Chris Killip - Pirelli Work (MINT CONDITION, SHRINK-WRAPPED) - 2006

ΠΑΡΑΚΑΛΟΎΜΕ Απολαύστε τη ΔΙΑΚΑΘΕΡΙΣΜΈΝΗ ΠΛΗΡΩΜΗ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΠΩΛΗΣΗΣ από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία) -
με ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΦΩΤΟΒΙΒΛΙΑ από τη ΙΔΙΩΤΙΚΗ μου Συλλογή και από πρόσφατες ΑΓΟΡΕΣ.

Μεγάλη ευκαιρία να αγοράσετε αυτό τον ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΙΤΛΟ ΦΩΤΟΒΙΒΛΙΟΥ του Chris Killip (1946-2020) - σε ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΆ ΝΕΑ.

Ο Chris Killip έγινε διάσημος μέσω του "In Flagrante", Martin Secker and Warburg, Λονδίνο, 1988; Martin Parr, The Photobook τόμος 2, σελίδα 299. 802 φωτοβιβλία από τη συλλογή M. + M. Auer, σελίδα 675.

Νέο, άθικτο, αδιάβαστο - ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΉ ΑΝΤΑΛΑΚΤΙΚΉ ΚΟΠΊΑ.

"Ήθελα να δείξω την παραγωγική διαδικασία όσο πιο καθαρά μπορούσα και για να το κάνω αυτό σε αυτή τη μονάδα έπρεπε να φωτιστεί. Ιρονικά, η πεισματικότητα μου στο να αποφεύγω τον φωτισμό τώρα θα είχε τα δικά της απροσδόκητα οφέλη. Εξαιτίας του απελπιστικά μεγάλου χρόνου που είχα περάσει εκεί, ήξερα με οπτικό τρόπο τις διαδικασίες του εργοστασίου· τους ρυθμούς και τους κύκλους των μηχανών, την κίνηση και τα βήματα που έπρεπε να ακολουθήσουν οι χειριστές, την κίνηση που οι διαδικασίες προκαθορίζαν γι’ αυτούς. Άρχισα πάλι, επανα-φωτογράφιζοντας το εργοστάσιο χρησιμοποιώντας φώτα, μερικές φορές τρία ή τέσσερα φώτα που ενεργοποιούνταν με εξ αποστάσεως συσκευές. Το κύριο φως, αυτό που ισορροπούσε το φως του θέματός, συχνά κρατιόταν σε έναν στύλο από τον φίλο μου, μακριά από την κάμερα, μιμούμενο τις τεχνικές μόδας που γνώριζα από το παρελθόν μου. Τώρα κατάλαβα και ήξερα τι ήθελα να κάνω. Ο χώρος εργασίας είχε γίνει, με πραγματικό τρόπο για μένα, θέατρο και αγκάλιασα την όψη αυτών των νέων φωτογραφιών με τη σχέση τους προς τη μόδα, το φιλμ νουάρ και ακόμη τον σοβιετικό ρεαλισμό. Για μένα αυτή η “όψη” φαινόταν ένας πιο αποκαλυπτικός τρόπος να καταγράψω και να τεκμηριώσω αυτόν τον επιβεβλημένο τελετουργικό.»

(από τον εκδότη)

Αυτό είναι πολλά από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).
5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία,
100% ασφάλιση και συνδιασμός αποστολής παγκοσμίως.

Steidl, Göttingen, 2006. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Σύνολο με εξώφυλλο και προστατευτικό φάκελο. 350 x 208 mm. 128 σελίδες. Με 50 τριτονικές εικονογραφήσεις. Φωτογραφίες: Chris Killip. Με ένα δοκίμιο του Clive Dilnot. Κείμενο: Αγγλικά.

Μεγάλο φωτοβιβλίο από τον Chris Killip - σε τέλεια κατάσταση.

"Ο Christopher David Killip ήταν Manx φωτογράφος που εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ από το 1991 μέχρι το 2017, ως Καθηγητής Οπτικών και Περιβαλλοντικών Μελετών. Ο Killip είναι γνωστός για τις μαύρες και άσπρες εικόνες ανθρώπων και τόπων, ειδικά του Tyneside κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980.
Ο Killip έλαβε το Βραβείο Henri Cartier-Bresson (για το In Flagrante) και ενεγράφη στη shortlist για το Deutsche Börse Photography Foundation Prize. Έδειξε σε όλο τον κόσμο, έγραψε εκτενώς, εμφανίστηκε σε ραδιόφωνο και τηλεόραση, και επιμελήθηκε πολλές εκθέσεις.
Ο Killip γεννήθηκε στο Douglas, Isle of Man· οι γονείς του διήυθυνσαν το Highlander pub. Αποφοίτησε από το σχολείο σε ηλικία 16 ετών για να εργαστεί ως trainee διευθυντής ξενοδοχείου, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως φωτογράφος στην παραλία. Το 1964, σε ηλικία 18 ετών, μετακόμισε στο Λονδίνο όπου εργάστηκε ως βοηθός του διαφημιστικού φωτογράφου Adrian Flowers. Γρήγορα έγινε ελεύθερος επαγγελματίας, μαζί με περιόδους εργασίας στο πανδοχείο του πατέρα του στο Isle of Man. Το 1969, σταμάτησε τις εμπορικές του εργασίες για να επικεντρωθεί στη δική του φωτογραφία. Η εργασία αυτής της περιόδου τελικά δημοσιεύτηκε από το Arts Council ως Isle of Man: A Book about the Manx το 1980 με κείμενο του John Berger. Το 1972, ανέθεσε ο Arts Council να φωτογραφίσει τους Bury St Edmunds και Huddersfield, και το 1975 κέρδισε δύο χρόνων υπότροφία από Northern Arts για να φωτογραφίσει το βορειοανατολικό τμήμα της Αγγλίας. Μετακόμισε στο Newcastle-upon-Tyne για να συνεχίσει αυτήν τη δουλειά, την οποία ο Creative Camera αφιέρωσε ολόκληρο το τεύχος Μαΐου 1977.
Το 1977, ο Killip έγινε συνιδρυτής, επιμελητής έκθεσης και σύμβουλος στο Side Gallery, στο Newcastle, και λειτούργησε ως πρώτος διευθυντής για 18 μήνες. Παρήγαγε ένα σώμα έργου από τις φωτογραφίες του στο βορειοανατολικό Αγγλία, που δημοσιεύτηκε το 1988 στο In Flagrante με κείμενο του Berger και της Sylvia Grant. Αυτές οι μαύρες και άσπρες εικόνες, «πορτρέτα των εργατικών κοινοτήτων του Tyne-side ανάμεσα στα σημαίνοντα της φθίνουσας βιομηχανικής τοπιογραφίας της περιοχής», κυρίως τραβηγμένες σε φιλμ 4×5, αναγνωρίζονται πλέον ως μερικά από τα σημαντικότερα οπτικά ντοκουμέντα της ζωής στην Βρετανία του 1980.
Ο Gerry Badger περιγράφει τις φωτογραφίες ως «τραβηγμένες από μια οπτική γωνία που αντιτίθετο σε όλα όσα (Θάτσερ) στήριζαν», και το βιβλίο ως «για την κοινότητα», «ένα σκοτεινό, απαισιόδοξο ταξίδι».
Το βιβλίο In Flagrante δέχτηκε καλά την έκδοσή του το 1988, αλλά η μαύρη και λευκή τεκμηρίωση της υποκείμενης τάξης από τον Killip έφτανε γρήγορα στο περιθώριο στη Βρετανία, καθώς οι φωτογράφοι χρησιμοποιούσαν το χρώμα για να δείξουν καταναλωτισμό και για συνειδητά καλλιτεχνικούς σκοπούς. Το In Flagrante αναπαράχθηκε τον Φεβρουάριο του 2009 σε ένα από τα βιβλία Errata Editions "Books on Books". Σε κριτική αυτής της αναπαραγωγής, ο Robert Ayers περιγράφει το αρχικό ως «ένα από τα σπουδαιότερα βιβλία φωτογραφίας που έχουν εκδοθεί ποτέ».
Το 1988, ο Killip ανέθεσε στην Pirelli UK να φωτογραφίσει το εργοστάσιο ελαστικών του στο Burton· η συμφωνία επιτευχθεί τον Απρίλιο της επόμενης χρονιάς, οπότε ο Killip άρχισε να δουλεύει. Προσπαθώντας να χρησιμοποιήσει διαθέσιμο φως σε ένα σκοτεινό εργοστάσιο όπου η εργασία γινόταν σε ένα μαύρο προϊόν, ήταν αρχικά ανεπιτυχής, αλλά τον Ιούνιο έβγαλε φλας και μια μεγάλη μορφή κάμερας και φωτογράφησε για τρεις ακόμη μήνες. Το προκύπτον έργο εκτέθηκε στο Victoria and Albert Museum (Λονδίνο) τον Σεπτέμβριο του 1989· δημοσιεύθηκε σε βιβλίο από τους Ute Eskildsen/Steidl το 2007.
Από το 1992 μέχρι το 2004, ο Killip φωτογράφισε πολυάριθμα προσκυνητικά ταξίδια και άλλες σκηνές στην αγροτική Ιρλανδία· το αποτέλεσμα δημοσιεύθηκε το 2009 από τους Thames & Hudson υπό τον τίτλο Here Comes Everybody.
Το 1991 μετακόμισε στις ΗΠΑ, έχοντας λάβει θέση στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ ως επισκέπτης λέκτορας. Το 1994 διορίστηκε ως τακτικός καθηγητής και παρέμεινε καθηγητής οπτικών και περιβαλλοντικών σπουδών μέχρι το 2017."