L. Lormel; H. Lemar - La convalescence de Bébé - 1889

Η ανάρρωση του Μωρού, από τον L. Lormel, υδατοχρώματα του H. Lemar

Η Ανάρρωση του Μωρού είναι ένα εικονογραφημένο βιβλίο για νέους, γραμμένο από τον Louis Lormel, ψευδώνυμο του Louis-Charles Libaude (Παρίσι, 1ος, 12 Μαΐου 1869 – Παρίσι, 8ος, 13 Μαρτίου 1922), γιος εύπορης οικογένειας της περιοχής της πα pick, που είχε εγκατασταθεί στην πρωτεύουσα. Ο Lormel είναι μια προσωπικότητα με πολλές όψεις: σουμπλίματος ποιητής, συνιδρυτής το 1892 του λογοτεχνικού περιοδικού L’Art littéraire γύρω από τον Alfred Jarry, τον Léon-Paul Fargue και τον Remy de Gourmont, μετέπειτα δημοπράτης στο Hôtel Drouot, και τελικά τεχνοκριτικός έμπορος – ένας από τους πρώτους αγοραστές του Pablo Picasso όταν ήταν άγνωστος, και οργανωτής το 1913 της πρώτης ατομικής έκθεσης του Maurice Utrillo. Η Ανάρρωση του Μωρού είναι λοιπόν το πρώτο γνωστό του έργο, κυκλοφορησένο όταν δεν είχε ακόμα είκοσι χρόνια, ενώ παραμένει το μοναδικό βιβλίο νεότητας στη βιβλιογραφία του.

Το κείμενο αγγίζει, μέσα σε ένα αστικό και οικείο πλαίσιο, την ανάρρωση ενός βρέφους – ένα θέμα εξαιρετικά συνηθισμένο για την εποχή, όπου η παιδική θνησιμότητα παρέμενε σημαντική, και όπου η λογοτεχνία για παιδιά αγαπούσε να σκιαγραφεί τις περιπέτειες της υγείας σε μια τόνωση τόσο τρυφερή όσο και καθησυχαστική.

Το έργο εικονογραφείται με υδατόχρωμα του H. Lemar, Παριζιάνου εικονογράφου ενεργού στις δεκαετίες 1885–1900, των συνθέσεων του οποίου φιλοξενούνται και σε αρκετές αβέκαδες και άλμπουμ για παιδιά της ίδιας περιόδου – κυρίως Ba-be-bi-bo-bu, νέο εικονογραφημένο αλφάβητο (1892) για τον οίκο Doudet – και μια σελίδα από την Ανάρρωση του Μωρού σήμερα διατηρείται στις συλλογές εικονογραφικού υλικού της Δημοτικής της Νέας Υόρκης, χρονολογημένη στα χρόνια του 1890. Το ύφος του, με μια χαμογελαστή ευαισθησία, αντανακλά τη μόδα των υδατογραφημένων εικονογραφήσεων στη γαλλική παιδική λογοτεχνία του τελευταίου τετάρτου του 19ου αιώνα, κληρονομημένη από τους Walter Crane και Kate Greenaway στην Αγγλία, και προωθημένη στη Γαλλία από καλλιτέχνες όπως ο Boutet de Monvel.

Το έργο παρουσιάζεται σε μεγάλο σκληρό εξώφυλλο (22 x 30 cm) και 28 σελίδων, με εικονογραφήσεις που αναπαράγουν τα αρχικά υδατοχρώματα, σύμφωνα με τον τύπο των χρωματοφωτογραφικών άλμπουμ ή των βιβλίων με υδατοχρώματα που αναπαράγονται με τυπογραφική διαδικασία δημοφιλής στους Παριζιάνους εκδότες της Τρίτης Δημοκρατίας. Μερικές γρατζουνιές και ραβδές σκιάς στο εξώφυλλο. Μερικά ίχνη δαχτύλων στο εσωτερικό, με μια μικρή οριζόντια σχισμή στο πλάι μικρότερη του ενός εκατοστού στη σελίδα 4.