Πλοίο μοντελισμού - Bucentaur vom Würmsee

Εδώ πρόκειται για μια Mini-version του Bucentaur από τον βασιλιά Λουδοβίκο.

Το μοντέλο είναι πολύ λεπτομερέστατο και κατασκευασμένο υψηλής ποιότητας. Έχουν υλοποιηθεί πολλές λεπτομέρειες.
Έχουν επιλεγεί μόνο τα πιο ποιοτικά ξύλα και τα εξαρτήματα όπως τα εξαρτήματα στυλιστικά αντίγραφα όσο το δυνατόν πιο πιστά. Τα τζάμια της τραπεζαρίας κράββατα αντιστοιχούν στο πρωτότυπο και χυτεύτηκαν από ειδική ρητίνη. Ακόμη και οι χαρακτηριστικοί επίπονοι ζωγραφικοί πίνακες στο υπερφορτωμένο κατάστρωμα του Bucentaur υλοποιήθηκαν με πολύ χειρωνακτική δεξιότητα.

Και τώρα η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία του Bucentaur:

Ο Bucentaur κατά το βενετσιάνικο πρότυπο του bucintoro ή buzzo d’oro (= χρυσή κοιλιά), χτίστηκε από το 1662 έως το 1665. Με μήκος 29 μέτρα, πλάτος 8,4 μέτρα και ύψος 5 μέτρα (χωρίς τους ιστούς) ήταν περίπου στο ύψος της σημερινής Bernried. Το βύθισμα μόνο 0,9 μέτρων επέτρεπε τη χρησιμοποίηση κοντά στις όχθες· 80 κωπήλατοι με χρυσωμένες κουπιά κρατούσαν το πλοίο σε πορεία σε κάθε καιρό.

Ως νέο θαύμα της κυριερειακής ερωτικής φρουράς, ο Bucentaur έπαιξε κεντρικό ρόλο στα αυλώντικα φεστιβάλ γύρω από τη λίμνη του Σταρνμπεργκ. Αυτές οι φρουριακές και θαλάσσιες γιορτές, ιδίως κυνήσεις δρυών στην ξέφωτη περιοχή μεταξύ Kempfenhausen και Berg, ήταν θέμα συζήτησης της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας και προσέλκυσαν επισκέπτες από ολόκληρη την Κεντροευρώπη. Δεν υστερούσαν έναντι των γιορτών του Γαλλικού βασιλιά Λουδοβίκου του 14ου.

Η αυλή μεταφέρονταν σε ειδικά κατασκευασμένο και κρατημένο δρομάκι - το λεγόμενο Δρόμο του Πρίγκιπα - από την Μόναχο κατοικία προς τη λίμνη του Starnberg. Συνολικά 18 φράκτες διέκοπταν την οριζόντια κίνηση και επέτρεπαν ένα ευχάριστο ταξίδι.

Κυβερνητικό θαλάσσιο φεστιβάλ με Bucentaur – Ignaz Bidermann 1738

Σε μεγάλες περιστάσεις απασχολούνταν 450 έως 500 άτομα – καλεσμένοι, αυλή, υπηρέτες και πληρώματα – στο σκαρί. Όταν τροφοδοτούσαν την τραπεζαρία, τα πλοία της κουζίνας, το κελάρι και το οινολογικό καράβι έπρεπε να προσαρμόσουν τις λειτουργίες τους. Το 1671 γιορτάστηκε μάλιστα μια τετραήμερη γιορτή με τουρνουά, πυροτεχνήματα, κυνήσεις, δεξιώσεις, θεάματα και όπερες· οι γιορτές κατέλαβαν ολόκληρη τη βορειοανατολική παράκτια ζώνη. Η προετοιμασία και η διαχείριση αυτών των φεστιβάλ περιγράφονται με ζωντάνια από τον HR Klein. Εντυπωσιακά είναι οι λεπτομερειακές λίστες εφοδιασμού με αρχαίες ονομασίες για πουλερικά και τοπικά ψάρια. Εδώ κάτοικοι αγρότες, ψαράδες και τεχνίτες μπορούσαν να κερδίσουν ένα καλό πρόσθετο εισόδημα.

Εκτός των παλατιών του Σταρνμπεργκ και του Possenhofen, ο αριθμητής Φερντινάνδος ύστερα από το 1676 κατασκεύασε το παλάτι Berg ως χώρο ελλιμενισμού για τον Bucentaur. Δύο χρόνια αργότερα αγόρασε το παλάτι Kempfenhausen μαζί με τα γύρω κτήματα. Στον δασικό του πάρκο Forstenrieder άφησε ελάφια να αφεθούν ελεύθερα, τα οποία προωθούνταν από οδηγούς και σκύλους διαμέσου ενός τείχους-ευρύ κήπο νότια της Harkirchen μέχρι το Etztal. Εκεί ανοίχτηκε ο στενός διάδρομος προς τη λίμνη, σχηματίζοντας κωνικό προς τα μέσα, αφήνοντας τα ζώα χωρίς άλλη επιλογή, να πλεύσουν στο νερό, όπου υποδέχονταν από την κυνηγετική κοινότητα.

Αλλά μια ερώτηση δεν μπορεί να απαντήσει ο HR Klein: Τι άραγε σκέφτονταν οι αυλικοί περί το Sattlerhof (σήμερα Will), περί Clausenhof (σημερινά Gastl), περί Schusterhof (να παραμένει Schuster), περί των harkirchen Höfe και των άλλων αυλών για αυτή τη συμπεριφορά; Την εποχή των γιορτών είχαν ήδη μερικούς αιώνες στα σπίτια τους και ζούσαν μια τελείως διαφορετική ζωή από την καλυμμένη αυλή. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.