Όμορφος μετεωρίτης Αλεταϊ. Μετεωρίτης σιδήρου - 169 g

Η μεγαλύτερη μεταλλική σιδερένια μετεωρίτης στον κόσμο (74 τ.) εντοπίστηκε στην επαρχία Aletai στην κινεζική περιοχή του Ουιγούρων στο Σιντζιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση τον φιλοξένησε με την πρόφαση της «προστασίας».

Το ένα και μισό χρόνο αργότερα, οι εντοπιστές του μετεωρίτη — ο Hailati Ayisa και ο Jiaerheng Habudehai, δύο οδηγοί με καταγωγή από το Καζακστάν — αποφάσισαν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Αφού κατατέθηκε, θα μπορούσε να πρόκειται για την πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων διαστήματος, μετέδωσε ο Southern Weekly. Οι κτηνοτρόφοι του βοσκότοπου όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης διεκδίκησαν επίσης την ιδιοκτησία του, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Τα τρία μέρη έγραψαν ότι ήταν οι πρώτοι που εντόπισαν τον σιδερένιο μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις νομικές αρχές να βγάλουν σωστό συμπέρασμα, διότι το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, σύμφωνα με την οποία η κατοχή κάποιου αντικειμένου δίνει το δικαίωμα ιδιοκτησίας.

Ο Hailati προέρχεται από το νομό Qinghe του Aletai, τον τόπο όπου βρέθηκε ο μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωίτης της Κίνας, ο «Ασημένιος Καμήλα». Αντιλήφθηκε το θέμα των μετεωριτών με πάθος και είχε συνδεθεί φιλικά με τον έμπορο προβάτων Jiaerheng καθώς έκανε δουλειές.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Hailati έλαβε κλήση από έναν ακόμα φανατικό για μετεωρίτες. Ο άνθρωπος είπε στον Hailati ότι αναζητούν μετεωρίτη σε ένα αλπικό χωράφι στο Aletai και ελπίζαν ότι θα ήταν πρόθυμος να συμμετάσχει στην έρευνα.

Μια ομάδα εννέα φανατικών για τους μετεωρίτες ακολούθησε για να βρει το αντικείμενο υποτίθεται ότι προέρχεται από το διάστημα. Ο Zhang Baolin, ειδικός σε μετεωρίτες από το Πλανητάριο του Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Lei Kesi ήταν μεταξύ τους. Ωστόσο, η έρευνα απέτυχε. Πριν τα εννέα άτομα αποχωρήσουν, έκαναν προφορική συμφωνία με τους Hailati και Jiaerheng να συνεχίσουν την έρευνα.

«Ο Zhang Baolin είπε ότι πιθανόν θα λάβαμε μεγάλο βραβείο αν το βρίσκαμε και ενημερώναμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Hailati. Ζώντας μια συνήθη ζωή, ο Hailati και ο Jiaerheng θεώρησαν την έρευνα ως μια ευκαιρία ικανή να αλλάξει τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 φάνηκε ότι ήταν η μέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο από τον Κύριο, σκέφτηκα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Jiaerheng στο Southern Weekly.

Άμεση ενημέρωση προς τους επτά άλλους φανατικούς μετεωριτών, αλλά δεν υπήρξε απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο του Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε αναφέρει την ανακάλυψη στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας ως «πρώτος εντοπιστής».

Οι ειδικοί του Πλανηταρίου του Πεκίνου προσπάθησαν να τους ηρεμήσουν λέγοντάς τους «ξέρουμε ότι τον βρήκατε και οι δύο» και τους εξέδωσαν ένα πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Στις 16 Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επιβεβαιώθηκε επίσημα ως ο τέταρτος μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωρίτης στον κόσμο και αποδείχθηκε ότι αποτελεί μέρος του ίδιου μετεωροειδούς με τον «Ασημένιο Καμήλα».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον σιδερένιο μετεωρίτη από το βοσκότοπο όσο το δυνατόν συντομότερα, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να εξασφαλίσει καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Αρνήθηκε επίσης ότι ο Hailati και ο Jiaerheng ήσαν οι πρώτοι εντοπιστές του σιδερένιου μετεωρίτη, υποστηρίζοντας ότι ο γραμματέας του Κόμματος του Aletai, Sun Jianguo, το είχε ήδη εντοπίσει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις γι’ αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον δικηγόρο του Hailati και του Jiaerheng, Zhang Min, κανένα κυβερνητικό όργανο δεν διέθετε τη νομική βάση για απαίτηση, κατάσχεση ή διατήρηση μετεωρίτη.

Όσον αφορά τη βράβευσή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχτηκε να δώσει στους Hailati και Jiaerheng από 5.000 γιουάν (802 δολάρια) ο καθένας λόγω «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν τη βράβευση ανεπαρκή και αρνήθηκαν την προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Lei Kesi υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο του Πεκίνου και εγώ είχαμε αποζημιώσει τον Hailati και τον Jiaerheng για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, επομένως δεν θα έπρεπε να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία. Ο Hailati και ο Jiaerheng διέψευσαν αυτή τη σχετική σχέση, αλλά παραδέχθηκαν ότι είχαν λάβει ένα μικρό ποσό από το Πλανητάριο του Πεκίνου κατά τη διάρκεια της τελευταίας κατοχής.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι επιχειρηματίες βοσκής «Juman» και «Kenjiebieke Remazan» υποστήριξαν ότι είχαν πράγματι εντοπίσει από το 1986 τον σιδερένιο μετεωρίτη και έτσι απαίτησαν και εκείνοι την ιδιοκτησία του.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα δημοπράτησης γης, οι επιχειρηματίες βοσκής μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της ίδιας της γης, και καθώς οι μετεωρίτες δεν προέρχονται από τη γη, οι αδελφοί Remazan δεν θα έπρεπε να κατέχουν τον μετεωρίτη, ανέφερε ο Meng Qinguo, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Γουχάν.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει την νομοποίηση της κρατικής ιδιοκτησίας των μετεωριτών πριν από οκτώ χρόνια, αλλά το σχέδιο είχε κάπως παραλυθεί. Ο φανατικός μετεωρίτης Liu Xin δήλωσε στις εφημερίδες ότι απαιτούνται πολύς χρόνος και χρήμα για την εύρεση ενός μετεωρίτη,

«Οι εντοπιστές θα τραυματιστούν αν οι δύσκολοι για ανεύρεση μετεωρίτες τους απαγάγουν απλώς η κυβέρνηση.»

«Ελπίζω οι νόμοι να μπορούν να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρίσκουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφελούν τόσο τη χώρα όσο και τον εντοπιστή», δήλωσε ο Liu Xin.

Οι αποστολές προς τις Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν προσωρινά σε αναστολή.