Mauro Falcioni (1978) - Vicolorato Buglioni 1

Σημείωση:
Δωρεάν εθνική αποστολή
Για Διεθνείς αποστολές, αν αγοράσεις περισσότερα από ένα έργο στην ίδια δημοπρασία, πληρώνεις μια μόνο αποστολή.
Σε παρακαλούμε να επισκεφθείς την πλατφόρμα πώλησης online μας “DELAURETISART”
Mauro Falcioni (1978 Ιταλία)
Ακρυλικό, Υδατοχρώματα σε χαρτόνι των 400 γραμμαρίων
Το έργο είναι υπογεγραμμένο στο μπροστινό και πίσω μέρος
Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας του Καλλιτέχνη
Ο Mauro Falcioni γεννήθηκε στη Matelica το 1978, απασχολείται με τις εικονικές τέχνες και τις εικονογραφήσεις, έχει επιπλέον κατάρτιση γραφικών για τον ιστό χωρίς ποτέ να αφήνει την αληθινή του κλήση: το σκίτσο με το χέρι. Οι στιλιστικοί του registri: από το φανταστικό σε πιο εικονιστικά απεικονίσεις, μέχρι να βρεθεί στην σουρεαλιστική σκυτάλη οι πιο αποτελεσματικές λύσεις για να εκφράσει το βλέμμα του για τον κόσμο. Υπό αυτή τη σημείωση ωριμάζει το στυλ του κατά τα χρόνια, μεταφέροντας τα ίχνη των μολυβιών από το χαρτί στη μουσαμά και δίνοντας στα έργα του μια γραμματική αναγνωρίσιμη, αποτελούμενη από επαναλαμβανόμενες φιγούρες και σκηνές εμποτισμένες με νοήματα. Η ποιητική του: το όνειρο και η στιγμή που ζούμε παίρνουν σάρκα με τη μετακίνηση στη μνήμη όσο και με τη δημιουργική πράξη που, μέσα από τη γλώσσα που χρησιμοποιείται, χαράσσει μια διαφορά μεταξύ του έργου και του αντικειμένου. Αυτή η απόκλιση τελικά γίνεται το ουσιαστικό υλικό του ίδιου του αντικειμένου. Ο συγγραφέας αντιπροσωπεύει αυτήν την αδιάλλακτη και ταυτόχρονα θεμελιώδη απόκλιση, χρησιμοποιώντας τους ψυχοαναλυτικούς παραπέμπτες που είναι χαρακτηριστικοί της γιουνγκιανής παράδοσης. Η γάτα οδηγεί, άρρηκτα συνδεδεμένη με τον άνθρωπο όπως ο αετό σκοινιά με το παιδί, γιατί διαφορετικές εικόνες του ίδιου εαυτού παραπέμπουν στην έννοια της Σκιάς, το πιο σκοτεινό μέρος του εαυτού μας που είμαστε αναγκασμένοι να εξημερώσουμε καθώς προσεγγίζουμε την πραγματικότητα. Κάθε άλλη σχέση παρούσα ως έλλειψη ή ως υπόδειξη που αποσκοπεί να ομαλοποιήσει το ίδιο: καθώς βυθιζόμαστε στον εαυτό, ο δημιουργός μας αναγκάζει να αντιμετωπίσουμε τη μοναξιά-μελαγχολία ως υπαρξιακή κατάσταση του ανθρώπου, την ιδιαιτερότητά του να «πέφτει μακριά από τον κόσμο».