Baptiste Laurent - Run Out 1

"Run out 1", 250x180cm, 2022 XXXL ακρυλικό και posca σε καμβά
Υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά, αποστέλλεται κυλιμμένο.
Πωλημένο χωρίς κορνίζα

Σειρά (En)tropicos/
Οι μέρες επαναλαμβάνονται. Πριν λίγους μήνες ζήσαμε
ένα αντι-τυπικό Moment. Ο χώρος μας είναι μικρός και
ο χρόνος μακρύς. Βρεθήκαμε υπερφορτωμένοι από την έλλειψη χρόνου,
αλλά τώρα μας εκπλήσσει το περίσσευμα. Ένα
ενδοσκόπιο κίνητρο, ένας νέος ορίζοντας, όπου
πλησιάζουμε τη φαντασίωση μας. Η αγωνία της αλλαγής, ένα
ανοίξιας έκφραση ζητεί «τι τώρα»?
Ο Baptiste χρησιμοποιεί αυτό το δυστοπικό τοπίο για να δημιουργήσει
άλλον αυγερινό, ένα νέο ξημέρωμα. Η κατασκευή αυτών
των ζωγραφιών προέρχεται από μια ανάγκη ανανέωσης του τοπίου,
από μια επιθυμία για ξεχαστή φύση. Να την επαναανακαλύψουμε, να
την ζωντανέψουμε.
Το κίνητρο για αυτή τη συνοδεία βρίσκεται στην
ιστορία του ανθρωπολόγου και ιδρυτή της
δομικής σχολής, Κλοντ Λεβί-Στρούς: το 1935, ο Λεβί-Στρούς
αναχώρησε αναζητώντας μια αυθεντική, αγνή Βραζιλία, εξοπλισμένη
με έντονη άγρια ενέργεια και μοναδική φύση.
Ο συγγραφέας του «Tristes Tropiques» είχε εν μέρει εκπληρώσει
τις προσδοκίες του από το ταξίδι. Η αγωνία του παρουσιάζεται σε ένα απόσπασμα κειμένου με προφητικές
υπερτονικές: «Σε μερικούς αιώνες, στην ίδια αυτή τοποθεσία,
ένας ακόμη ταξιδιώτης, εξίσου απελπισμένος όσο εγώ, θα πενθήσει
την εξαφάνιση αυτού που θα μπορούσα να είχα δει και που μου απέφυγε».
Θύμα διπλής ασθένειας, όλα όσα βλέπω με πληγώνουν, και κατηγορώ τον εαυτό μου αμείλικτα που δεν
είδα αρκετά προσεκτικά.
Σαν ταξιδιώτης, οι en)tropical καμβάδες του Μπαπτίστ με οδηγούν να βρω ένα μέρος όπου μπορεί να επαναβρεί τη ζωτικότητά του.
Ίσως αυτά τα είδη δεν υπάρχουν, ίσως αυτοί οι ειδυλλιακοί τοπιογραφικοί τόποι δεν έχουν ποτέ υπάρξει. Αλλά το παράθυρο
που ανοίγει ο Μπαπτίστ μπαίνει το αέρα που δεν μπορούμε πια να αναπνεύσουμε σήμερα. Ο Μπαπτίστ μας προσφέρει μια ουτοπία· μέσα από τις κινήσεις του προτείνει μια μετάβαση προτύπου, μια πιθανή οικολογία. Για τους Έλληνες, η λέξη εντροπία είχε δύο σημασίες: εξέλιξη και μεταμόρφωση. Για φυσικούς, είναι μέτρο της τάξης ενός συστήματος. Αναγνωρίζοντας την αταξία, μεταμορφώνεται

Baptiste Laurent (1980, Nantes) είναι οπτικός καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται
στη Μαδρίτη και το Παρίσι.
Έχει εκθέσει σε διάφορους καλλιτεχνικούς και πολιτιστικούς φορείς,
ανάμεσά τους το Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Η παραδοσιακή του μορφή είναι η ζωγραφική, αλλά εργάζεται και σε γλυπτική
και αναπτύσσει προγράμματα με έντονο λογοτεχνικό, κοινωνικό και
ανθρωπολογικό συστατικό.
Στις τελευταίες του δημοσιεύσεις και εκθέσεις, «Conversaciones y
puñetazos», «Mauvaises Tournures», «Bajo el Mismo Mar» και «Exit»,
έχει επανειλημμένα πειραματιστεί με συνεργατικό δημιουργικό έργο
με άλλους οπτικούς καλλιτέχνες και λογοτεχνικούς συγγραφείς.
Ως αντι-ακαδημαϊκός και εκλεκτικιστής καλλιτέχνης, του αρέσει να συνκέντρωει
την εικαστική γλώσσα, εναλλάσοντας ανάμεσα σε νεο-ε figurative αφήγηση, γραφική ζωγραφική
και εξπρεσιονιστική αφαίρεση.
Ιδρυτής του κοινοτικού εργαστηρίου «Latolier» στο Usera της Μαδρίτης, ηγείται μιας δυναμικής κοινότητας Ισπανών και διεθνών οπτικών
καλλιτεχνών