René Maechler - Paesaggi di Donna - 1965

ΛΑΜΠΡΌΣ, ΑΦΗΡΗ, ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΜΑΥΡΟ-ΛΕΥΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ από τον René Maechler, κυκλοφόρησε μόνο μία φορά στην Ιταλία (έτσι ποτέ επανέκδοση και ποτέ δημοσιευμένες σε άλλες χώρες).

802 φωτοβιβλία από τη συλλογή M. + M. Auer, σελίδα 440.

ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΑ ΓΥΜΝΑ ΦΩΤΟΒΙΒΛΙΑ που έχουν εκδοθεί ποτέ (δείτε τις εικόνες).

ΤΟ ΥΨΙΣΤΟ ΜΟΥ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ.

Μετά την τεράστια επιτυχία της πρώτης δημοπρασίας, το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία) παρουσιάζει πλέον υπερήφανα τη δεύτερη έκδοση του «Masters of Erotic Photobooks» στο Catawiki.
Απολαύστε ακόμη μια πολύ προσωπική επιλογή βιβλίων αφιερωμένων στον ερωτισμό σε όλες τις όμορφες του όψεις – αντλημένη από τη δική μου ιδιωτική συλλογή και από διάφορες αγορές τα τελευταία χρόνια.
Ένα σμήνος για αγάπη, πάθος και επιθυμία!

ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΒΙΝΤΑΖΙΚΟ ΦΩΤΟΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟ ΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΤΟΤΕ.
Οι δεκαετίες του 1960 διήρκεσαν από το 1960 μέχρι το 1969 και περιέλαβαν τον Πόλεμο του Βιετνάμ, το κίνημα φοιτητών και την σεξουαλική επανάσταση.

Το 5Uhr30.com εγγυάται λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία, 100% ασφάλεια και συνδυασμένη αποστολή παγκοσμίως.

Μπρούνο Αλφιέρι, Μιλάνο. 1965. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Χαλκοδέκτης (όπως εκδόθηκε). 230 x 285 mm. 52 σελίδες. 38 φωτογραφίες. Φωτογραφίες: René Maechler. Κείμενο στα ιταλικά.

Κατάσταση:
Εσωτερικά καθαρό χωρίς σήμερα και χωρίς σημειώσεις, αλλά με ίχνη χρήσης· οι σελίδες κιτρινίζουν ελαφρά στις άκρες (συνηθισμένο φαινόμενο παραγωγής), σε όλο το μήκος γέρνουν στις γωνίες προς τα κάτω δεξιά. Έξω με ίχνη χρήσης· περισσότερο φθαρμένες στις άκρες και στις γωνίες. Συνολικά πολύ καλή κατάσταση.

Πολύ καλό γυμνό φωτοβιβλίο, εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση.

'René Mächler, γεννημένος στη Ζυρίχη το 1936 και διαμένει στο Zuzgen στην επαρχία Aargau, έχει καταξιωθεί διεθνώς ως σταθερός εκπρόσωπος της «συγκεκριμένης φωτογραφίας». Για χρόνια τα έργα του έχουν παρουσιαστεί σε εκθέσεις στη Ελβετία και στο εξωτερικό και κοσμούν δημοσίους και ιδιωτικούς συλλογικούς αποθετήριους. Παρά το ότι η συγκεκριμένη μορφή φωτογραφίας έχει τραβήξει την προσοχή περισσότερο, ιδίως ως σχέση προς τη μοντέρνα τέχνη, απέκτησε αργά συνείδηση στο ευρύτερο κοινό ως ανεξάρτητη καλλιτεχνική κατεύθυνση στη φωτογραφία. Για αυτό δεν είναι περίεργο που το μοναδικό φωτογραφικό έργο του René Mächler, που δημιουργήθηκε σε μια συνεχόμενη δημιουργική πορεία τα τελευταία σαράντα χρόνια, τώρα αποτιμάται πλήρως.
Μετά τις σπουδές του στο State College of Photography στην Κολωνία (1958-60), ο René Mächler ακολούθησε σταθερά τον καλλιτεχνικό του δρόμο. Ενώ η φωτογραφία ως απεικόνιση ορατής πραγματικότητας διαμόρφωσε το θεμέλιο του έργου του για μεγάλο χρονικό διάστημα, επικεντρώθηκε ολοένα και περισσότερο σε μορφολογικές πτυχές και στην συνειδητή χρήση φωτογραφικών μέσων. Τελικά, ο Mächler εγκατέλειψε εντελώς τη φωτογραφική μηχανή και άρχισε να δημιουργεί φωτογραφικά έργα με καθαρά καλλιτεχνικές μεθόδους, εμνευσμένος από τον κονστρουκτιβισμό και από την έννοια του «καθαρού φωτιστικού σχεδιασμό» του Λάσλο Moholy-Nagy τη δεκαετία του 1920. Ο Mächler άφησε επίσης πίσω την αφαίρεση της πραγματικότητας και στράφηκε προς τις «ενσαρκώσεις των πιθανοτήτων της εικόνας που κρύβονται στη φωτογραφία» (Gottfried Jäger).
Με άλλα λόγια, εικόνες που δημιουργούνται εξ ολοκλήρου από τα εγγενή στοιχεία της φωτογραφίας, το φως και το ευαίσθητο υλικό. Αν και το καλλιτεχνικό έργο του Mächler διερευνά κυρίως τα βασικά στοιχεία της κλασικής μαύρης-άσπρης φωτογραφίας στο «άπειρο ανάμεσα στο μαύρο και το άσπρο» – τον τίτλο ενός από τα έργα του – πάντα ενσωματώνει τις πιο πρόσφατες τεχνολογίες που σχετίζονται με τη φωτογραφία, όπως ο βίντεο και οι ψηφιακές εικόνες, στις αυστηρές, συστηματικές ερευνητικές εικόνες του. Με τη φωτογραφική εργασία περιορισμένη στις ουσιώδεις αρχές και την συνεχή αισθητική προσέγγιση, ο René Mächler δημιούργησε ένα εξαιρετικά ποικίλο, πυκνό και πλούσιο καλλιτεχνικό έργο: από τις σειριακές Λουμινογραφίες μέχρι τα Κομψά Φωτογραμμάτα με θέμα τις βασικές γεωμετρικές μορφές και το «Ανακλάσεις» που θεματοποιούν το φως καθ' αυτό, μέχρι τη σχεδόν πλήρη διάλυση της εικόνας σε σειρές όπως ο «Εξαφάνιση ενός Τετραγώνου» (1998). Το έργο του René Mächler μπορεί να θεωρηθεί μοναχικό τοπίο στο τοπίο της Ελβετικής Φωτογραφίας, αλλά στη σημερινή εποχή, όπου ο ψηφιακός θόρυβος γίνεται όλο και πιο αυθαίρετος και επιπόλαιος, είναι πιο επίκαιρο από ποτέ: μια ισχυρή, ανεξάρτητη καλλιτεχνική θέση, μια προσπάθεια «να αντικρούσει το χάος αυτού του κόσμου με μια τάξη από καθαρά στοιχεία και συναρπαστικές ή ισορροπημένες σχέσεις» (Willy Rotzler).