Antonio Giovanni Lanzirotti - Γλυπτό, Arianna e Satiro - 24 cm - Πήλινο

Antonio Giovanni Lanzirotti (Νάπολη, 9 Μαΐου 1830 – 1921)
La schiava, Musée des Beaux-Arts Jules Chéret, Νίκαια
Βιογραφία
Μελέτησε στην Παλέρμο μέχρι το 1848, όταν εντάχθηκε στην επανάσταση της Σικελίας το 1848 υπηρετώντας υπό τον στρατηγό Ιγνάτσιο Ριμποτι. Αποτυχημένη η εξέγερση, φυλακίστηκε στο Castel Sant'Elmo της Νάπολης, όπου κατά τη φυλάκιση αρχικά καταδικάστηκε σε θάνατο και αργότερα αμνήστθηκε. Εξόριστος από το Βασίλειο των Δύο Σικελιών και πήγε στο Τορίνο, όπου για ένα χρόνο υπηρέτησε ως οπλίτης πυροβολικού.
Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Παρίσι για να δουλέψει υπό τον Joseph Michel Ange Pollet. Το πρώτο του έργο ήταν Η Εκπαίδευση του Δάκρυ, εκτέθηκε στην Παγκόσμια Έκθεση του 1855 στο Παρίσι.
Το 1860 εντάχθηκε στο κίνημα Γκαριμπάλντι, συνελήφθη στο Κάπο Κορσό, φυλακίστηκε δύο μήνες στη Gaeta, και αργότερα επέστρεψε στο Παρίσι. Εκεί ολοκλήρωσε: Αγαπηpunita, Ο χορός, το μαυσωλείο της Κόντε Τύζηιεβιέζ, Μια λουόμενη, που παρουσιάστηκε στη Σαλόν, Η Απόλαυση, Η Τρέλα και πολλά αγάλματα και πορτρέτα, μεταξύ των οποίων του Cassagnac, του M. Girardin, του δόκτορα Armand Trousseau, του συγγραφέα Pierre Beaumarchais, του βασιλιά Ουμπέρτο Α΄.
Το 1863 γύρισε στο Τορίνο, όπου ο βασιλιάς Βιτόριο Εμανουέλε II ανέθεσε τα αγάλματα του Κόντε Βέρντε και του Δούκα Βιτόριο Αμεδέο I. Άλλα έργα του ήταν τα αγάλματα Η Σκέψη, που βρέθηκε στο Λονδίνο, και Η Σκλάβα, πουλήθηκε στο μουσείο της Νίκαιας.
Ο Λαντζιρόττι ανήκε σε πολλές ακαδημίες, τιμήθηκε με τον Σταυρό των Ιπποτών των Αγίων Μαουρίττι και Λαζάρου, με το Τάγμα του στέμματος της Ιταλίας και με το Τάγμα της Ισαβέλλας Κάτωθεν της Καθολικότητας.
στις δαπάνες αποστολής περιλαμβάνεται
μεταφορά με διεθνή μεταφορέα
ξύλινη συσκευασία κατόπιν παραγγελίας
ασφάλιση