Ελληνιστικός κεραμική πλοίο - 120 mm

Αρχαϊκή Ελληνιστική Κεραμική Κεραμική Σκεύος

Κουλτούρα / Περίοδος: Ελληνιστική
Ημερομηνία / Περίοδος: 4ος αιώνας π.Χ.
Υλικό: Κεραμική
Διαστάσεις: 120 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση, με μικρές φθορές επιφάνειας και ελαφρές απώλειες ανάλογες με την ηλικία. Ακεραία λαβές με βρόχους και καλά διατηρημένος ραβδωτός εξωτερικός σχεδιασμός σώματος.

Δεν γίνεται αποστολή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λόγω πολύπλοκων κανονισμών εξαγωγής που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, το αντικείμενο αυτό δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε εξασφαλίστε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν τοποθετήσετε προσφορά.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Εγγραφής Αντικειμένου: 107

Ο νυν κάτοχος αγόρασε το αρχαϊκό ελληνιστικό κεραμικό σκεύος από ιδιωτικό συλλέκτη, N.N., στο Όστερμπεκ, Ολλανδία.

Ο προηγούμενος κάτοχος, ιδιωτικός συλλέκτης, N.N. από το Όστερμπεκ, δήλωσε ότι το αντικείμενο βρισκόταν στη συλλογή του από το 2025.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο είχε προηγουμένως αποτελέσει μέρος ιδιωτικής συλλογής στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1980.

Δεν είναι διαθέσιμες περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την προηγούμενη ιστορία της ιδιοκτησίας από τον προηγούμενο κάτοχο.

Ιστορικό Πληροφοριών:
Αυτό το μικρό αρχαϊκό ελληνιστικό κεραμικό σκεύος χρονολογείται στον 4ο αιώνα π.Χ. και αντιπροσωπεύει μια πρακτική κεραμική μορφή που χρησιμοποιούνταν σε όλο τον Ανατολικό Μεσόγειο κατά την περίοδο του Ελληνισμού. Το σκεύος διαθέτει στρογγυλό, σφαλιδωτό σώμα με λίγο στενότερο λαιμό και δύο αντίθετους βρόχους λαβής κάτω από το χείλος, διευκολύνοντας τη χειραγώγηση και την αιώρηση. Ο εξωτερικός φολισμός διακοσμείται με οριζόντια ραβδώσεις, που δημιουργήθηκαν κατά τη διαδικασία στροφάλισης στον τροχό του αγγειοπλάστη, χαρακτηριστικό στοιχείο που παρατηρείται σε χρηστικά σκεύη της περιόδου.

Τέτοια κεραμικά σκεύη χρησιμοποιούνταν συνήθως για την αποθήκευση και σερβίρισμα υγρών, ελαίων, σιτηρών ή άλλων οικιακών αγαθών. Στον ελληνιστικό κόσμο, τα κεραμικά δοχεία αποτελούσαν ουσιώδες μέρος της καθημερινής οικιακής ζωής και παρήχθησαν σε μεγάλους αριθμούς σε περιφερειακά εργαστήρια σε όλη την Ελλάδα, τη Μικρά Ασία, τη Δυτική Ασία και την Αίγυπτο. Οι μορφές τους συχνά ακολουθούν μακροχρόνιες παραδόσεις, ενώ προσαρμόζονται στις μεταβαλλόμενες τοπικές γεύσεις και πρακτικές απαιτήσεις.

Η περιόδος του Ελληνισμού, ακολουθώντας τις κατακτήσεις του Αλέξανδρου του Μέγα, χαρακτηρίστηκε από εκτεταμένη πολιτιστική ανταλλαγή και ενισχυμένες εμπορικές δικτύωσεις σε όλη τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Καθημερινά κεραμικά είδη όπως αυτό διακινούνταν ευρέως μέσω εμπορικών και τοπικών διανομών, αντικατοπτρίζοντας τη διασυνδεδεμένη φύση της ελληνιστικής κοινωνίας. Παρότι χρηστικό στο σκοπό του, τα σκεύη αυτού του είδους μαρτυρούν την τεχνική ικανότητα των αρχαίων αγγειοπλαστών, οι οποίοι κατάφεραν να επιτύχουν ισορροπημένες αναλογίες και ανθεκτικά μορφώματα μέσω οργάνωσης της εργαστηριακής παραγωγής.

Η ραβδωτή διακόσμηση όχι μόνο προσφέρει οπτικό υφασμάτινο αλλά και ενισχύει τα τοιχώματα του σκεύους και βελτιώνει το κράτημα κατά τη χρήση. Τέτοιες πρακτικές βελτιώσεις αποδεικνύουν τη στενή σχέση μεταξύ τεχνικής δεξιότητας και λειτουργικότητας στην αρχαία κεραμική παραγωγή. Παρόμοια παραδείγματα έχουν εντοπιστεί σε οικισμούς, αποθηκευτικούς χώρους και ταφικά περιβάλλοντα σε ολόκληρο τον ελληνιστικό κόσμο.

Αυτό το αντικείμενο προσφέρει άμεση και απτή σύνδεση με τον λαό της αρχαιότητας, καθώς αντικείμενα αυτού του τύπου αποτελούσαν μέρος της καθημερινής οικιακής ζωής περισσότερο από δύο χιλιάδες χρόνια πριν.