Sergio Romero - Frecuencia lineal

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος μιας πρόσφατης ερευνητικής ζωγραφικής, στην οποία το μηχανικό/αυτόματο gesture, η χωρική δομή και η συμβολική επανάληψη μετατρέπονται σε μια ενιαία οπτική γλώσσα. Παρά το γεγονός ότι με την πρώτη ματιά μπορεί να φαίνονται παρορμητικά ή αυθόρμητα, κάθε στοιχείο προέρχεται από μια διαδικασία παρατήρησης και φιλτραρίσματος που αντλείται από ένα παλιότερο έργο κατά πολύ πιο αρχιτεκτονικό και ακριβές, αναπτυγμένο επί χρόνια μέσω μαρκαδόρου, γραμμικού σχεδίου και χειρονακτικής κατασκευής του χώρου.

Σε αυτή τη νέα σειρά, αυτή η ακρίβεια δεν εξαφανίζεται: μεταμορφώνεται.

Η γραμμή παύει να συμπεριφέρεται αποκλειστικά ως περίγραμμα ή δομή και αρχίζει να λειτουργεί επίσης ως ενέργεια, ρυθμός και φυσική επέκταση πάνω στην επιφάνεια. Το gesture ελευθερώνεται, αλλά παραμένει ένα εσωτερικό σύστημα οργάνωσης. Οι συμβολισμοί επαναλαμβάνονται, οι διαδρομές διασταυρώνονται, οι εντάσεις εξισορροπούνται και ο χώρος οριοθετείται από μια αόρατη αρχιτεκτονική που στηρίζει ολόκληρη την συνθεση.

Κάθε έργο λειτουργεί ως ένα νοητικό χάρτης σε κίνηση:
κορμούς μνήμης, παρορμήσεις, διαδρομές και συναισθηματικές δομές που συμβιώνουν μέσα σε ένα και μόνο επίπεδο. Η φαινομενική φαινομénε στους ελέγχους κατευθύνεται από συνειδητές αποφάσεις σχετικά με τη βίαιη πυκνότητα, το κενό, την ισορροπία, τον κορεσμό και την οπτική κατεύθυνση.

Η επανάληψη πλαισίων, τροχιάς, νευρικών γραμμών και κυκλικών πυρήνων δημιουργεί μια δική της γραμματική, αναγνωρίσιμη σε ολόκληρη τη σειρά. Δεν πρόκειται για ατύχημα ούτε για καθαρή αυτοματισμό, αλλά για μια έρευνα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο μεταφράζονται η σκέψη, η ένταση και η ευαισθησία σε μια σύγχρονη ζωγραφική γραφή.

Η ακρυλική ζωγραφική αντικαθιστά εδώ ένα μέρος της σκληρότητας του τεχνικού σχεδίου από μια περισσότερο σωματική και φυσική παρουσία. Το έργο δεν χτίζεται πλέον μόνο: συμβαίνει και αυτό. Η γραμμή διατηρεί τη μνήμη της κίνησης, του χρόνου και της άμεσης δηλωτικής ενέργειας, διατηρώντας πάντα το ίδιο οπτικό σύμβολο που ορίζει το σύνολο της έρευνας.

Αυτά τα τεμάχια ταλαντώνονται ανάμεσα στα εξής:

- σχέδιο και ζωγραφική,
- έλεγχο και επέκταση,
- αρχιτεκτονική και αυτοματοτισμό,
- γραφή και αφαιρετικότητα.

Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά που προτείνει μια δική της οπτική γλώσσα, όπου η gestural ένταση συμβιώνει με μια εσωτερική αυστηρή δομή και όπου κάθε σύνθεση λειτουργεί ως άμεση επέκταση ενός νοητικού, συναισθηματικού και χωρικού συστήματος που βρίσκεται διαρκώς σε μεταμόρφωση.