Cicarelli Michela(1974) - Quel che resta di Me

Τι απέμεινε από Εμένα

Ο πίνακας, έντονα επηρεασμένος από τις κυβιστικές και φουτουριστικές περαιώσεις, δεν περιορίζεται στο να αποτυπώσει ένα σώμα, αλλά σκηνοθετεί τη συνθεση και τη μεταγενέστερη επανασύνθεση της ψυχής.
Στο κέντρο της συνθέσης καθίζει μια γυναικεία φιγούρα γυμνή, περήφανη και ελκυστική. Η χρωματική επιλογή δημιουργεί μια σαφή διάκριση μεταξύ του «εγώ» (της γυναίκας) και του «έξω κόσμου» (του εσωτερικού φόντου που αντικατοπτρίζεται και γεωμετρικό).
Η στάση μαγνητική: τα χέρια είναι ανοιχτά, τεντωμένα προς τα επάνω σε μια κίνηση που κινείται μεταξύ εκστατικής αφοσίωσης ενός χορού και μιας κραυγής απελευθέρωσης. Το κεφάλι, κλινόμενο προς τα πίσω, υποδηλώνει βαθιά ενδοσκόπηση ή κάθαρση. Το σώμα δεν είναι στατικό, φαίνεται να αιωρείται και να αγωνίζεται να αναδυθεί από το πλέγμα από κατεσπεραμένες γραμμές που το περιβάλλουν, σαν να προσπαθεί η φιγούρα να ελευθερωθεί από μια προστατευτική πανοπλία ή από τα συντρίμμια του παρελθόντος.
Το νόημα του τίτλου στο έργο
Ο τίτλος «Τι απέμεινε από εμένα» προσδίδει στον πίνακα μια βαθιά ελκυστική και μυστηριώδη γοητεία. Οι γεωμετρικές μορφές που διασχίζουν τον χώρο δεν είναι πλέον απλές στυλιστικές επιλογές, αλλά γίνονται τα «θραύσματα» μιας ζωής, μιας εμπειρίας ή ενός πόνου.
Αυτό που μένει δεν είναι μια σπασμένη φιγούρα, αλλά η πιο αγνή ουσία, γυμνωμένη από κάθε επίφαση επιβολής. Η γυμνότητα χάνει κάθε φυσική απόχρωση για να γίνει πνευματική γυμνότητα: η γυναίκα παρουσιάζεται στο κόσμο χωρίς φίλτρα, περήφανη για την ιστορία της και τα χτυπήματα της. Είναι ένας χορός αντίστασης, το πορτρέτο αυτού που έχει διασπαστεί από τη ζωή αλλά επέλεξε να επανασχηματιστεί, με φως και περηφάνια, στην ατομική αλήθειά της.

Cicarelli Michela è un artista italiana che unisce formazione accademica e sensibilità contemporanea. Dopo gli studi presso l "istituto d'arte, dove ha sviluppato le basi della pittura e della composizione, prosegue la sua crescita come allieva di importanti pittori livornesi, noti per la forza espressiva del colore e la profondità dei loro ritratti. Questo legame tra tradizione pittorica toscana diventa un elemento fondamentale nella sua identità artistica.
Per gran parte della sua carriera Michela ha lavorato su commissione, realizzando opere personalizzate e sviluppando un rapporto diretto con i collezionisti. Un percorso discreto, lontano da concorsie circuiti espositivi, questo le ha permesso di affinare un linguaggio intimo e autentico. Oggi sceglie di dedicarsi interamente alla pittura e alla costruzione del suo universo artistico personale. La sua cifra stilistica nasce tra strumenti digitali e tecnica acrilica: le immagini prendono forma al computer, vengono trasferite su tela e completate con interventi pittorici getuali e materici. Questa combinazione dà vita a un estetica contemporanea, intensa e fortemente emotiva.