Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic print

Λιθογραφία του Τζον Μιρό (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μια από τις εικονογραφήσεις που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Μιρό για να εικονογραφήσουν το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώ Μόνο), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από τη Maeght Editeur το έτος 2004.
Εποποιήθηκε πάνω σε χαρτί vellum ίνας βαμβακιού υψηλής βαρύτητας.
Υπογεγραμμένο στην πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στο οπισθόφυλλο του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Ειδικοτήτες:

- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 εκ
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ
- Έτος: 2004
- Έκδοση: 1000 αντίτυπα
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαίσια (αυτό το έργοποτέ δεν έχει πλαισιωθεί ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματική αρχεία τέχνης, γι’ αυτό διατηρείται σε τέλεια κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί προσεκτικά σε επίπεδη συσκευασία από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα γίνει με πιστοποίηση και αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφάλιστρο με την αξία του τελικού έργου, με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Τζον Μιρό (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja εναντίον της θέλησης των γονέων του, οι οποίοι ήθελαν να εργάζεται με παραδοσιακότερο τρόπο. Αργότερα εργάστηκε στη Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, τα οποία τον διαμορφώνουν ως πρόσωπο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως τα Mont-roig, Παρίσι, Μάλαγα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή πόλη της επαρχίας Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική αναταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέθηκε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντανταϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα για τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του τεσσαρακοστού. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Τζον Μιρό θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Θάλασσα της Μαγιόρκα, χώρος καταφύγιου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη γλυπτική και τη μικροκεραμική, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα στη φύση του Mont-roig πρώτα και της Μαγιόρκα αργότερα θα αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα στο έργο του. ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνες του. Ο Μιρό αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας διαρκώς ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, που δεν ανήκει σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Τζον Μιρό εμφανίζει την επανάστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτό το αντίθετο ζεύγος δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία ενός μοναδικού και εξαιρετικά προσωπικού γλώσσας, που τον κατατάσσει ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι ακόμη διαυγείς και αδόμητες εικόνες του Μιρό, σχεδιασμένες απευθείας στο πέτρωμα με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, φέρνουν τη ζωντάνια της έμπνευσης που χαρακτηρίζει τους σκόρπιους στίχους του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν υπό την ευθύνη της Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte. (*) Ο Τζον Μιρό γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις σπουδές του. Πήγε στη σχολή La Llotja εναντίον της θέλησης των γονιών του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα εργάστηκε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φουά και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίθετο σημείο στην πνευματική αναστάτωση που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εξέθεσε με τον Dalí, τον Tanguy, την Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντανταϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του σαράντα. Αργότερα, το 1956, εν μέσω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Τζον Μιρό θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μάλορκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη γλυπτική και τα κεραμικά, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και το τοπίο της Μαγιόρκα αργότερα θα αποδειχθεί καθοριστικό στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Μιρό φεύγει από τον ακαδημαϊσμό, καταφεύγοντας σε μια διαρκή αναζήτηση ενός παγκόσμιου και καθαρού έργου, ανεξάρτητου από οποιοδήποτε κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εμφανίσεις, είναι μέσω της πλαστικής πράξης που ο Τζον Μιρό εκδηλώνει την εξέγερσή του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα γύρω του. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μίας μοναδικής και ιδιαίτερα προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι εικόνες που είναι λαμπρά αυθόρμητες και αμορφοποιημένες του Μιρό, σχεδιασμένες άμεσα στο πετρώδες με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, φέρνουν τη ζωηρή εφευρετικότητα των στίχων-τυχαίων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελημένη από Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, 49 από αυτές σε χρώμα, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte.