Loren Artemis (XX-XXI) - Sguardi Frontali

Καλλιτέχνης: Loren Artemis
Τεχνική: Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 40 x 30 cm
Τίτλος: Μπροστινά βλέμματα

Η εικόνα αποτελεί τον τέλειο συντακτικό και εννοιολογικό αντίστοιχο του προηγούμενου πίνακα του καλλιτέχνη, εξελίσσοντας την αφήγηση από μια ενδοσκοπική αλληλεπίδραση προφίλ σε ένα ισχυρό διπλό προφίλ πορτρέτο. Και σε αυτή τη ζωγραφιά, η σκηνή κυριαρχείται από ένα ομοχρωματικό φόντο σε έντονο κόκκινο σκούρο, στρωμένο με υφή ζωντανή και εξασθενημένη που αναδεικνύει τη δραματικότητα των θεμάτων στο πρώτο πλάνο.

Κέντρο της σύνθεσης, σε ελαφρώς ανυψωμένη θέση, ξεπετάγεται το πρόσωπο προς τα μπρος της νεαρής γυναίκας. Το βλέμμα, καθαρά επικεντρωμένο προς τον θεατή, είναι μαγνητικό: τα ανοιχτά μάτια, σε αποχρώσεις γαλάζιες, περιβάλλονται από μακιγιάζ σβησμένος και από μακριές και καθορισμένες βλεφαρίδες. Το κατσαρωτό μαύρο κομμωτήριο, πλουσιοπάροχο με μια φράντζα, πλαισιώνει το τέλειο ωοειδές του προσώπου. Το διάφανο δέρμα αντιπαραβάλλεται σαφώς με τη ζεστή ρουα που δίνει όγκο στα μάγουλα και τα χείλη, βαμμένα με ζωντανό κόκκινο και ελαφρώς μισάνοιχτα, που αφήνουν να διακρίνεται η γραμμή των δοντιών. Το μαύρο ψηλό κολάρο φόρεμα συγχωνεύεται με τη βάση του καμβά, δημιουργώντας μια σταθερή πυραμιδική δομή.

Κάτω, επάνω στον κορμό της γυναίκας, προβάλλει σε πρώτο πλάνο ο μαύρος γάτος, επίσης πορτρέτο frontal. Το παλτό του σκούρο παρουσιάζει απαλές ανθρακικές αποχρώσεις που δίνουν όγκο και τρισδιάστατο χαρακτήρα στο ζώο. Τα μάτια ενός έντονου χρυσό-κίτρινου, σχεδόν γυαλιστερά, επαναλαμβάνουν τη μετωπική ματιά της γυναικός, δημιουργώντας έναν υπνωτικό διπλό αντίλαλο για τον παρατηρητή. Τα λευκά και λεπτά μουστάκια ανοίγονται σε ακτινωτές γραμμές, προσθέτοντας μια ζωντανή λεπτομέρεια ρεαλισμού.

Σε σχέση με το πρώτο έργο, η δυναμική της σχέσης αλλάζει: δεν υπάρχει πλέον γραμμική ένταση ανάμεσα στα δύο υποκείμενα, αλλά μια συμμετρική συμβίωση προς τα έξω. Η κατακόρυφη σύνθεση και η σχεδόν γεωμετρική συμμετρία των προσώπων δίνουν στη ζωγραφιά μια τελετουργική μεγαλοπρέπεια, σχεδόν τοτεμική. Η αυστηρή παλέτα — περιορισμένη στο κόκκινο του φόντου, στο μαύρο των μαλλιών, του φορέματος και της γούνας, και στο λευκό της επιδερμίδας — διατηρεί αναλλοίωτη την αισθητική νοir και εξαιρετικά γραφική που χαρακτηρίζει τον καλλιτέχνη.