Κόλον - Baule - Ακτή Ελεφαντοστού (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Οι αποικιοκράτες συχνά απεικονίζονταν σε ρόλους που σχετίζονται με την εξουσία και την κύρια εξουσία: γιατρός, αστυνομικός, χωροφύλακας ή δικαστής. Ωστόσο, με μια δόση χιούμορ που χαρακτηρίζει τους Αφρικανούς καλλιτέχνες, αυτοί οι χαρακτήρες διατηρούν συνήθως το μαύρο δέρμα και συχνά απεικονίζονται με μια χαλαρή στάση, χέρια στις τσέπες.

Η τέχνη του αποικιοκρατικού τύπου εμφανίζεται στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Γεννιέται μετά από παραγγελίες που οι ίδιες οι αποικιοκρατικές δυνάμεις έκαναν ή από τοπικούς πληθυσμούς που επιθυμούν να αποτυπώσουν, μερικές φορές με καρικατούρα, τους Ευρωπαίους εγκατεστημένους στην Αφρική.

Αυτά τα ανθρωπομορφικά γλυπτά φορούν δυτικό ενδυμασία και συχνά ζωγραφίζονται με έντονα χρώματα.

Κατανοούνται συνήθως τα έργα που δημιουργήθηκαν πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο από αυτά που παρήχθησαν μετά από αυτήν την περίοδο μέχρι σήμερα. Σήμερα, οι καλλιτέχνες προτιμούν συνήθως πολύ μακριά σχήματα, τα οποία ονομάζονται < filiformes >, τονισμένα από ζωηρά χρώματα.

Κιλιάδες αιώνες μετά τις πρώτες απεικονίσεις εμπόρων και στρατιωτών Ευρωπαίων που βρίσκονταν στις αφρικανικές ακτές, ο αποικισμός σημάδεψε βαθιά τη μαύρη τέχνη της γλυπτικής.

Τηρώντας τα παραδοσιακά αναλογικά χαρακτηριστικά των εθνοτικών γλυπτών, οι καλλιτέχνες άρχισαν να απεικονίζουν φιγούρες μαύρων ανδρών που φέρουν τα χαρακτηριστικά εξουσίας του αποικιακού κράτους: όπλα, κόκκινο φέσι, μπουρντόν ή φαρδύ παντελόνι.

Αυτοί οι χαρακτήρες κατείχαν σημαντική θέση στις κοινότητες που διοικούνταν και μερικές φορές συνδέονταν με τελετές προκειμένου να κερδίσουν τη εύνοια τους.

Λαοί όπως οι Bamabara στο Μάλι, οι Baoulé στην Ακτή Ελεφαντοστού, οι Ashanti στο Γκάνα, οι Kamba στην Κένυα ή οι Makonde στη Μοζαμβίκη τους ενσωμάτωσαν στον συμβολικό τους κόσμο με τη μορφή γλυπτών από ξύλο, συνήθως πολύχρωμων.

Αυτά τα έργα ανήκουν σε αυτό που αργότερα θα ονομάζαμε < Colons >, ένα σύνολο αγαλματιδίων που απεικονίζουν, σε όλη την Αφρική, την παρουσία ή την επιρροή του δυτικού κόσμου.

Με τον καιρό, αυτή η καλλιτεχνική παραγωγή ανέπτυξε ευρύτατα. Υπό την επίδραση της δυτικής ζήτησης για αντικείμενα τέχνης και χειροτεχνίας, έχασε σταδιακά τη θρησκευτική της διάσταση. Τα σύμβολα εξουσίας του αποικιακού στρατιώτη άφησαν τότε τη θέση τους σε φιγούρες που ενσαρκώνουν κοινωνική επιτυχημένη ζωή, μοντερνισμό και εξωτερικά σημάδια πλούτου.

Οι αποικιοκράτες αντιπροσωπεύουν έτσι πρόσωπα που οι καλλιτέχνες και οι πελάτες τους συναντούσαν συχνά στην καθημερινή τους ζωή: αποικιοκρατικοί διοικητές, στρατιώτες, έμποροι ή ιεραποστολείς.

Αρχικά, αυτά τα αγαλματίδια ήταν ζωγραφισμένα με φυτικές βαφές και απεικόνισαν τους Ευρωπαίους όπως τους αντιλαμβάνονταν από τους αφρικανούς τεχνίτες, μέσω των παραδοσιακών αισθητικών κωδίκων. Αργότερα, οι γλύπτες απομακρύνθηκαν από αυτές τις στυλιζαρισμένες απεικονίσεις για να υιοθετήσουν μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση, διατηρώντας ταυτόχρονα μια κάποια εκφραστική αφέλεια. Δίνουν μεγάλη σημασία στη λεπτομέρεια: πιστόλια, καπέλα, μπότες, μόδα της εποχής, περιποιημένα μαλλιά, σουτιέν ή μπουκάλια κρασί. Όλα αυτά τα στοιχεία χρησίμευαν για να απεικονίσουν τη μοντέρνοτητα και τους τρόπους ζωής που σχετίζονται με την παρουσία του δυτικού κόσμου.