Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Τυπογραφική αναπαραγωγή του Joan Miró (*)
Αυτή η εργασία επαναλαμβάνει μια από τις εικονογραφήσεις που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Miró για την εικονογράφηση του ποιητικού βιβλίου «Parler Seul» (**) (Να μιλάς μόνο), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το έτος 2004.
Πραγματοποιήθηκε σε χαρτί vellum από βαμβάκι υψηλής γραμματοσειράς.
Υπογεγραμμένη σε πλακίδιο.
Σφραγίδα της εκδότριας και της Διαδοχής Miró στο πίσω μέρος του φύλλου.
Συμπεριλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Ειδικεύσεις:

- Διαστάσεις του υποστηρίγματος: 60 x 45 εκ.
- Διαστάσεις της εικόνας: 42 x 33 εκ.
- Έτος: 2004
- Εκτύπωση: 1000 τεμάχια
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτή η εργασία δεν έχει ποτέ συρραφεί ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, οπότε διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί με προσοχή σε επίπεδο χαρτονιού. Η αποστολή θα συνοδεύεται από πιστοποιημένο παραλήπτη με αριθμό ιχνηλάτησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρη ασφάλιση για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή/και βλάβης, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) O Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Προχώρησε στη σχολή La Llotja κατά της θέλησης των γονέων του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φάουβους και τους κυβιστές. Τα τοπία του, τα οποία τον διαμορφώνουν ως προσωπικότητα και καλλιτέχνη, είναι ουσιαστικά το Mont-roig, το Παρίσι, το Μαρόσχερ και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό της επαρχίας Baix Camp, θα αποτελέσει αντίβαρο στη διανοητική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του 1920 μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Ντα Da-ισμός και Σουρεαλισμός. Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα αφήσει την εξορία στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Palma de Mallorca, οποίο αποτέλεσε καταφύγιο και χώρο εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert σχεδίασε το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά με γλυπτά και κεραμικά, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η προσκόλληση στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και του Μαρόλου αργότερα θα είναι καθοριστικής σημασίας στο έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον της φύσης θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές τους έρευνες. Ο Miró αποχωρεί από τον ακαδημαλισμό, αναζητώντας συνεχώς ένα παγκόσμιο και αγνό έργο, μη προσκολλημένο σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο σε μορφές και δημόσιες εμφανίσεις, είναι μέσω του καλλιτεχνικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την επαναστατικότητά του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και ιδιαίτερα προσωπικής γλώσσας που τον καθιστά έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι εκθαμβωτικά αυθόρμητες και αδιαμόρφωτες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας στην πέτρα με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, διαθέτουν την εφευρετική τόλμη των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελημένη από Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λίθογραφίες του Miró, οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte. (*) Ο Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Προχώρησε στη σχολή La Llotja κατά της θέλησης των γονέων του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φάουβους και τους κυβιστές. Τα τοπία του, τα οποία τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι ουσιαστικά το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα το Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό της επαρχίας Baix Camp, θα λειτουργήσει αντίστιξη στην πνευματική αναταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του 1920 μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντα Νταϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, στην περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Palma de Mallorca, χώρος καταφύγιου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που ονειρευόταν πάντα. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά με γλυπτά και κεραμικά, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η προσκόλληση στο τοπίο Mont-roig πρώτα και στην Mallorca αργότερα θα είναι καθοριστικής σημασίας στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαλισμό, στην αναζήτηση συνεχώς ενός παγκόσμιου και καθαρού έργου, χωρίς να ανήκει σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του καλλιτεχνικού φαινομένου όπου ο Joan Miró αποκαλύπτει την εξέγερσή του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον καθιστά έναν από τους πλέον επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποδοτική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι φωτογραφίες, εξαιρετικά αυθόρμητες και ακατέτακτες, που ο Miró σχεδίασε κατευθείαν πάνω στον λίθο με ελάχιστα προκαταρκτικά προσχέδια, φέρουν την καινοτόμο πνοή των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελημένη από Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λίθογραφίες του Miró, οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte.