Antoni Miro (1944) - Γλυπτό, L´ Ocell - 21 cm - Μπρούντζος - 1998

A.Miró
Γλυπτό, υπογεγραμμένο
Αναφερόμενο στο εξώφυλλο του βιβλίου Ανθολογία (το βιβλίο δεν περιλαμβάνεται), 100% γνήσιο γλυπτό
Το γλυπτό βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση, παρακαλούμε ελέγξτε όλες τις φωτογραφίες πριν από τη δημοπράτηση, το βιβλίο με τις φωτογραφίες δεν περιλαμβάνεται
περίπου 21x14 εκ.

Το έργο του, τοποθετημένο εντός του κοινωνικού ρεαλισμού, αρχίζει στο εικονογραφικό εξπρεσιονισμό ως καταγγελία της ανθρώπινης δυστυχίας. Τη δυναμική των τελών της δεκαετίας του 1960 τον οδήγησε σε έναν νεο-φιγουραλισμό, με μήνυμα κριτικής και καταγγελίας που, στις δεκαετίες του 70, αναγνωρίστηκε πλήρως με το Χρονικό του Κινηματογράφου Ρεαλιστικής Τέχνης (κίνηση), ενσωματωμένο μέσα στις διεθνείς ρεύσεις του Ποπ αρτ και του ρεαλισμού, λαμβάνοντας ως αφετηρία τις προπαγανδιστικές εικόνες της βιομηχανικής κοινωνίας και τους γλωσσικούς κώδικες που χρησιμοποιούν τα μαζικά μέσα.

Αν painting του είναι μια ζωγραφική της συνείδησης, είναι εξίσου αληθές ότι στην δημιουργική του διαδικασία υπάρχει ένα διακεκριμένο βαθμό “συνείδησης της ζωγραφικής”, κατά την οποία διάφορες εμπειρίες, τεχνικές, στρατηγικές και πόροι συνενώνονται για να σχηματίσουν τη δική του ξεχωριστή πλαστική γλώσσα, η οποία δεν εξαντλείται ως “μέσο” για ιδεολογική επικοινωνία, αλλά κατά την κοινή συναινέσει συνιστά αρχείο μιας σαφούς αισθητικής επικοινωνίας.

Οι διαφορετικές περιόδοι ή σειρές του έργου του ως “Les nues” (1964), “La fam” (1966), “Los canguros” (1967), “Experimentaciones y Vietnam” (1968), “El hombre” (1970), “Black America” (1972), “The man today” (1973), “The dollar” (1973-80), “Paint painting” (1980-90) και “Vivace” από το 1991, απορρίπτουν κάθε τύπο καταπίεσης και κραυγάζουν για ελευθερία και για ανθρώπινη αλληλεγγύη.

Το 2007, το γλυπτό April 25, 1707 προς ανάμνηση της Μάχης της Almansa τοποθετήθηκε στην Gandia. Το 2010-2011 στο Μουσείο του Πανεπιστημίου Alicante πραγματοποιήθηκε ανθολογική δειγματοληψία. Το 2012, το IVAM οργάνωσε μια αναδρομική έκθεση. Το 2013, άνοιξε γλυπτό από τον Ovidi Montllor, με τον οποίο διατηρούσε φιλία, στο νέο περίπατο από τον Ovidi Montllor (Αλκογι).