω σε ελάχιστο σκότωμα και στεφανωμένο από ένα μικρό διακοσμητικό κορυφάκι που εισάγει το μόνο εμφανώς διακοσμητικό σήμα. Αυτό το τελείωμα, με το λουλουδένιο μοτίβο ομαλά καμπύλωτο, λειτουργεί σχεδόν ως ρομαντική παραπομπή στο ρεπερτόριο του 18ου αιώνα, αλλά εκτελεσμένο με το πιο σταθερό χέρι και λίγο πιο παχουλό που χαρακτηρίζει την περίοδο μεταξύ πολέμων.

Το ξύλο, σε ζεστό καφέ-κοκκινωπό τόνο, είναι γυαλισμένο ως έναν λαμπερό φινίρισμα που αποκαλύπτει μια προσεγμένη κατασκευή, αλλά όχι αριστοκρατική: ένα επιπλο βουκολικό-αστικό, σταθερό, σχεδιασμένο για να διαρκέσει και να συνοδεύει εσωτερικούς χώρους που ζητούσαν κομψότητα χωρίς υπερβολές. Το μέτωπο οργανώνεται με τη σαφήνεια που χαρακτηρίζει το στυλ: ένα άνω συρτάρι καλά διακριτό, με μεταλλικό πόμολο σε σχήμα δακτυλίου ή σταγόνας, και κάτω από αυτό ένα ζευγάρι συμμετρικές πόρτες που επαναλαμβάνουν τον ίδιο γλωσσικό κώδικα των μεταλλικών εξαρτημάτων. Η γεωμετρία επικρατεί, αλλά πάντα μαλακώνεται από την κλασική αναλογία και από την παρουσία αυτού του κορυφιού που δίνει κατακόρυφοτητα και μια νότα χάρης.

Το σύνολο μεταδίδει αυτή τη χαρακτηριστική μάζα του νεοκλασικισμού του 20ού αιώνα: σεβασμό στη συμμετρία, γούστο για τη μετρημένη διακόσμηση, και μια εκτέλεση που συνδυάζει παραδοσιακή χειροτεχνία με τις πιο τυποποιημένες μεθόδους της εποχής. Είναι κομμάτια που δεν επιδιώκουν να εντυπωσιάσουν, αλλά να προσφέρουν γαλήνη, τάξη και έναν αέρα εκλεπτυσμένης ιστορικής συνέχειας μέσα σε ένα υπνοδωμάτιο.

Αποστολή με πιστοποιητικό και καλή συσκευασία.