Modern Silver Μενταγιόν με Φόλλις του Κωνστάντιου Β' (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ITEM: Σύγχρονο κρυστάλλινο μενταγιόν με το Φολίς Κωνστάντιος Β’
MATERIAL: Ασήμι και μπρούντζος
CULTURE: Ρωμαϊκή
PERIOD: 4ος αιώνας μ.Χ.
DIMENSIONS: διάμετρος 20 mm
CONDITION: Καλή κατάσταση. Αρχικό νόμισμα εντός ενός σύγχρονου χειροποίητου κυκλικού ασημένιου περιβλήματος.
PROVENANCE: Από ιδιωτική συλλογή στο Βέλγιο, αποκτήθηκε τη δεκαετία του 1990

COIN DESCRIPTION: Constantius II AE follis. AD 348-351. D N CONSTAN-TIVS P F AVG, diademed, draped, cuirassed bust right / FEL TEMP REPARATIO, emperor in military dress, standing left on galley, holding phoenix on globe and a standard with Chi-Rho in the banner; Victory at helm steers the ship, Mintmark TESA. Θεσσαλονίκη. RIC VIII 119. 18 mm, 2,48 g

Comes with Certificate of Authenticity.

IMPORTANT: Does not include the transparent cord shown in the photo

Κωνσταντίνος Β’ (Constantine II), γεννημένος Flavius Claudius Constantinus το 316 μ.Χ., ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Κωνσταντίνου του Μεγάλου και της Φαύστα. Ο ΡαιΚωνστάντιος Β’ (RaiConstantius II) ήταν ο δεύτερος γιος του Κωνσταντίνου του Μεγάλου και της Φαύστα, ο οποίος αναδείχθηκε Caesar σε νεαρή ηλικία και έγινε Αυτοκράτορας μετά τον θάνατο του πατέρα του το 337. Η πορεία του προς την κυριαρχία με μόνη αυτοκρατορία χαρακτηρίστηκε από βίαιες εξαλείψεις συγγενών και μια περίπλοκη διανομή της αυτοκρατορίας με τους αδελφούς του, Κωνστάντιο Β’ και Κονστάνς. Μετά τον θάνατο των αδελφών του σε εμφύλιους και εξεγέρσεις, ο Κωνστάντιος τελικά εμφανίστηκε ως αδιαφιλονίκητος ηγεμόνας του ρωμαϊκού κόσμου έως το 353. Η βασιλεία του χαρακτηρίστηκε από τη σταθερή προσπάθεια διατήρησης της κεντρικής εξουσίας κατά τη διάρκεια μιας περιόδου σημαντικής διάσπασης και εξωτερικής πίεσης.

Η βασιλεία του Κωνστάντιου Β’ χαρακτηρίστηκε από συνεχή πόλεμο σε δύο κύριες μετώπες: την Αυτοκρατορία των Σασσανίδων στα ανατολικά και τους γερμανικούς λαούς κατά τα σύνορα Ρήνης και Δούναβη. Σε αντίθεση με τον πατέρα του, ο οποίος προτιμούσε αποφασιστικές πεδινές μάχες, ο Κωνστάντιος συχνά υιοθετούσε στρατηγική αμυντικής οχύρωσης και αποτροπής, ιδιαίτερα εναντίον του Πέρση Βασιλιά Σαπούρ Β’. Εσωτερικά επεκέτει τον αυτοκρατορικό γραφειοκρατικό μηχανισμό και καθιέρωσε την Κωνσταντινούπολη ως πλήρως λειτουργική πρωτεύουσα με τη δική της Σύγκλητο, μεταθέτοντας στην πράξη τη ρωμαϊκή πολιτική βαρύτητα προς τα ανατολικά. Ήταν επίσης γνωστός για την εξάρτησή του από ένα δίκτυο αυλικών αξιωματούχων και αυνών, που δημιούργησε μια highly structured αλλά συχνά παράξενη ατμόσφαιρα within the imperial palace.

Εμπλεκόμενος βαθιά στις θεολογικές διαμάχες της εποχής του, ο Κωνστάντιος Β’ υπήρξε ακλόνητος υποστηρικτής του Αριανισμού (ή πιο συγκεκριμένα της Homoian θεολογίας), που τον έβαζε αντιμέτωπο με τις φάσεις υπέρ Νίκης της Εκκλησίας. Συχνά παρενέβαινε στα εκκλησιαστικά θέματα, εξορίζοντας εξέχοντες επισκόπους όπως ο Αθανάσιος της Αλεξάνδρειας για να εδραιώσει τη θρησκευτική ενότητα σε ολόκληρη την αυτοκρατορία. Ενώ συχνά επικρίθηκε από σύγχρονους ιστορικούς ως υπέρμετρα δύσπιστος και εύπλαστος στην επιρροή, οι σύγχρονοι μελετητές τον βλέπουν ως συνειδητό και εργατικό διαχειριστή που κατάφερε να κρατήσει ενωμένη την αυτοκρατορία σε μια ευμετάβλητη μετάβαση. Πέθανε από πυρετό το 361, καθώς προέβαινε προς αντιμετώπιση του εξάδελφού του και διαδόχου, Ιουλίου.