Αρχαία Ρωμαϊκή Earrings, με ρωμαϊκές γυάλινες χάντρες

Προσοχή: λόγω κανονισμών τελωνείου μπορούμε να αποστέλλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής στην EE πριν κάνετε προσφορά.

Χειροποίητα σκουλαρίκια με ρωμαϊκό μπλε και ημιαδιαφανή γυάλι beads. Τα beads επανατοποθετούνται ως φυλακτήρια σε διακοσμητικούς δακτυλίους με κομβικούς τερματισμούς και φτερούγες πίσω. Τα αρχαία beads επανασυνδέονται με σύγχρονο εξοπλισμό, καθιστώντας τα κατάλληλα για σύγχρονη χρήση διατηρώντας τη ιστορική γοητεία τους.

Διάμετρος δαχτυλιδιών: ± 20 mm
Διάμετρος beads: ± 6,7 mm μέγιστο

Πιστοποιητικό:
Πιστοποιητικό Γνησιότητας (PDF) διατίθεται κατόπιν αιτήματος για όλους τους λαχνούς με τιμή σφυριού €100 ή περισσότερο.

Κατάσταση:
Καλή κατάσταση και φορετά. Τα αρχαία beads επανασυνδέονται και συνδυάζονται με σύγχρονα επιχρωματισμένα χρυσάδια διαχωριστικά και εξαρτήματα. Μικρές επιφανειακές ανομοιομορφίες και ίχνη φθοράς συνεπή με την ηλικία και τη χρήση.

Προέλευση:
Αποτελείται από beads που προέρχονται από διάφορες παλαιές συλλογές, απόκτημένες στο Ηνωμένο Βασίλειο μεταξύ 2016–2024.

Χαρακτηριστικά:
Κάθε αρχαίο bead παρουσιάζει ήπιες παραλλαγές και ίχνη παλαιότητας, αντικατοπτρίζοντας την μακρά ιστορία του και προσθέτοντας στη μοναδικότητα κάθε σύνθεσης.

Παρακαλούμε σημειώστε:
Φωτογραφημένο σε επαγγελματικό στούντιο με βαθύ μαύρο φόντο για την ενίσχυση αντίθεσης και λεπτομερειών. Οι συνθήκες φωτισμού στο στούντιο και οι ατομικές ρυθμίσεις οθόνης ενδέχεται να επηρεάσουν ελαφρώς την εμφάνιση των χρωμάτων.

Ιστορικό πλαίσιο:
Το γυαλί υπάρχει σε φυσικές μορφές από προϊστορικούς χρόνους· ωστόσο, οι άνθρωποι άρχισαν πρώτοι να παράγουν γυαλί γύρω πριν από 4.000 χρόνια στη Μεσοποταμία, όταν οι τεχνίτες ανακάλυψαν πώς να συνδυάζουν άμμο, σόδα και ασβέστη.

Για αιώνες, το γυαλί παρέμεινε πολυτέλεια που προοριζόταν για την ανώτερη τάξη. Σε όλο τον Μεσογειακό κόσμο, οι γυαλοκτίστες ανέπτυξαν τεχνικές όπως η χύτευση, η μορφοποίηση πυρήνα και το μωσαϊκό γυαλί, πειραματιζόμενοι με χρώματα χρησιμοποιώντας μεταλλικά οξειδία, συμπεριλαμβανομένων του κοβαλτ και του χαλκού.

Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν την παραγωγή γυαλιού μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου στον 1ο αιώνα π.Χ. Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., η εφεύρεση του γυαλίσματος επαναστατικοποίησε την παραγωγή, επιτρέποντας τη μαζική παραγωγή. Προσθέτοντας διοξείδιο του μαγνησίου, οι ρωμαϊκοί γυαλοποιητές κατάφεραν να παραγάγουν άχρωμο ή “αqua” γυαλί.

Το ρωμαϊκό γυαλί έγινε πολύ δημοφιλές και χρησιμοποιούνταν ευρέως σε beads, δοχεία, ψηφιδωτά πλακάκια και υαλοπίνακες παραθύρων. Εμπορεύονταν σε όλο την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και πέραν αυτής, φτάνοντας σε περιοχές όπως η Κεντρική Αφρική, η Σκανδιναβία και, μέσω του Δρόμου του Μεταξιού, μέχρι την Κίνα.