Carmelo Manuel Tosto - Vertical Horizons No. 1

Κάθετοι Ορίζοντες Αριθμός 1 (Vertical Horizons No. 1)

Αρχικός πίνακας μεγέθους XL.

Αυτή η νέα σειρά εστιάζει στην κάθετη διάσταση του παρόντος. Είναι πρόσκληση να υψώσεις το βλέμμα: εκεί που η αρχιτεκτονική γίνεται στενή και οι σκιές φαίνονται να εμποδίζουν τη δίοδο, ο ουρανός παραμένει η μόνη, απέραντη διέξοδος. Μια αναζήτηση ελευθερίας που αρχίζει από το σημείο όπου τελειώνει το τσιμέντο.

Ζωγραφισμένος με ακρυλικά σε καμβά συνολικού μεγέθους XL. Οι διαστάσεις της ζωγραφισμένης επιφάνειας είναι 100x50 εκ, αφήνοντας περίπου 5 εκ περιθώριο λευκού γύρω από τον καμβά. 100% βαμβάκι μεσαίας υφής, τελικό προστατευτικό βερνίκι.

Το έργο είναι ένα μοναδικό κομμάτι, χειρόγραφα υπογεγραμμένο, με πιστοποιητικό γνησιότητας περιλαμβανόμενο· δεν είναι εκτύπωση.

Το έργο θα συσκευαστεί με τη μέγιστη φροντίδα μέσα σε σωλήνα και θα αποσταλεί με καταγραφή, με τον κωδικό παρακολούθησης, εντός 3 εργάσιμων ημερών μετά την πληρωμή.

…................................................................................
Καρμέλο Μανουέλ Τοστό | Αρχιτέκτονας και Καλλιτέχνης

Γεννήθηκα στην Κατάνη (Ιταλία) το 1990. Έχω描描 delineated τη δημιουργική μου πορεία ανάμεσα στον αυστηρό σχεδιασμό και την ελευθερία της οπτικής. Η εκπαίδευσή μου, που διαμορφώθηκε ανάμεσα στο State Institute of Art της Κατάνης και τη Σχολή Αρχιτεκτόνων της Μπολόνια, με κρίσιμες εμπειρίες σε Άγκυρα και Μιλάνο, μου επέτρεψε να αναπτύξω μια γλώσσα όπου το δομημένο μετατρέπεται σε συναίσθημα.

Η καλλιτεχνική μου έρευνα επιλέγει την αρχιτεκτονική όχι ως απλό αντικείμενο, αλλά ως δομή της σκέψης. Στη δουλειά μου, τα δομικά στοιχεία αποτινάσσουν τη λειτουργία τους για να γίνουν αρχετυπικά συμβολικά:

Η Σκάλα - Εκφράζει τη δυναμικότητα της γένεσης. Είναι πρόσκληση για κίνηση, ένα στοιχείο που συνδέει φυσικά και μεταφυσικά επίπεδα, οδηγώντας τον θεατή προς νέους χώρους συνείδησης ή τόπους του αλλού.

Το Διαβατήριο - Μια πύλη ανάμεσα στο γνωστό και στο αγνώριστο. Αν αρχιτεκτονικά επιτρέπει τη σύνδεση ανάμεσα σε περιβάλλοντα, συναισθηματικά μεταφέρει προς καταστάσεις συναισθήματος αυτών που το παρατηρούν. Πίσω από κάθε δίοδο, ο θεατής καλείται να προβάλλει ό,τι βρίσκεται στο ασυνείδητό του, επιδιώκοντας πάντα το «περισσότερο» από το ορατό, μετατρέποντας το βλέμμα σε πράξη προσωπικής ανακάλυψης.

Το Αψίδα - Αρχιτεκτονικό στοιχείο της αριστείας, προσωποποιεί την ανθεκτικότητα και την ισορροπία. Η ικανότητά της να μην καταπονείται από τα βάρη, αλλά να τα αποφορτίζει αρμονικά, μεταφράζεται σε μια καμπύλη γραμμή που αγκαλιάζει και καθησυχάζει, προσφέροντας μια σταθερότητα που είναι ταυτόχρονα δομική και πνευματική.

Σε αυτό το συνεχές διάλογο μεταξύ αρχέτυπων, ύλης και φωτός, κάθε πίνακας γεννιέται ως ένα «ευαίσθητος τόπος». Η πράξη της ζωγραφικής συναντά τον σχεδιαστικό αυστηρότητα για να δημιουργήσουν βαθύτητα όχι μόνο οπτική, αλλά αισθητηριακή, προσκαλώντας τον θεατή να κατοικεί τον χώρο της επιφάνειας και να ανακαλύπτει σε αυτόν ένα μέρος του εαυτού του.