Ένα μπρούτζινο γλυπτό. - Ife - Benin - Νιγηρία

Μερικώς σωζόμενη γυναικεία γλυπτή σύνθεση στο «Udo style» (?) του Ife. Νιγηρία

Μερικώς σωζόμενη γυναικεία μπρούνζ γλυπτή σύνθεση που αποδίδεται στο αποκαλούμενο «Udo style» κατέχει μια αμφίβολη θέση στο επιστημολογικό λόγο σχετικά με τις παραδόσεις γλυπτικής του Μπενίν και του Ἀφι (Ifẹ̀). Η ονοματολογία «Udo style» δεν αποτελεί αυστηρά προσδιορισμένη ακαδημαϊκή κατηγορία, αλλά ένας διδακτικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ομάδα μπρούνζ που συνδέονται με την περιοχή γύρω από το Udo, κοντά στην Benin City, που εμφανίζονται λιγότερο ακέραια τυποποιημένα από τα εκείνα τα επίσημα έργα της μοναρχίας του Μπενίν. Αυτά τα αντικείμενα συχνά χαρακτηρίζονται από σχεδόν μεγαλύτερη φυσιοκρατική μοντελοποίηση, ήπιοτερη θερμοκρασία προσώπου και μειωμένη ιεραρχική στυλιστική αποτύπωση σε σχέση με τα ώριμα μπρούνζ της αυλής του Μπενίν από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα.

Σε συγκριτική προοπτική, η γλυπτική παράδοση του Ifẹ̀ από τον 12ο έως τον 15ο αιώνα διακρίνεται από εξαιρετικό βαθμό φυσιοκρατίας, ιδιαίτερα σε κεφαλές από μπρούνζ και τερακοτα (της γέφυρας). Η τέχνη του Μπενίν, ενώ συνδέεται ιστορικά μέσω προφορικής παράδοσης και στυλιστικής σύγκρισης, αναπτύσσει μια πιο κωδικοποιημένη οπτική γλώσσα με προσανατολισμό στην αυλή, στην ιεραρχία ή στην τελετουργική εξουσία. Η λεγόμενη ύπο-ύλη Udo συχνά ερμηνεύεται ως ενδιάμεση θέση ανάμεσα σε αυτούς τους δύο πόλους, αν και ένα τέτοιο ευθεία εξελικτικό μοντέλο παραμένει αμφισβητούμενο.

Η μερικώς σωζόμενη γυναικεία μορφή, ύψους 53 εκ., χυτευμένη στη μπρούνζ, συμμορφώνεται υλικά με την μεταλλουργική πρακτική του Μπενίν αλλά αντέχει σε ακριβή χρονολογική απόδοση. Ενώ ορισμένες ερμηνείες εντάσσουν τέτοια έργα στον 15ο ή 16ο αιώνα, οι επιστημονικές μέθοδοι χρονολόγησης που εφαρμόζονται έμμεσα σε συναφείς υλικές ποσότητες αποδίδουν ευρείς και αμφισβητούμενους χρονικούς ορίζοντες. Ως εκ τούτου, τόσο τα στυλιστικά όσο και τα τεχνικά στοιχεία υποδηλώνουν ένα σύνθετο αλληλεπιδρατικό παιχνίδι μεταξύ περιφερειακών εργαστηριακών πρακτικών, πολιτισμικής ανταλλαγής και εξελισσόμενης καλλιτεχνικής αισθητικής της αυλής αντί ενός ενιαίου κοχλαστικού στυλιστικού φάσματος.

Ifẹ - και Benin Ausstellung Wolfgang Jaenicke Gallery 2018 (προτελευταία ακολουθία φωτογραφιών).

Αντιθέτως, η τέχνη της μητρόπολης Yoruba Ife διακρίνεται από την εξαιρετικά φυσιοκρατική απεικόνιση πορτρέτων και μορφών σε μπρούνζ, τερακότα και πέτρα. Αυτά τα έργα, που χρονολογούνται κυρίως από τον 12ο έως τον 15ο αιώνα, θεωρούνται εμβληματικά παραδείγματα προχωρημένης φυσιοκρατικής γλυπτικής στην προ-κονολαϊκή Αφρική. Καλλιτεχνική ιστοριογραφία υποστηρίζει ότι η τέχνη του Ife άσκησε σημαντική επίδραση στην ανάπτυξη της μπρούνζ τέχνης του Μπενίν, υποστηριζόμενη από προφορικές παραδόσεις που διηγούνται την πρόσκληση Ife καλλιτεχνών στην αυλή του βασιλιά Ομπα του Μπενίν.

Σε σύγκριση, η τέχνη του Ife χαρακτηρίζεται από υψηλό βαθμό φυσιοκρατίας, ενώ η κλασική τέχνη του Μπενίν φαίνεται πιο τυποποιημένη και στυλιστικά επεξεργασμένη. Το Udo style κατέχει ενδιάμεση θέση σε αυτό το φάσμα, επισημαίνοντας φυσιοκρατικά στοιχεία με μεγαλύτερη εμφαντικότητα από την αυλική τέχνη του Μπενίν αλλά χωρίς να υιοθετήσει πλήρως τον φυσιοκρατικό χαρακτήρα που βλέπουμε σε έργα Ife.

Υλικά, το Ife χρησιμοποίησε μπρούνζ, τερακότα και πέτρα, ενώ η τέχνη του Μπενίν χρησιμοποίησε κατά κύριο λόγο μπρούνζ και ελεφαντόδοντο. Το Udo style εμπλέκεται κυρίως σε μπρούνζ τα γλυπτά. Χρονολογικά, η τέχνη του Ife τοποθετείται κυρίως μεταξύ του 12ου και 15ου αιώνα, η κλασική τέχνη του Μπενίν μεταξύ 14ου και 19ου αιώνα, και το Udo style κυρίως στον 15ο έως 16ο αιώνα. Ωστόσο, η χρονολόγηση δεν φαίνεται πλέον να είναι τόσο ενημερωμένη σε σύγκριση με την TL ανάλυση των μπρούνζ, που εξακολουθεί να αποτελεί θέμα συζήτησης μεταξύ των υπερισχουσών γνώμης. Βλ. Silvia Dolz, Schaetze aus Afrika: Benin, die Schenkung Baessler, σελ. 9 κ.ε.

Έχουμε διεξάγει πάνω από εκατό από αυτά από ιδιωτικά ινστιτούτα τα τελευταία χρόνια, αφού δεν έχουμε καταφέρει να διεξάγουμε αναλύσεις στο Rathgen Institute από το 2004 γιατί το SPK «Stiftung Preußischer Kulturbesitz» επιτρέπει μόνο κρατικούς φορείς να διεξάγουν αναλύσεις.

Μια παρόμοια κεφαλή κοσμήματος βρίσκεται επίσης σε ορισμένες πλάκες Benin. Μπορεί να υποτεθεί ότι αυτό το μόδας αξεσουάρ μεταφέρθηκε από τον πολιτισμό Ife προς το Benin. Abb. von Luschan, Altertümer von Benin, Bnd 2, plate 43 (τελευταία φώτο ακολουθία).

Σύνοψη: Το Udo style διατηρεί σημαντική θέση στην ιστορική τέχνη ως περιφερειακή παραλλαγή εντός της βασιλικής επικράτειας του Benin που ταυτόχρονα αντικατοπτρίζει την επιρροή της φυσιοκρατικής παράδοσης του Ife στην ανάπτυξη της τέχνης του Benin. Αναδεικνύει την καλλιτεχνική ποικιλία και τις δυναμικές πολιτισμικές αλληλεπιδράσεις ανάμεσα σε διαφορετικά κέντρα στην προ-κοινοβουλευτική Δυτική Αφρική.

Επιλεγμένες αναφορές

Ben-Amos, Paula Girshick. The Art of Benin. London: British Museum Press, 1995.

Blier, Suzanne Preston. The Royal Arts of Africa: The Majesty of Form. New York: Harry N. Abrams, 1998.

Darling, Patrick. “Benin Art and the Problem of Chronology.” African Arts 24, no. 3 (1991): 54–67.

Jaenicke–Njoya, Catalogue Ci105, object CAB06983

Gore, Charles. “Ifẹ̀ and Benin: Problems of Artistic Interaction and Style.” African Arts 36, no. 1 (2003): 1–15.

Phillips, Tom, ed. Africa: The Art of a Continent. London: Royal Academy of Arts, 1995.

Willett, Frank. African Art: An Introduction. London: Thames & Hudson, 1971.

Αυτή η περιγραφή γίνεται με τεχνητή νοημοσύνη. Παρά τις προσεκτικές ατομικές ανασκοπήσεις, η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης μπορεί να επιφέρει σφάλματα ή ανακριβείς περιγραφές.

TL-Analysis, Kotalla, 565 χρόνια +/- 17,65 %.