Ateliers de Ségriès - Zao Wou-Ki - Πιάτο - Πορσελάνη - Ορχιδέα

Zao WOU KI & Ateliers de Ségriès - Πιάτο « Ορχιδέα », 1986

Σημειωτική σήμανση σε πιάτο πορσελάνης Moustiers εμπνευσμένο από υδατοχρωμία του καλλιτέχνη.

Υπογραφή και ημερομηνία εκτυπωμένες στο κάτω μέρος.

Δημιουργήθηκε για τον όμιλο BSN με αφορμή τα εικοσάχρονα του το 1986 από τα Ateliers de Ségriès στη Moustiers-Sainte-Marie, κατόπιν εντολής του Zao Wou Ki από τον φίλο του Antoine Ribou.
Στο πίσω μέρος, μια αφιέρωση: « BSN υπάρχει, το BSN θα αναπτυχθεί χάρη στο ένστικτο, τη φαντασία και το θάρρος όλων », υπογραφεί Antoine.

Διάμετρος: 25 εκ
Κατάσταση: νέος, ποτέ χρησιμοποιημένος
Αποστολή με φροντίδα και επιστροφή

Ο Zao Wou-Ki γεννήθηκε στο Πεκίνο στις 1 Φεβρουαρίου 1920. Το 1935 επιτυγχάνει την είσοδο στη Σχολή Καλών Τεχνών του Hangzhou, όπου ορίζεται καθηγητής μετά από έξι χρόνια σπουδών· η πρώτη του έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1941 στο Chang-King. Το 1948 αποφασίζει να εγκατασταθεί στο Παρίσι. Παρακολουθεί τα μαθήματα στο Studio του Othon Friesz στην Ακαδημία της Grande-Chaumière, καθώς και στο École des Beaux-Arts. Εκεί γνωρίζει τους Sam Francis, Riopelle, Soulages, Hartung, Giacometti και Vieira da Silva.

Το 1950 ο ποιητής Henri Michaux αφιερώνει ένα κείμενο στις πρώτες λιθογραφίες του Zao Wou-Ki σε έργο με τίτλο «Lecture de huit lithographies de Zao Wou-Ki». Το έργο του Paul Klee, που είδανε στη/Bernei το 1951, τον οδήγησε να στραφεί ριζικά προς τον αφαιρετισμό.

Το 1962 ο Zao Wou-Ki φιλοτεχνεί δέκα λιθογραφίες για το «La tentation de l'Occident» του André Malraux. Δύο χρόνια αργότερα, ο Malraux τον βοηθά να εξασφαλίσει γαλλικότητα.

Το 1970 ο Zao Wou-Ki διευθύνει το σεμινάριο που δημιούργησε ο ζωγράφος Kokoschka στο Φεστιβάλ Μουσικής της Σάλτσμπουργκ. Η παρουσίαση μίας επιλογής τεσσάρων τήλων εκδόσεων που προέρχονται από τη δωρεά του Zao Wou-Ki πραγματοποιήθηκε το 1979 στη Γαλλική Εθνική Βιβλιοθήκη, με αφορμή τεύχος ειδικού αφιερώματος των «Νουβέλ Ντε Λ’Εστάνπ».

Το 1980 του ανατέθηκε ο ρόλος καθηγητή τοιχογραφίας στην École nationale supérieure des arts décoratifs. Το 1984 έγινε Officier de la Légion d'honneur από τον Γάλλο Υπουργό Πολιτισμού. Το 1985 δίδασκε ζωγραφική στην παλιά του σχολή Hangzhou σε είκοσι έξι νέους καθηγητές προερχόμενους από διάφορες κινεζικές ακαδημίες.

Το 1988 εκδόθηκε Autoportrait, αυτοβιογραφία συν-συγγραφόμενη με τη Françoise Marquet.

Το 1993 ο Zao Wou-Ki προήχθη σε Commandeur de la Légion d'honneur από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας. Το 1994 έλαβε το Praemium Imperiale της ζωγραφικής, διάκριση που απονέμεται από την Ιαπωνία. Η κριτική επιτροπή απαρτιζόταν από τη κυρία Jacques Chirac, τον Helmut Schmidt, τον Amintore Fanfani, τον Edward Heath, τον Yasuhiro Nakasone και τον David Rockefeller Jr. Το Imperial Prize απονεμήθηκε στο Τόκιο τον Οκτώβριο, ταυτόχρονα με τους άλλους βραβευθέντες: Henri Dutilleux (μπουζούκι), Richard Serra (γλυπτική), John Gielgud (τέχνη του θεάματος) και Charles Correa (αρχιτεκτονική). Το 1995 ο Zao Wou-Ki έλαβε το Βραβείο Επιστήμης για την Τέχνη, δημιουργημένο στο Παρίσι από τη LVMH (το βραβείο αυτό απονεμήθηκε στον Steven Chu για την Επιστήμη).

Το 1998 ο Zao Wou-Ki σχεδίασε έναν τοίχο-πίνακα σε κεραμική, παραχθεί από τη Sintra από τη Viuva Lameco Cerâmica, για τον υπόγειο σταθμό «Atlantique» της Λισαβόνας.

Το 2001 ο Zao Wou-Ki έλαβε το Βραβείο του Ιδρύματος Taylor. Από το 1941, οι εκθέσεις του έργου του Zao Wou-Ki εναλλάσσονται με σταθερούς ρυθμούς σε όλο τον κόσμο και στα μεγαλύτερα μουσεία, αναδεικνύοντας τα πολλαπλά ταλέντα του ζωγράφου, σχεδιαστή, χαρακτικού, λιθογράφου και εικονογράφου.

O Zao Wou-Ki είναι ένας από τους πιο διάσημους εκπροσώπους της Λυρικής Αφηρημένης Τέχνης. Το έργο του συνθέτει ένα συνδυασμό μεταξύ των τεχνικών μέσων που κληρονόμησε από την ανατολική πολιτισμική κληρονομιά και της πλαστικής και ποιητικής φιλοδοξίας της δυτικής λατιρικής αφηρημένης τέχνης.

Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής

Διατεταγμένος στην Λεγεώνα της Τιμής

Officier des Arts et des Lettres

Διατεταγμένος στον Εθνικό Τάγμα της Αξίας

Μεγάλος Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής