Marino Lenci (1874-1939) - Cane pechinese

Ωραία πίνακας του ζωγράφου Μάρινο Λέντσι. (Νάπολη, 1874 - Νάπολη, 1939) που εικονογραφεί έναν όμορφο κινέζικο σκύλο πιτσιλιζόμενη με τεχνική παστέλ σε χοντρό χαρτόνι σε καλή κατάσταση διατήρησης.
Ο πίνακας μετρά 30x30 εκ.
Η κορνίζα είναι αυθεντική της εποχής και έχει το πρωτότυπο προστατευτικό της τζάμι.
ΜΑΡΙΝΟ ΛΕΝΤΣΙ γεννήθηκε το 1874 στη Νάπολη, όπου και πέθανε το 1939. Αφού worked as a bank clerk, εγγράφηκε στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών της Νάπολης, το οποίο φοίτησε μέχρι και το τελευταίο έτος της ζωγραφικής, έχοντας δάσκαλο τον Μιχαήλ Καμαρανό. Ήταν μαθητής του Φιλιππό Παλίζζη και τουΝ Domenico Morelli και αργότερα εδραίωσε τις εμπειρίες του υπό την καθοδήγηση του Λουτζι Νόνο στη Βενετία, όπου μετακόμισε για ένα διάστημα. Επιστρέφοντας στη Νάπολη συμμετείχε στην απελευθέρωση της καλλιτεχνικής νεότητας της Νάπολης συμβάλλοντας στην Πρώτη Έκθεση Νεολαίας που σήμανε την ανάταξη του καλλιτεχνικού κινήματος της Νάπολης. Ήταν δάσκαλος φυσικής αγωγής, δημοσιογράφος και δίδασκε σχέδιο στα παιδιά του προξένου της Τουρκίας στη Νάπολη. Στα νιάτα του ήταν ικανός γυμναστής, τόσο που στη Νάπολη ήταν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν ποδήλατο· ο Μαρίνο Λέντσι δεν τολμούσε να βγει στους δρόμους της πόλης γιατί οι τροχονόμοι δεν επέτρεπαν στα ποδήλατα να περνούν ανάμεσα σε πεζούς. Αλλά το όνομα του Μαρίνο Λέντσι συνδέεται και με γυμναστικές ασκήσεις που αξίζουν ειδική ανάμνηση, διότι τότε, με λίγους συντρόφους, σε ένα γυμναστήριο στην οδό Misericordiella, στην Πλάτσα Καβούρ, προετοιμαζόταν να παρουσιαστεί στη Γένοβα στο μεγάλο τουρνουά αθλητικό που αποτελούσε μέρος της εορτής μνήμης για την ανακάλυψη της Αμερικής το 1892. Η ναπολιτάνικη γυμναστική χαρακτηριζόταν τότε από τον δάσκαλο La Pegna, και δίπλα του, Casavola και Orefice. Στη Γένοβα το γκρουπ ναπολιτάνων γυμναστών αποτελούταν από αυτούς τους τέσσερις άνδρες υπό τη διδασκαλία ενός λοχαγού· κατέκτησαν πολυάριθμα μετάλλια και ενδιέφεραν τον Τύπο της Γένοβας και της Ιταλίας. Από το 1904, για πέντε χρόνια, υπήρξε ανταποκριτής από τη Βενετία της εφημερίδας Don Marzio και του μηνιαίου περιοδικού Pro Arte. Ήταν επίσης συντάκτης της εφημερίδας Il Paese και ανταποκριτής της στην Διεθνή Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης Διακοσμητικής στη Τορία. Αφιέρωσε πλέον ολόψυχα την τέχνη· με λεπτό και ευαίσθητο ύφος ζωγράφιζε εικόνες φιγούρων και ποικίλων ειδών, αλλά κυρίως προτίμησε τον κόσμο των ζώων, τον οποίο αντιμετώπισε με ένα δέρμα πετρωμένο, καθώς ήταν πραγματικός δάσκαλος του παστέλ. Ο Λέντσι συμμετείχε σε λίγες εκθέσεις, με ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Την οργάνωση των ατομικών του παρουσιάσεων αποτέλεσαν οι εξής εκθέσεις: Έδρα της Ένωσης Δημοσιογράφων, Νάπολη 1921· Αίθουσα Ντουκρότ, Νάπολη 1924· Φοϊέ του Θεάτρου Εθνικού, Ρώμη 1925· Γκαλερί Κορότ, Τορίνο 1927· Γκαλερί Βερή, Μιλάνο 1928· Κύκλος Καλλιτεχνών, Μπάρι 1929· Κυκλος Καλλιτεχνικός, Κατάνια 1930· Αίθουσα Παόλα ντι Τζουλιό Παρίσιο, Νάπολη 1931· Αίθουσα La Permanente στην Πέριουλα Δημοτική, Αναδρομική στη Νάπολη, 1940. Συμμετείχε στις ακόλουθες ομαδικές εκθέσεις: Διεθνής Έκθεση Καλών Τεχνών για τον εορτασμό της νέας Διέλευσης του Ευτυχισμένου των Σενπιόν, Μιλάνο 1906· Προωθητής Salvator Rosa, Νάπολη 1912/27· Εθνική Έκθεση Καλών Τεχνών, Νάπολη 1915· Έκθεση στο Βίλλα Λούτσια στο Βομέρο, με τους Gemito, Casciaro, Pratella, Cifariello, Irolli, Villani και άλλους, Νάπολη 1917.
Προέλευση: ιταλική αγορά παλιών αντικειμένων
Γρήγορη αποστολή με ασφαλές συσκευαστήριο