Αρχαίος Ρωμαίος Terracotta ποτήρι κρασί - 65 mm

Αρχαίο Ρωμαϊκό Κεραμικό Κυπελλάκι Κρασιού

Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαία Ρώμη
Ημερομηνία / Περίοδος: 1ος–2ος Α.Δ.
Υλικό: Κεραμικό Τερακότα
Διαστάσεις: 65 mm
Κατάσταση: Καλή κατάσταση

Δεν αποστέλλεται έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Λόγω πολυάριθμων κανονισμών εξαγωγής που αφορούν πολιτιστικά αγαθά, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί εκτός ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την κατάθεση προσφοράς.

Πληροφορίες προέλευσης:
Αριθμός Καταχώρισης Αντικειμένου: 160

Ο τωρινός κάτοχος αγόρασε αυτό το Αρχαίο Ρωμαϊκό Κεραμικό Κυπελλάκι Κρασιού από έναν ιδιώτη συλλέκτη, V.P., στο Grave της Ολλανδίας.

Ο προηγούμενος κάτοχος, ένας ιδιωτικός συλλέκτης από το Grave, δήλωσε ότι το κυπελλάκι αποτελεί μέρος της συλλογής του από το 1989.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο κάτοχο, το αντικείμενο βρισκόταν προηγουμένως σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία πριν from 1980.

Δεν διατίθεται περαιτέρω πληροφορία σχετικά με την παλαιότερη ιστορία ιδιοκτησίας του αντικειμένου.

Ιστορικό Πληροφοριών:

Αυτό το μικρό κεραμικό κυπελλάκι χρονολογείται στον 1ο–2ο αιώνα μ.Χ. και αντιπροσωπεύει μια κοινή μορφή ρωμαϊκού ποτηριού που χρησιμοποιούνταν σε όλη την Αυτοκρατορία. Χαρακτηρίζεται από το στρογγυλό σώμα, τον ελαφρώς περιορισμένο λαιμό και το ανάστροφο χείλος· το αγγείωμα σχεδιάστηκε για την κατανάλωση κρασιού και άλλων ποτών. Τέτοια κύπελλα και κυπελλάκια αποτέλεσαν ουσιώδες μέρος της ρωμαϊκής τράπεζας και βρέθηκαν σε νοικοκυριά από απλές αγροτικές κατοικίες μέχρι εύπορες αστικές κατοικίες.

Το κρασί κατείχε κεντρική θέση στην καθημερινή ζωή και κουλτούρα των Ρωμαίων. Καταναλωνόταν από ανθρώπους όλων των κοινωνικών στρωμάτων και συχνά αραίωνοταν με νερό πριν το πόσιμο, ακολουθώντας καθιερωμένες ρωμαϊκές συνήθειες. Ποτήρια όπως αυτό χρησιμοποιούνταν σε καθημερινά γεύματα, κοινωνικές συγκεντρώσεις, θρησκευτικές τελετές και δεξιώσεις. Η ευρεία τους παρουσία αντικατοπτρίζει τη σημασία της κοινοτικής διατροφής και φιλοξενίας στην ρωμαϊκή κοινωνία.

Τα εργαστήρια κεραμεικού συστήματος παρήγαγαν μεγάλες ποσότητες χρηστικών αγγείων χρησιμοποιώντας καλά εδραιωμένες τεχνικές κατασκευής. Ο πηλός προετοιμαζόταν προσεκτικά, διαμορφωνόταν στον τροχό του αγγειοπλάστη και ψηνόταν σε καμίνες ικανές να παράγουν ανθεκτικά κεραμικά για τακτική χρήση. Οι τυποποιημένες μορφές επέτρεψαν στους αγγειοπλάστες να παρασκευάζουν αγγεία αποδοτικά, διατηρώντας ταυτόχρονα ποιότητα και λειτουργικότητα.

Οι 1ος και 2ος αιώνες μ.Χ. αντιστοιχούν στην ακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όταν τα εμπορικά δίκτυα συνέδεαν επαρχίες σε ολόκληρη την Ευρώπη, τη Βόρειο Αφρική και τη μεσόγειο. Η κεραμική ήταν ένα από τα πιο ευρέως διανεμημένα εμπορεύματα στον ρωμαϊκό κόσμο. Παρόμοια ποτήρια έχουν αποκαλυφθεί σε οικισμούς, στρατιωτικά φρούρια, βίλες και αστικά κέντρα σε ολόκληρη Αυτοκρατορία. Τέτοια αγγεία μετακινούνταν σε μεγάλες αποστάσεις, φτάνοντας σε περιοχές όπως η παρούσα Γερμανία και Ολλανδία.

Πέρα από τη λειτουργική τους χρήση, τα ποτήρια παρέχουν πολύτιμες γνώσεις για τα ρωμαϊκά κοινωνικά έθιμα. Κοινά γεύματα και ευκαιρίες ποτίσματος έπαιζαν σημαντικό ρόλο στη ενίσχυση των οικογενειακών δεσμών, των κοινωνικών σχέσεων και των πολιτιστικών παραδόσεων. Ακόμη και απλά κεραμικά κυπελλάκια αποτελούσαν μέρος αυτού του ευρύτερου κοινωνικοοικονομικού πλαισίου που χαρακτήριζε την καθημερινή ζωή των Ρωμαίων.

Για τους αρχαιολόγους, αγγεία αυτού του τύπου είναι σημαντικοί χρονολογικοί δείκτες. Τα σχήματά τους, οι υφές και οι τεχνικές κατασκευής βοηθούν στον προσδιορισμό χρονολογιών αρχαιολογικών θέσεων και συνεισφέρουν στην κατανόηση των περιφερειακών προτύπων παραγωγής και εμπορίου εντός της Αυτοκρατορίας.

Χρονολογημένο στον 1ο–2ο αιώνα μ.Χ., αυτό το κυπελλάκι αποτελεί αυθεντικό παράδειγμα οικιακής ρωμαϊκής κεραμικής και προσφέρει μια ματιά στις καθημερινές συνήθειες του αρχαίου κόσμου. Αποτελεί μια απτή σύνδεση με την καθημερινή ζωή των Ρωμαίων, όπου τα αγγεία αυτού του τύπου χρησιμοποιούνταν τακτικά στο τραπέζι. Το αντικείμενο αυτό παρέχει μια άμεση και φυσική σύνδεση με τους ανθρώπους της αρχαιότητας που ήπιαν, έφαγαν και κοινωνικοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας αντικείμενα όπως αυτόνalmost δύο χιλιάδες χρόνια πριν.