Helmut Zwickl - Weltmeister durch technischen K.O. - 2013

Μιλάμε ακόμη για την εποχή των Mercedes-αστραπτικών αστεριών, για το νimbus του kam-sah-siegte-Nimbus που επέτρεψε ένα ποιοτικό τεχνικό μηχάνημα και που η ανάμνηση δοξάζει, υμνούμε τη γερμανική ακρίβεια, σκεπτόμαστε τον Fangio, τον Moss και τον χοντρό Neubauer, ο οποίος καθοδηγούσε με σήμανση. Χωρίς αμφιβολία, τη χρονιά 1954 και 1955 η Mercedes εξαντλούσε το μέγιστο εκείνο που ήταν τεχνικά και οδηγικά δυνατό στους αγώνες αυτοκίνησης.

Έχουμε πλέον αποβάλει την προσγείωση στο φεγγάρι και οδηγούμε γύρω από το Nürburgring σε 7:45. Το Μέγιστο στον αγωνιστικό αυτοκίνητο ⍰το έτος 1969 ωστόσο κρατούσε η εταιρεία Porsche. «Ουφ», είπε ο επισκευαστής ενός αμερικανικού γκρουπ αγώνων όταν ο πεντάτροχος στόλος Porsche εισήλθε στη Daytona-Arena· «αν ισχύει ότι η Porsche είναι μόνο ένα μικρό εργοστάσιο, θα έπρεπε να εμφανιστεί τότε ο Ford με 30 εργοστασιακά αυτοκίνητα.» Ο στόχος της Porsche ήταν υψηλός.

Αυτό λεγόταν «Παγκόσμιος Πρωταθλητής Μάρκας». Η τιμή φαινόταν να μην παίζει ρόλο. Υπολογιστές εξέταζαν κάθε νέο συμβόλαιο οδηγού (κάποτε ήταν δώδεκα) για κάθε αγωνιστικό δρόμο μια βέλτιστη ώρα — το χαρακτηριστικό, ο τρόπος οδήγησης και η φιλοδοξία αυτών των ανθρώπων να φέρω εμπρός σε μια ενότητα, ακόμη και ο ηλεκτρονικός εγκέφαλος δεν θα κατάφερνε να το συντονίσει.

Ο στόχος ήταν να περικυκλώσει τον αντίπαλο, να τον συνθλίψει και με τη βοήθεια της οικείας τεχνολογίας να τον πλήξει. Από τα δέκα σκέλη της Μάρκας-Πρωταθλήματος η Porsche κέρδισε επτά, έξι από αυτά με «τεχνικό Κ.O.» Με τρία κέρδισε ο ίδιος εαυτό της K.O., και πριν η ώρα και αυτή η νίκη δοξάσει και οι ήττες ξεθαφτούν από τη μνήμη, θα ήθελα να ξαναπιάνω την ταινία των αγώνων αντοχής 1969 — χωρίς ρετούς και με τον αρχικό ήχο, όπως την βίωσα.

Θα λάβετε ένα βιβλίο σε αρχική συσκευασία, οι εικόνες προέρχονται από το ιδιωτικό μου αντίτυπο