Manuel Pinazo (1956) - Camino al cielo

Μανουέλ Πινάσο, Βαλένθια 1956
Έργο ζωγραφισμένο με μεικτή τεχνική σε MDF (ξύλο)
Αποστέλλεται πιστοποιητικό του πίνακα που έγινε από τον καλλιτέχνη

• Τέχνες και Εργαστήρια. Σχολή του Εουδουάρδου Μερόllo (A.H.V.) ενταγμένη στη Σχολή Τεχνών και Εργαστηρίων της Βαλένθια (5 έτη)
• Διάκριση στην κατεργασία μεταλλικής τέχνης με σιδερένια κατασκευή


EXPOSICIONES Y TRABAJOS

• 1991.- Έκθεση πίνακα και γλυπτικής, Δήμος Μπουρχασότ, τελετή έναρξης της αίθουσας.
• 1992.- Έκθεση γλυπτικής στο Palacio Gravina της Αλικάντε, μαζί με J. G. H. με τίτλο “Φως και μορφή στο σίδερο”
• 1992.- Έκθεση στην αίθουσα PG ART της Gandía
• 1992.- Έκθεση και προμήθεια από τον Δήμο της Font d’en Carros ενός σετ από 25 γλυπτά σιδήρου
• 1993.- Έκθεση ζωγραφικής με J.G.H. στη Γκαλερί María Caballero της Castellón
• 1993.- Έκθεση στη Γκαλερί Luisa Torres της Βαλένθια
• 1993.- Έκθεση στο INTERARTE της Βαλένθια με τη Γκαλερί Luisa Torres
• 1993.- Έκθεση στη Γκαλερί Villanueva της Μαδρίτης
• 1994.- Έκθεση στη Γκαλερί Cartel της Granada
• 1994.- Έκθεση στη Γκαλερί Vértice του Sagunto
• 1994.- Έκθεση στη Γκαλερί Tretze της Castellón
• 1994.- INTERARTE της Βαλένθια με τη Γκαλερί Luisa Torres
• 1995.- Έκθεση στη Γκαλερί Seiquer της Μαδρίτης
• 1995.- Έκθεση στην Manolo Cruzado της Castellón
• 1995.- Έκθεση στο Diagonal Art της Βαρκελώνης
• 1995.- INTERARTE της Βαλένθια με τη Γκαλερί Luisa Torres
• 1995.- Έκθεση στο IBERICO 2MIL της Βαρκελώνης
• 1996.- PLURAL ART Γκαλερί Luisa Torres σε Torre Pacheco, Murcia
• 1996.- Έκθεση στη Λιβριρία Rosalía Sender της Βαλένθια
• 1996.- Έκθεση στη Γκαλερί Vértice του Sagunto
• 1996.- Συνολική έκθεση στις Atarazanas της Βαρκελώνης
• 1996.- INTERARTE της Βαλένθια με τη Γκαλερί Vértice
• 1997.- Έκθεση Γκαλερί Der Reiter της Βαλένθια
• 1997.- Έκθεση Γκαλερί Seiquer της Μαδρίτης
• 1998.- Έκθεση στην Crapanzano Art του Μιλάνου
• 1998.- Έκθεση στην PG ART της Gandía
• 1998.- Έκθεση στη Γκαλερί Vértice του Sagunto
• 1999.- INTERARTE της Βαλένθια, Γκαλερί Vértice
• 1999.- Συνεργασία Γκαλερί Cartel της Granada
• 2015.- Εκθέσεις με το Ίδρυμα Hispano Rusa - Vía Vitalis στη Μόσχα
• 2020.- Έκθεση Τέχνης Cont. στη Μαρμπέλα με τη Γκαλερί OCCO ART
• Γκαλερί Saatchi Λονδίνο, έργο εκτεθειμένο online
• 2021.- Έκθεση στην Novella Art Gallery Sagunto
• 2021,- Έκθεση online στην 1819 Art Gallery (εικονική)
• 2022.- Έκθεση στο Centro Civico Sagunto

Η ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ ΕΞΑΝΤΛΕΙ
Από τον Πέδρο Αλμπέρτο Κρους

Η αφηρημένη γλώσσα στην οποία κινείται ολόκληρη η παραγωγή του Μανουέλ Πινάσο είναι άμεση συνέπεια της επαναξιολόγησης που το αυστηρό γεωμετρικό επιχειρείται να δεχθεί κατά τη διάρκεια της μεταμοντερνιστικής περιόδου, καθώς και της εξάπλωσης που οι ζωγραφιές πραγματοποιούν εκτός των παραδοσιακών τους ορίων. Το πρώτο μοναδικό στοιχείο της προσωπικής του ζωγραφικής είναι η εισαγωγή του λάθους, της “ατέλειας” στη μετατροπή ορισμένων γεωμετρικών σχημάτων με μακρά παράδοση από τις πρωτοπορίες. Το έργο του Πινάσο επαναλαμβάνει μοντέλα συνθετικά βασισμένα σε κάθετες ή οριζόντιες λωρίδες παράλληλες διαφορετικών χρωμάτων, με ματτέρες ή επανάληψη γεωμετρικών σχημάτων όπως το ορθογώνιο. Όταν παρατηρεί κανείς λεπτομερώς κάθε μια από αυτές τις συνθέσεις, διακρίνει ότι ο ψυχρός ρασιοναλισμός στον οποίο στηρίζεται η αφηρημένη γεωμετρία έχει διαστραφεί μέσω της εισαγωγής διαφορετικών ανομοιοτήτων: γραμμές ελαφρώς κεκλιμένες και συνεπώς δεν φτάνουν να είναι πλήρως ευθείες· διαφορετικός χώρος διαχωρισμού μεταξύ των διαφορετικών ζωνών χρώματος· κάθετες που διακόπτονται και κόβουν τον ρυθμό του έργου· ή, προφανώς, το ευχάριστο χρώμα -με ηχοχρώματα μάζεστε- και μερικές φορές με μια διάθεση αφέλειας, που αποσαθρώνει την μεταφυσική της εξουσίας που απορρέει από πολύ από τη γεωμετρική αφηρημένη τέχνη της πρωτοπορίας.
Αλλά η διαδικασία αποδόμησης της αφηρημένης γεωμετρίας που πραγματοποιεί ο Μανουέλ Πινάσο δεν σταματά σε αυτό το πρώτο επίπεδο κριτικής. Υπάρχει, επιπλέον, ένα «δεύτερο επίπεδο», το οποίο ο καλλιτέχνης έχει εδραιώσει με τα χρόνια και που φέρνει ενδιαφέρουσες συμπερασματοδοτήσεις. Πρωτίστως, και σε μια γραμμή εργασίας που συνεχίζει την μετα-εικονογραφία της δεκαετίας του 80, ο συγγραφέας πειραματίζεται με το ενδεχόμενο γλυπτικής της ζωγραφικής μέσω της συνένωσης πολλών τεμαχίων που διαλύουν την παραδοσιακή αντίληψη περί περιγράμματος/πλάνου τετράγωνου ή ορθογώνιο