Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Λιθογραφία του Τζον Μιρό (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μια από τις αρχικές εικονογραφήσεις που δημιούργησε ο Μιρό για το λογοτεχνικό βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώ Μόνος), συγγραφέας ο Τριστάν Τζάρα το 1947.
Εκδόθηκε από τη Maeght Editeur το έτος 2004.
Έχει γίνει σε χαρτί Vellum από βαμβάκι υψηλής gsm.
Υπογεγραμμένο στην πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής του Μιρό στην οπίσθια όψη του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Ειδικεύσεις:

- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 cm
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 cm
- Έτος: 2004
- Έκδοση: 1000 αντίτυπα
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετικό (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ συνεστραμμένο ούτε εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, οπότε διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί προσεκτικά σε επίπεδο τεμάχιο από σκληρό χαρτόνι. Η αποστολή θα έχει πιστοποιημένο αριθμό ιχνηλασιμότητας.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επιπλέον πλήρη ασφάλεια για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Τζον Μιρό (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές σπουδές του. Πήγε στη δραματική ακαδημία La Llotja κατά παράβαση της βούλησης των γονιών του, οι οποίοι ήθελαν να εργαστεί με παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές. Τα τοπία του, που τον διαμορφώνουν ως άτομο και ως καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, η Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην περιοχή Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίστιχο στην πνευματική ανησυχία που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέτηκε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Νταδαισμό και τον Σουρεαλισμό.
Η έμπνευση του αφαιρετικού εξπρεσιονισμού τον ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, κατά τον καιρό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Τζον Μιρό θα εγκαταλείψει τον εξόριστό του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Πάλμα ντε Μαγιόρκα, έναν χώρο καταφύγιου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert σχεδίασε το εργαστήριο που ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά γλυπτών και κεραμικής, μέχρι το θάνατό του το 1983.
Η ρίζα στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και στη Μαγιόρκα αργότερα θα είναι καθοριστική στη δουλειά του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Μιρό αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας σταθερά ένα παγκόσμιο και αγνό έργο, που δεν ανήκει σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφράσεις, είναι μέσω της πλαστικής πράξης όπου ο Τζον Μιρό δείχνει την αντιστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα γύρω του. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία μιας μοναδικής και πολύ προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το
"Parler Seul" αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι ευφυείς αυθόρμητες και απροσδιόριστες εικόνες του Μιρό, σκιαγραφημένες απευθείας στον λίθο με ελάχιστα προπαρασκευαστικά σχέδια, έχουν τη ζωντάνια εφεύρεσης των τυχαίων στίχων του Τζάρα.
Η αρχική έκδοση ήταν επί Μαέγχ Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Μιρό, οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte. (*) Ο Τζον Μιρό (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja αντίθετα στην θέληση των γονιών του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές. Τα τοπία του, που τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην επαρχία Baix Camp, θα είναι το αντίθετο της πνευματικής αναμπουμπούλας που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκτέθη μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντα Νταίζ και τον σουρεαλισμό.
Η ώθηση του στην αφαιρετική έκφραση την ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Τζον Μιρό θα εγκαταλείψει τη εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στο έργο γλυπτικής και κεραμικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ριζοσπαστικότητα στο τοπίο του Mont-roig πρώτο και της Μαγιόρκα μετά θα είναι καθοριστική στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το βάθος ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Μιρό απομακρύνεται από τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας διαρκώς ένα παγκόσμιο και αγνό έργο, χωρίς ένταξη σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφράσεις, είναι μέσω της πλαστικής πράξης όπου ο Τζον Μιρό δείχνει την ανυποταξία του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και πολύ προσωπικής γλώσσας που τον κατατάσσει ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποδοτική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι ευφυείς, άμεσες και αδόμητες εικόνες του Μιρό, σχεδιασμένες δрάστηκα στη πέτρα με ελάχιστα προκαταρκτικά σκίτσα, έχουν την εφεύρεση της έμπνευσης των τυχαίων στίχων του Τζάρα.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμέλεια Maeght Editeur και αποτελείτο από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Μιρό, εκ των οποίων οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte.









Τάξη:
Πικάσο, ΝτιΛί, Πολόκ, Μιρό, Μπεϋς, Γούορχολ, Γιακομέττι, Χόκκιν, Μουρ, Μαλεβίτς, Μοντριάν, Όκιφη, Ματισ, Κανύνσκι, Μπέικον, Κλιμτ, Χούπερ, Ρόθκο, Χιρίκο, Ντυωράν, Τσασέ, Ντεκό, Τραβι, Θεοδωροπαίος, Κούερ, Πιουρί, Κουαν, Κονίγκ, Ερνστ, Πολ Κλε, Μοντιγκλιάνι, Κάλντερ, Ντελανοί, Ντι...