Helmut Newton - Sleepless Nights - 1978

ΜΕΓΑΛΟΣ, ΝΕΟΤΕΡΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΤΟΥ HELMUT NEWTON ΚΑΙ ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΛΑΣΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΡΟΒΑ.AΝ ΦΟΡΑ ΔΕΞΤΕΑΝΑ.

ΒΙΝΤΑΤΖ BOOK από τη δεκαετία του '70 - με την ORIGINAL DUSTJACKET.

ΦΡΕΣΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

Μετά την τεράστια επιτυχία της πρώτης δημοπρασίας, το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία) παρουσιάζει υπερήφανα τη δεύτερη έκδοση των “Masters of Erotic Photobooks" στο Catawiki.
Απολαύστε ακόμη μια ιδιαίτερα προσωπική επιλογή βιβλίων αφιερωμένων στο ερωτικό στοιχείο με όλες τις όψεις του ομορφού του, αντλημένη από τη δική μου ιδιωτική βιβλιοθήκη και από διάφορες αγορές τα τελευταία χρόνια.
Ένα προσφιλές ποτό για αγάπη, πάθος και πόθο!

Οι φωτογραφίες σε αυτό το βιβλίο τραβήχτηκαν μεταξύ 1975 και 1978 εξαιρείται η σελίδα 107 που τραβήχτηκε το 1971.

Ο Helmut Newton (1920-2004) ήταν Γερμανο(-Αυστραλός) φωτογράφος. Ο The New York Times τον περιέγραψε ως «παραγωγικό φωτογράφο μόδας, ευρέως μιμητό, των καθοριστικών μαύρο-λευκό φωτογραφιών που ήταν βασικό στοιχείο του Vogue και άλλων εκδόσεων, με προκλητικό, ερωτικό χαρακτήρα».

Το 5Uhr30.com εγγυάται αναλυτικές και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία, 100% ασφάλεια και συνδυασμένη αποστολή παγκοσμίως.

Schirmer and Mosel, Munich. 1978. Πρώτη γερμανική έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Χειροποίητη έκδοση με σκουπιδοσακούλα. Διαστάσεις 200 x 270 mm. 152 σελίδες. 71 φωτογραφίες (33 με χρώματα). Φωτογραφίες: Helmut Newton. Κείμενο από Edward Behr (European Editor of "Newsweek"). Κείμενο στα Γερμανικά.

Κατάσταση:
Το βιβλίο μέσα και έξω εξαιρετικό, φρέσκο και άψογο· καθαρό με καμία σημείωση και με καμία φθορά από τυρί-σκονη. Η dustjacket φρέσκια και πλήρης χωρίς σκίσιμο, χωρίς κολλημένα σκισίματα και χωρίς ελλείποντα μέρη· ελαφριά ίχνη χρήσης μόνο, χωρίς ελαττώματα· ο σπονδύλος (όπως συχνά) ελαφρώς θαμπωμένος. Γενικά άριστη κατάσταση.

Φανταστικό νωρίς βιβλίο του Helmut Newton.
Εδώ στην αληθινή πρώτη γερμανική έκδοση (αρχικά δημοσιεύτηκε την ίδια χρονιά, το 1978, από την Congreve Publishing Company, Νέα Υόρκη)

«Ο Helmut Newton γεννήθηκε στο Βελιρίνι; συγνώμη, στο Βερολίνο, γιος της Klara "Claire" (née Marquis) και του Max Neustädter, ιδιοκτήτη εργοστασίου κουμπιών. Η οικογένειά του ήταν Εβραϊκή. Ο Newton φοίτησε στο Heinrich-von-Treitschke-Realgymnasium και στο American School στο Βερολίνο. Ενδιέφερε τη φωτογραφία από την ηλικία των 12 ετών όταν αγόρασε την πρώτη του κάμερα, δούλεψε για τον γερμανό φωτογράφο Yva (Elsie Neulander Simon) από το 1936.
Οι ολοένα και πιο καταπιεστικοί περιορισμοί που επέβαλαν οι νόμοι της Νυρεμβέργης σήμαιναν ότι ο πατέρας του έχασε τον έλεγχο του εργοστασίου όπου παρήγαγε κουμπιά και αγκράδες· σύντομα κρατήθηκε σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης την Kristallnacht, στις 9 Νοεμβρίου 1938, κάτι που ανάγκασε τελικά την οικογένεια να φύγει από τη Γερμανία. Οι γονείς του διέφυγαν στην Αργεντινή. Του δόθηκε διαβατήριο λίγο μετά τα 18, και άφησε τη Γερμανία στις 5 Δεκεμβρίου 1938. Στο Τριέστι, ανέβηκε στο Conte Rosso (μαζί με περίπου 200 άτομα που διέφευγαν από τους ναζί), intending να ταξιδέψει στην Κίνα. Μετά την άφιξή του στη Σιγκαπούρη, διαπίστωσε ότι μπορούσε να παραμείνει εκεί, αρχικά για λίγο ως φωτογράφος για τα Straits Times και αργότερα ως φωτογράφος πορτραίτων.
Ο Newton εγκλειστής από τις βρετανικές αρχές κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Σιγκαπούρη και μεταφέρθηκε στην Αυστραλία με το πλοίο Queen Mary, φτάνοντας στο Σίδνεϊ στις 27 Σεπτεμβρίου 1940. Οι έγκλειστοι ταξίδεψαν με τρένο προς το καταυλισμό στο Tatura υπό οπλισμένο φρουρείο. Απελευθερώθηκε από την κράτηση το 1942 και λίγος καιρός εργάστηκε ως συγκολλητής φρούτων στη Νότια Βικτόρια. Τον Αύγουστο του 1942 γρατζούνησε με τον Αυστραλιανό Στρατό και εργάστηκε ως οδηγός φορτηγού. Μετά τον πόλεμο, το 1945, έγινε Βρετανός υπήκοος και άλλαξε το επώνυμο σε Newton το 1946.
Το 1948 παντρεύτηκε την ηθοποιό June Browne, που εκτελούσε υπό το ψευδώνυμο June Brunell. Αργότερα έγινε επιτυχημένος φωτογράφος υπό το ιδιόμορφο ψευδώνυμο Alice Springs (μετά την Alice Springs, την πόλη στην Κεντρική Αυστραλία).
Το 1946 ίδρυσε ένα στούντιο στη μόδα Flinders Lane στο Μελβούρνη και εργάστηκε σε μόδα, θέατρο και βιομηχανική φωτογραφία στις ευρωστάσιες μεταπολεμικές δεκαετίες. Μοιράστηκε την πρώτη ομαδική του έκθεση τον Μάιο του 1953 με τον Wolfgang Sievers, Γερμανό πρόσφυγα όπως ο ίδιος, που είχε υπηρετήσει στην ίδια εταιρεία. Η έκθεση «New Visions in Photography» παρουσιάστηκε στο Federal Hotel στη Collins Street και πιθανόν ήταν η πρώτη ματιά στη Νέα Αντικειμενικότητα στη φωτογραφία στην Αυστραλία. Ο Newton έμεινε σε εταιρικές σχέσεις με τον Henry Talbot, έναν συνάδελφο Γερμανό Εβραίο που είχε επίσης κρατηθεί στο Tatura, και η σχέση του με το στούντιο συνέχισε ακόμα και μετά το 1957, όταν έφυγε από την Αυστραλία για το Λονδίνο. Το στούντιο μετονομάστηκε σε 'Helmut Newton and Henry Talbot'.

Η αυξανόμενη φήμη του ως φωτογράφου μόδας ανταμείφθηκε όταν εξασφάλισε ανάθεση για να εικονογραφήσει μόδες σε μια ειδική αυστραλιανή συμπληρωματική έκδοση για το περιοδικό Vogue, που εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 1956. Κέρδισε 12μηνο συμβόλαιο με το British Vogue και έφυγε για το Λονδίνο τον Φεβρουάριο του 1957, αφήνοντας τον Talbot να διαχειρίζεται τη δουλειά. Ο Newton άφησε το περιοδικό πριν από τη λήξη του συμβολαίου του και πήγε στο Παρίσι, όπου δούλευε για γαλλικά και γερμανικά περιοδικά. Επέστρεψε με Μελβούρνη τον Μάρτιο 1959 για συμβόλαιο με το Australian Vogue.

Ο Newton και η γυναίκα του τελικά κατέληξαν στο Παρίσι το 1961 και η εργασία συνεχίστηκε ως φωτογράφος μόδας. Οι εικόνες του εμφανίστηκαν σε περιοδικά, συμπεριλαμβανομένης της γαλλικής έκδοσης του Vogue και του Harper's Bazaar.

Ίδρυσε ένα ιδιαίτερο στυλ που χαρακτηρίζεται από ερωτικά, στιλιζαρισμένα σκηνές, συχνά με σαδομαζοχιστικά και φετιχιστικά υπόβαθρα. Ένας heart attack το 1970 μείωσε την παραγωγή, ωστόσο η ενθάρρυνση της συζύγου του οδήγησε στη συνεχή επέκταση του προφίλ του, ιδιαίτερα με την τεράστια επιτυχία της studio-bound στατικής απεικόνισης της σειράς «Big Nudes» (1980). Ακολούθησε το portfolio «Naked and Dressed» και το 1992 το «Domestic Nudes» που σήμανε την αιχμή του ερωτικού-αστικού του στυλ, όλες αυτές οι σειρές θεμελιώθηκαν στη δεξιοτεχνία της τεχνικής του. Ο Newton εργάστηκε επίσης σε πορτρέτα και πιο φανταστικές μελέτες.

Ο Newton σκηνοθέτησε αρκετά φωτογραφικά άρθρα για το Playboy, συμπεριλαμβανομένων φωτογραφικών άρθρων για Nastassja Kinski και Kristine DeBell. Πρωτότυπες εκτυπώσεις των φωτογραφιών από το σκάνδαλο του Αυγούστου 1976 με την DeBell, «200 Motels, or How I Spent My Summer Vacation», πωλήθηκαν σε δημοπρασίες αρχείων του Playboy από Bonhams το 2002 για 21.075 δολάρια και από Christie's τον Δεκέμβριο 2003 για 26.290 δολάρια.

Το 2009, η June Browne οργάνωσε μια τιμητική έκθεση για τον Newton, βασισμένη σε τρεις φωτογράφους που έγιναν φίλοι με τον Newton στο Λος Άντζελές το 1980: Mark Arbeit, Just Loomis και George Holz. Και οι τρεις είχαν μαθητευθεί στη Σχολή Art Center College of Design στο Πασαντνα, Καλιφόρνια. Όλοι έγιναν φίλοι με τον Helmut και τη June Newton και σε διαβαθμισμένο βαθμό βοήθησαν τον Helmut Newton. Ο καθένας συνέχισε τις δικές του καριέρες. Η έκθεση έκανε πρεμιέρα στο Helmut Newton Foundation στο Βερολίνο και συνέκρινε το έργο των τριών με προσωπικές στιγμές, φωτογραφικά φύλλα και γράμματα από την περίοδο τους με τον Newton.

Από τη δεκαετία του 1970 ο Newton χρησιμοποιούσε τακτικά κάμερες Πολaroid και φιλμ για άμεση οπτικοποίηση συνθέσεων και συνθηκών φωτισμού, ειδικά για τη μόδα. Κατά τη δική του ομολογία, για το γύρισμα της σειράς Naked and Dressed που ξεκίνησε το 1981 για το ιταλικό και γαλλικό Vogue χρησιμοποίησε φιλμ Polaroid “σε τεράστιες ποσότητες”. Αυτές οι πολαρόιντ λειτουργούσαν και ως ένα σκιτσ μπουκ, όπου ο ίδιος έγραφε σημειώσεις σχετικά με το μοντέλο, τον πελάτη ή τον τόπο και την ημερομηνία. Το 1992 ο Newton δημοσίευσε το Pola Woman, ένα βιβλίο που αποτελείτο μόνο από τις πολΑρόιντ του. Περισσότερα από 300 έργα βασισμένα στις πρωτότυπες πολaroids προβλήθηκαν στην έκθεση 2011 «Helmut Newton Polaroids» στο Museum für Fotografie στο Βερολίνο.

Στη μεταγενέστερη ζωή του, ο Newton ζούσε τόσο στο Μόντε Κάρλο όσο και στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, όπου περνούσε τους χειμώνες στο Château Marmont, όπως έκανε κάθε χρόνο από το 1957. Στις 23 Ιανουαρίου 2004 υπέστη σοβαρό καρδιακό επεισόδιο ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητό του με κατεύθυνση από το Château Marmont προς το Sunset Boulevard. Μεταφέρθηκε στο Cedars-Sinai Medical Center· οι γιατροί δεν μπόρεσαν να τον σώσουν και ανακοινώθηκε ο θάνατός του. Οι στάχτες του θάβονται στο Städtischer Friedhof III στο Βερολίνο."
(Wikipedia)