Fernando Ribaudo - La Violinista Celeste

Είμαι ο Φερνάδο Ριμπάουδο, Ιταλός καλλιτέχνης 63 ετών, δουλεύω ως Σκηνολόγος-Σκηνοθέτης επί 42 χρόνια και έχω ζωγραφίσει πάνω από 500 πίνακες στη ζωή μου. Τώρα συνταξιούχος είμαι επιτέλους αφοσιωμένος στο πάθος μου για τη δημιουργία ορισμένων έργων, μερικά εξ αυτών για Διεθνείς Διαγωνισμούς Ζωγραφικής. Αυτός ο πίνακας σε δημοπρασία είναι ένα λάδι σε καμβά, στερεωμένο σε καμβά, με τίτλο: La Violinista Celeste. Προσπαθώ να εξηγήσω τα συναισθήματα που με οδήγησαν να τον ζωγραφίσω μετά από έναν ονειρικό ύπνο γεμάτο συναισθήματα. Στον ύπνο μου είδα στοιχεία ιστορικού και ρετροσπεκτιβικού χαρακτήρα να αιωρούνται και τη βαθειά συμβολική γλώσσα που χαρακτηρίζει τις φυσιογνωμίες vanitas του 17ου αιώνα, για τις οποίες υπήρξα πάντοτε ερωτευμένος. Νιώθω τη αντίφαση ανάμεσα στην ζωντάνια της νιότης και της τέχνης με τη μοιρολατρία του θανάτου και τη μεταβλητότητα των γήινων αγαθών. Η Μουσικός αντιπροσωπεύει, στο όνειρό μου, τη νεότητα, την ομορφιά και την εφήμερη ευχαρίστηση των αισθήσεων, όπου η μουσική αποτελεί μια προσωρινή τέχνη που χάνεται μόλις σταματήσει να παίζεται, ένα απόλυτα συμβολικό σημείο της βραχύτητας της ζωής. Το κρανίο είναι το κεντρικό στοιχείο της vanitas και λειτουργεί ως memento mori («θυμήσου ότι πρέπει να πεθάνεις»), υπενθυμίζοντας σε όλους τη θνητότητα της ανθρώπινης φύσης και το τέλος κάθε φυσικής ομορφιάς. Τα Χρυσά Ρητούμενα αντιπροσωπεύουν τον υλικό πλούτο, τη δύναμη και τις επίγειες επιτυχίες, στοιχεία που συσσωρεύτηκαν μάταια, γιατί δεν μπορούν να μεταφερθούν μετά θάνατον. Το Ανοιχτό Βιβλίο συμβολίζει τη γνώση, την επιστήμη και τον πολιτισμό, και αυτά θεωρούνται μάταια όταν αποκοπούν από την αντίληψη του τέλους της ύπαρξης. Το Ασημένιο Κανάτιον τονίζει τη λαμπρότητα και τις υλικές απολαύσεις. Τα Ρόδα είναι για μένα το κλασικό Σύμβολο ομορφιάς και φρεσκάδας που μαραίνονται γρήγορα, ενσαρκώνοντας τη φευγαλέα φύση του χρόνου. Η Γάτα συνδέεται με τη ανθρώπινη ενστικτώδη φύση, τη περιέργεια ή την παρακολούθηση της εστίας, αντιτίθεται στην ακινησία των γύρω αντικειμένων... σε ένα έργο που θα μείνει για πάντα ... σε ένα όνειρο ... με το δικό μου στυλ, όπως στα αρχαία έργα του 17ου αιώνα.