LEMERY, Nicolas. - Pharmacopée universelle - 1697

LEMERY, Nicolas.
Pharmacopée universelle. Περιέχοντας όλες τις συνθέσεις φαρμακευτικής που χρησιμοποιούνται στην Ιατρική, τόσο στη Γαλλία όσο και σε όλη την Ευρώπη· οι ιδιότητές τους, οι δόσεις, οι τρόποι εφαρμογής τους οι πιο απλοί και οι καλύτεροι.

Παρίσι: Laurent D'Houry, 1697.

Μεγάλο τετράπτυχο· [xv], 1050 σελίδες, [36 σελίδες πίνακας]; ωραίο χαρακτικό πορτρέτο του Lemery ως πρόσοψη·

Καλό σύγχρονο επιτόπιo κάλυμμα βοών κουρελιασμένο, ράχη με ανασηκωμένες ζώνες και επίχρυσο διακόσμημα. Ex libris Menusson (αγοράστηκε «8#» στη δημοπρασία του κ. Guillon στις 6 Μαρτίου 1738).

Το Pharmacopée universelle του Nicolas Lémery (Παρίσι: Laurent d’Houry, 1697) αποτελεί ένα από τα πιο επιδραστικά φαρμακευτικά βιβλία αναφοράς του τέλους του 17ου αιώνα. Ο Lémery, Γάλλος χημικός και ιατρός, ήταν γνωστός για τη συμβολή του στην συστηματοποίηση της χημείας και της ιατρικής σε μια περίοδο που η φαρμακευτική γνώση παρέμενε βαθιά συνδεδεμένη με τη γαληνική θεωρία, την αλχημεία και τους εμπειρισμούς. Σε αυτό το έργο επιδίωξε να συντάξει έναν πλήρη και πρακτικό οδηγό φαρμακευτικών παρασκευασμάτων που χρησιμοποιούνται σε ολόκληρη τη Γαλλία και την Ευρώπη. Σε αντίθεση με παλιότερες φαρμακοποιίες που συχνά στηρίζονταν σε αστείες θεωρητικές εξηγήσεις, ο Lémery τόνισε την σαφήνεια, την επαναληψιμότητα και την πρακτική εκπαίδευση, αντικατοπτρίζοντας την αυξανόμενη επιρροή της πειραματικής επιστήμης στο ιατρικό πεδίο.

Το Pharmacopée universelle περιέχει λεπτομερείς περιγραφές φαρμακευτικών συνθέσεων που χρησιμοποιούνται στην σύγχρονη ιατρική πρακτική, συμπεριλαμβανομένων των συστατικών τους, των μεθόδων παρασκευής, των δόσεων και των θεραπευτικών εφαρμογών. Ο Lémery οργάνωσε το υλικό με συστηματικό τρόπο, καθιστώντας το προσβάσιμο σε αρωματοποιούς, ιατρούς και χειρουργούς. Περιέγραψε τόσο απλά φάρμακα όσο και πιο σύνθετα συνδυασμένα φάρμακα, συχνά εξηγώντας τις χημικές διαδικασίες που εμπλέκονται στην παρασκευή τους. Η προσέγγισή του αντικατοπτρίζει το υπόβαθρό του στη χημεία, ιδιαίτερα το ενδιαφέρον του για παρασκευάσματα ορυκτών βάσεων και χημικές αντιδράσεις, οι οποίες βοήθησαν στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ παραδοσιακής φυτικής ιατρικής και αναδυόμενης χημικής φαρμακοποιίας.

«Οι κύριες συνεισφορές του Lemery στη φαρμακολογία ήταν οι δύο συμπληρωματικές εργασίες του, η Universal Pharmacopoeia και ο Τόμος για τα Απλά Φάρμακα. Αυτές είναι αλφαβητικά ταξινομημένοι κατάλογοι συνθετικών και απλών φαρμάκων αντίστοιχώς, δίνοντας την πηγή, τις ιδιότητες, τις δόσεις και τη θεραπευτική δράση των διαφόρων φαρμάκων. Αντιπροσωπεύουν έναν πλήρη λεξικό των φαρμακολογικών ουσιών» (DSB).

Το Pharmacopée universelle (1697) του Λεμέρι αποτέλεσε μεγάλη επιτυχία και ακολούθησαν πολλές εκδόσεις. Η πρώτη έκδοση εδώ είναι πολύ σπάνια καθώς ήταν η πρώτη που τυπώθηκε σε περιορισμένο αριθμό. Ο Thomas Thomson έγραψε γι’ αυτόν ότι ήταν «Ο πρώτος Γάλλος που ξεγύμνωσε πλήρως την χημεία από τον μυστικισμό της και την παρουσίασε στον κόσμο με τη δική της οικεία απλότητα».

Ορισμένες αναφορές:

Garrison, Fielding H. An Introduction to the History of Medicine. Φιλαδέλφεια: W.B. Saunders Company, 1929. (Αναφέρει τον ρόλο του Lémery στην ανάπτυξη της χημικής ιατρικής και παραθέτει τα φαρμακολογικά του συγγράμματα.)

Sonnedecker, Glenn. Kremers and Urdang’s History of Pharmacy. 4th ed. Φιλαδέλφεια: Lippincott, 1976. (Περιλαμβάνει τον Lémery ως βασικό πρόσωπο στη μετάβαση από αλχημική στη χημική φαρμακοποιία, με αναφορά στο φαρμακοποιείο του.)

Debus, Allen G. The French Paracelsians: The Chemical Challenge to Medical and Scientific Tradition in Early Modern France. Cambridge: Cambridge University Press, 1991. (Τοποθετεί τον Lémery εντός της χημικής ιατρικής παράδοσης και επικαλείται τα φαρμακολογικά του επιτεύγματα.)

Brockliss, Laurence W. B., and Colin Jones. The Medical World of Early Modern France. Oxford: Oxford University Press, 1997. (Παρέχει συμπεριληπτικό σχολιασμό για τη γαλλική ιατρική πρακτική και παραπέμπει σε κύριες φαρμακοποιίες, συμπεριλαμβανομένου του έργου του Lémery.)

Μια λεπτή κόπια αυτής της πολύ σπάνιας πρώτης έκδοσης ενός από τα πιο σημαντικά έργα της φαρμακολογίας, συχνά επανεκτυπωμένου τον 18ο αιώνα.