Ammonite - Απολιθωμένο ζώο - Aioloceras (Cleoniceras) sp. - 10.5 cm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Ζεύγος αμονοϊτών Aioloceras, λείος, περίπου 10,5 εκ. σε μήκος, συμπεριλαμβανομένων των στηριγμάτων για την έκθεσή του.

Αυτό το εντυπωσιακό κομμάτι φ Fossile αμονοϊτών δείχνει την ακατάλυτη ομορφιά του σχεδιασμού της φύσης. Κομμένο και λειασμένο ώστε να αποκαλυφθούν οι λεπτές εσωτερικές του κοιλότητες, το κομμάτι εκθέτει ζεστούς τόνους κεχριμπαριού, μελιού και κρέμας με κρυσταλλικές και ορυκτές υφές που εμφανίστηκαν φυσικά. Το σπειροειδές σχέδιο είναι καθαρό και εντυπωσιακό, καθιστώντας το τέλειο για τη διακόσμηση του σπιτιού, ένα ντουλάπι συλλογής ή ως ένα μοναδικό δώρο για τους λάτρεις των απολιθωμάτων.

Αυτή είναι ένα εξαφανισμένο μεσοζωικό πλαγκτόν που ανήκει στις αμονοΐτες. Έζησε στα Υπο-Ιουρασικά (πριν από 172–149 εκατομμύρια χρόνια), και τα απολιθώματά του εντοπίζονται σε όλες τις ηπείρους.

Αυτά τα θαλάσσια πλάσματα χαρακτηρίζονται από ένα εξωτερικό κέλυφος κυρίως με ασβέστιο ανθρακικό, σε μορφή αρagonita, και κατά ένα μέρος από μια οργανική ύλη φυτικής προέλευσης (κινόχαινη). Το κέλυφος είχε εσωτερικά χωριστεί σε αρκετές κάμερες από φαγκώμ’s (septos), από τις οποίες ο μαλακός οργανισμός κατείχε μόνο την τελευταία (ζωντανή κάμερα). Οι υπόλοιπες, που σχημάτιζαν το φαγομόνε (το μέρος του κελύφους με κάμερες), χρησιμοποιούνταν ως «κάμερες αέρα» (παρόμοια με το σημερινό Ναύτιλος)· γεμάτες αέριο και υγρό των καμερών για τον έλεγχο της πλεύσης του οργανισμού. Η πίεση των υγρών των καμερών ρυθμίζονταν από μια οργανική σωληνοειδή δομή, λεπτή, πλούσια αγγειακή και μερικώς ορυκωμένη (ο σιφών), που διαπερνούσε όλα τα septos και επέτρεπε την ανταλλαγή υγρών ανάμεσα στο αίμα και στους μαλακούς ιστούς του ζώου και στις κάμερες μέσω μιας διαδικασίας οσmosis.