Omar Ronda (1947-2017) - Frozen

Αυτό το έργο, δημιουργημένο από τον Ιταλό καλλιτέχνη Omar Ronda (Portula, 11 Σεπτεμβρίου 1947 – Biella, 7 Δεκεμβρίου 2017), ανήκει στην κατηγορία «Frozen» φτιαγμένα από πολυάλαρη πλαστική σε υψηλές θερμοκρασίες.Το πλαίσιο από ξύλο (πάχος 4,5 εκ.) αποτελεί μέρος του έργου καθώς το έθεσε ο καλλιτέχνης. Το μόνιμο με στυλό υπογεγραμμένο είναι χαραγμένο στο τείχος με την ημερομηνία κατασκευής: 1997.
Η διατήρηση είναι εξαιρετική. Η προέλευση είναι το στούντιο του καλλιτέχνη.
Το έργο θα αποσταλεί με ιχνηλάτηση και θα είναι πλήρως συσκευασμένο.

Ακολουθούν οι λέξεις του καλλιτέχνη:
Νομίζω ότι η τέχνη είναι ο μοναδικός μέσος που έχει ο άνθρωπος στη διάθεσή του για να εκφράσει συναισθήματα, ιδέες και γεγονότα που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να εξηγηθούν με άλλους τρόπους.
Πιστεύω ότι ο καλλιτέχνης μπορεί και πρέπει να απεικονίζει τη στιγμιαία ιστορική περίσταση που βιώνει χρησιμοποιώντας ό,τι η φύση, η τεχνολογία και η ζωή του παρέχουν.
Επάνω σε αυτούς τους δύο απλούς όρους και στην συνύπαρξη τέχνης και επιστήμης στηρίζεται η δημιουργική μου πίστη. Πάντα έχω υποστεί τη γοητεία και τη σχεδόν απεριόριστη χωρητικότητα που προσφέρουν αυτά τα δύο στοιχεία: Τέχνη: βασίλειο της φαντασίας και της ανθρώπινης ποίησης· Επιστήμη: τόπος πρόκλησης ανάμεσα στην ευφυΐα και τα μυστήρια της φύσης.
Αυτή η συντροφικότητα τέχνης και επιστήμης έχει εμπνεύσει την έρευνά μου και όλη η δουλειά μου είναι εμποτισμένη από αυτήν. Δεν με απασχολούν τόσο τα αισθητικά εφέ των έργων όσο οι αξίες που περιέχονται σε αυτά, και γι’ αυτό η χρονική εξέλιξη του έργου μου μπορεί να φαίνεται οπτικά αντιφατική, αλλά αυτό που με ενδιαφέρει είναι η γλωσσική και εννοιολογική της συνοχή.
Πιστεύω ότι οτιδήποτε αφορά τη φύση, τη γη και το σύμπαν είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, με εκπλήσσει η αυτόνομη τους εξέλιξη όσο με αποσυνθέτει η δυνατότητα της επιστήμης να παρεμβαίνει, να μπλοκάρει ή να μεταβάλλει αυτά τα διαδικαστικά που ορίζει η ζωή.
Θέλω το έργο μου να αντικατοπτρίζει αυτήν την ανησυχία, να τεκμηριώνει τη διαλεκτική μου ηθική και οικολογική επιθυμία, καθώς και την ανάγκη προόδου, πολιτισμού και παιδείας. Για αυτούς τους λόγους σκέφτηκα μια άγρια τέχνη με εργαστηριακή χροιά, τεχνολογική και ζωογόνα ταυτόχρονα, μια τέχνη που εμπλέκει το σώμα μου, την ίδια μου ύπαρξη, σε γλυπτές/σπίτια για να ζει κανείς και να κατοικεί, ώστε η συμμετρική μεταλλακτικότητα να συμβεί λεπτό προς λεπτό, στιγμή προς στιγμή.