Collectif - Album Vénitien - 1840

Keepsake Βενετία, εικονογράφηση των παλαιών χρονογραφιών της Βενετίας, εκδόθηκε στο Παρίσι από το Journal de la Mode

Με αδημοσίευτες ειδήσεις των Étienne d’A…., Maurice d’Alouysi, Arnold, Léon de Bernardière, Henri Berthoud, Etienne d’Est, Merle, Alfred Nettement, Roger de Beauvoir, ο βαρόνος de Tautavel, ο επίμονος Walsh

Στολισμένο με έντεκα αγγλικές χαλκοτυπίες σε ατσάλι

Το Keepsake βενετία είναι ένα σώμα αδημοσίευτων διηγημάτων, συνδεδεμένων με τη Βενετία, που δημοσιεύθηκε στο Παρίσι από το Journal de la Mode, το οποίο υπήρξε ταυτόχρονα εκδότης και διανομέας του. Εντάσσεται στην ακμάζουσα μόδα των γαλλικών ρομαντικών keepsakes, η οποία άνθησε από τα μέσα του 1830 μέχρι τέλη της δεκαετίας του 1840.

Το είδος του keepsake είναι μια αγγλική εφεύρεση, η μόδα της οποίας άρχισε γύρω στο 1820. Keepsake σημαίνει κυριολεκτικά «αντικείμενο που δίδεται για να διατηρηθεί ως ανάμνηση». Πρόκειται για ένα πολυτελές βιβλίο, χωρίς χρησιμότητα, αλλά με πολύ περιποιημένη εμφάνιση, το οποίο παραδοσιακά προσφερόταν ως δώρο Πρωτοχρονιάς. Η μόδα αυτή μιμήθηκε στη Γαλλία από το 1830, με δημοσιεύσεις όπως το Keepsake français ή Souvenir de littérature contemporaine (1830) ή η μακρά σειρά Paris-Londres (από το 1837, από τον Delloye). Η φόρμουλα βασίζεται σε μια χαρακτηριστική αλχημεία: αδημοσίευτες ιστορίες αγαπημένων ρομαντικών συγγραφέων, συνδεδεμένες με λεπτές χαρακτικές σε ατσάλινες χάραξεις με αγγλική εκτέλεση – οι αγγλικοί χαράκτες ήταν τότε ασύγκριτοι σε αυτήν την τεχνική –, όλα δεμένα σε ρομαντικό χριστιανοστολισμένο εξώφυλλο, με πλάτος διακοσμημένο με χρυσά πλάκες και χρυσές πλευρές, ειδικά σχεδιασμένο για επίδειξη και προσφορά στη μόδα.

Το Keepsake βενετία διακρίνεται από τα γενικά συλλογικά έργα με την ενότητα θεματικής: το ολόκληρο τεύχος είναι αφιερωμένο στη Βενετία και τις αρχαίες της χρονογραφίες, απόλυτα συμβατό με τον φαντασμό που απέπνεε η La Sérénissime στον γαλλικό ρομαντισμό, από τον Byron μέχρι τον Musset, από τη George Sand μέχρι τον Théophile Gautier. Ο τίτλος υπόσχεται μια «εικονογράφηση των αρχαίων χρονογραφιών της Βενετίας» – εννοώντας ότι οι προτεινόμενες ιστορίες αντλούν έμπνευση από την ιστορία, τους θρύλους και τα σκηνικά της Δημοκρατίας του Αγίου Μάρκου.

Το τεύχος συνάγει αδημοσίευτες διηγήσεις έντεκα συνεισφερόντων. Πολλοί από τους συγγραφείς αυτούς είναι αναγνωρίσιμες φιγούρες της ρομαντικής ή λιγητικο- μοναρχικής λογοτεχνίας. Ο Roger de Beauvoir (1806–1866) είναι ένας πολυγραφότατος μυθιστοριογράφος και δραματουργός, μέγας φίλος του Alexandre Dumas, που αποκαλείται «Μύσσες καφέ» από τη Delphine de Girardin. Ο Alfred Nettement (1805–1869) είναι δημοσιογράφος και καθολικός ιστοριογράφος με λιγητική πολιτική στάση. Ο Henri Berthoud (1804–1891) είναι ένας συγγραφέας πολυφωνικός, συντάκτης διηγημάτων και επιστημονικής εξήγησης, συχνά παρών σε τέτοιου είδους δημοσιεύσεις. Ο επίτροπος Walsh (Joseph-Alexis Walsh, 1782–1860) είναι συγγραφέας καθολικός και ιρλανδο-γαλλικός συντηρητικός. Η ταυτόχρονη παρουσία αυτών των λιγητικών και καθολικών πένα, μαζί με συγγραφείς πιο ευέλικτους, είναι συνεπής με το προφίλ του Journal de la Mode, μιας κοινωνικής έκδοσης προσανατολισμένης στις γυναίκες και την αστική τάξη.

Αυτό το βιβλίο προέρχεται από την παλιά προσωπική βιβλιοθήκη του Bruno Durand (1890-1975), ποιητή προβενσάλ με εκφορά ωκτίτης και φή–λιβερ, ο οποίος υπήρξε επίσης αρχειο- επιμελητής, βιβλιοθηκονόμος, ιστορικός και γλωσσολόγος. Μια δημόσια βιβλιοθήκη φέρει το όνομά του στις παρυφές της Aix-en-Provence.

Το έργο παρουσιάζεται σε in-4 (22 x 27 cm) με 152 σελίδες, χαρακτηριστικό της μορφής keepsake, με ρομαντικό εξώφυλλο του εκδότη σε μισό δέρμα κόκκινο αίμα με διακοσμητικό χαρτονένιο εξώφυλλο, όλες οι πλευρές χρυσές, και οι εννιάχα Χαρές χαράξεις τοποθετημένες εκτός κειμένου. Η ημερομηνία έκδοσης, μη διευκρινισμένη στον τίτλο, βρίσκεται πιθανότερα στις αρχές της περιόδου 1840–1845, εν μέσω της μόδας του είδους. Φθαρμένο εξώφυλλο, στρογγυλεμένες γωνίες, ρήγμα με έλλειψη σε μια σελίδα εισαγωγής. Ρουσίδες. Ελαφριά αποσύνθεση ορισμένων σελίδων.