Βοηθητικό τραπεζάκι (2) - Ξύλο - Στυλ Λουδοβίκου ΙΖ’

Δυο συνολάκια κομοδίνα που ταιριάζουν αμέσως σε αυτή τη γλώσσα νεοκλασικιστικής επαναεπεξεργασίας που, στην πρώτη μισή του 20ού αιώνα, επαναφέρει τον λεξιλόγιο του Λουδοβίκου ΙΕ΄ με μια ανάμειξη πιστότητας και ελευθερίας. Η δομή είναι συμπαγής, πολύ γαλλική στην αναλογία της: ένα ευθύ σώμα, με καθαρές γραμμές, ακουμπισμένο σε ένα ελάχιστο βάσηκι και κορυφωμένο από ένα μικρό καπέλο σκαλιστό που εισάγει το μόνο εμφανές διακοσμητικό gesture. Εκείνο το τελείωμα, με το μοτίβο ενός λουλουδιού που καμπυλώνει ομαλά, λειτουργεί σχεδόν ως ρομαντικό απόσπασμα από το ροκοκό ρεπερτόριο, αλλά εκτελεσμένο με το πιο σταθερό χέρι και λίγο παχύτερο που χαρακτηρίζει την περίοδο ανάμεσα στους πολέμους.

Το ξύλο, σε ζεστό, κοκκινωπό τόνο, γυαλίζεται μέχρι να αποκαλύψει μια παραγωγή περιποιημένη αλλά όχι αριστοκρατική: ένα έπιπλο αστικό, στιβαρό, σχεδιασμένο για να διαρκεί και να συνοδεύει εσωτερικούς χώρους που αναζητούσαν κομψότητα χωρίς υπερβολές. Το πρόσωπο οργανώνεται με τη σαφήνεια που χαρακτηρίζει το στυλ: ένα επάνω συρτάρι καλά οριοθετημένο, με μεταλλικό χειριστήριο σε μορφή δακτυλίου ή σταγόνας, και κάτω από αυτό ένα ζευγάρι συμμετρικές πόρτες που επαναλαμβάνουν την ίδια γλώσσα του σφυρηλατήματος. Η γεωμετρία κυριαρχεί, αλλά πάντα απαλύνεται από την κλασική αναλογία και από την παρουσία αυτού του καπέλου που προσφέρει κάθετη κίνηση και μια νότα χάρης.

Το σύνολο μεταδίδει εκείνο το χαρακτηριστικό μείγμα του νεοκλασικισμού του 20ού αιώνα: σεβασμό προς τη συμμετρία, γεύση για τον περιορισμένο διάκοσμο, και μια εκτέλεση που συνδυάζει παραδοσιακή τέχνη με τους πλέον τυποποιημένους μεθόδους της εποχής του. Πρόκειται για κομμάτια που δεν επιδιώκουν να εντυπωσιάσουν, αλλά να προσφέρουν γαλήνη, τάξη και έναν αέρα λεπτότητας ιστορικής συνέχειας μέσα σε μια κρεβατοκάμαρα.

Αποστολή με πιστοποιητικό και καλό σακί-συσκευασία."} )