Αρχαία Ρωμαϊκή Τετράγωνο γυάλινο μπουκάλι, μεγάλο

Προσοχή: εξαιτίας των κανονισμών τελωνείου μπορούμε να αποστείλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής ΕΕ πριν κάνετε πλειστηριασμό.

Μεγάλο και εντυπωσιακό τετράγωνο γυάλινο μπουκάλι ρωμαϊκής εποχής, από γυαλί με αμφίξυρτο, αμυδρά διαφανές ανοιχτό-μπλε χρώμα με πρασινωπή απόχρωση. Το ημιδιαφανές χερούλι και οι τέσσερις ραβδώσεις του επιδεικνύουν μια όμορφη κατανομή του φωτός. Το μπουκάλι δημιουργήθηκε σε καλούπι, το χερούλι τοποθετήθηκε από τους ώμους με μια κατακόρυφη οπή γυαλί χωριστά, προωθήθηκε προς τα πάνω και τοποθετήθηκε στο λαιμό και στο κάτω μέρος του περιθωρίου. Ένα εξαιρετικό δείγμα ρωμαϊκής γυάλινης τέχνης.

-> Τα ρωμαϊκά γυάλινα αγγεία παρήχθησαν ευρέως από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και ύστερα, ιδίως μετά την ανάπτυξη και εξάπλωση της υάλωσης. Τα τετράγωνα μπουκάλια με σώμα τετράγωνο ήταν πρακτικά δοχεία αποθήκευσης και χρησιμοποιούνταν συνήθως σε ολόκληρη την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

-> Το απαλό γαλαζοπράσινο χρώμα είναι τυπικό για πολύ γυαλί ρωμαϊκής χρήσης, που προκαλείται από φυσικές ακαθαρσίες στο μείγμα γυαλιού. Το επιβεβλημένο χερούλι και οι στρογγυλοί ώμοι δίνουν σε αυτό το αγγείο τόσο λειτουργική όσο και κομψή εμφάνιση, αντικατοπτρίζοντας την ικανότητα των Ρωμαίων γυαλοποιών.

Ύψος: ± 17,5 cm

Κατάσταση: καλή κατάσταση με πολύ ελκυστικό ιριδίζον σμάλτισμα. Αυτός ο τύπος συνήθως έχει επίπερη στεφάνη που δεν υπάρχει πλέον, ασαφές αν είναι προσαρμογή της εποχής για διευκόλυνση του ποτίσματος ή αν αφαιρέθηκε σε μεταγενέστερη χρονική στιγμή. Εκτός από την προαναφερθείσα επίπερη στεφάνη, το μπουκάλι είναι πλήρως άθικτο χωρίς ρωγμές και έχει μόνο μια μικρή εσωτερική γραμμή hairline κατά τον λαιμό. Δείτε εικόνες.

Διαπιστευτήριο γνησιότητας: διαθέσιμο κατόπιν αιτήσεως (pdf).

-> Το γυαλί υπήρχε σε φυσικές μορφές από την προϊστορική περίοδο· ωστόσο, οι άνθρωποι άρχισαν να παράγουν γυαλί περίπου πριν από 4.000 χρόνια στη Μεσοποταμία, όταν οι τεχνίτες ανακάλυψαν πώς να συνCombine άμμο, σόδα και ασβέστη.

Για αιώνες, το γυαλί παρέμεινε ένα είδος πολυτελούς υλικού που προοριζόταν για τις ανώτερες τάξεις. Σε όλο τον Μεσογειακό κόσμο, οι γυαλάδες ανέπτυξαν τεχνικές όπως πρέξιμο, φόρμα μορφής πυρήνα και μαρμάρινο γυαλί, πειραματιζόμενοι ταυτόχρονα με χρώματα χρησιμοποιώντας μετάλλινα οξείδια, συμπεριλαμβανομένων κοβαλτ και χαλκού.

Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν την κατασκευή γυαλιού ακολουθώντας την κατάκτηση της Αιγύπτου στα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., η εφεύρεση του υάλωσης επανάσταση στην παραγωγή, επιτρέποντας την παραγωγή σε μεγαλύτερης κλίμακας επίπεδα. Προσθέτοντας διοξείδιο του μανθάνου, οι Ρωμαίοι γυαλάδες κατάφεραν να παραγάγουν αχρωματικό ή «αqua» γυαλί.

Το ρωμαϊκό γυαλί έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές και χρησιμοποιούταν ευρέως για χάντρες, αγγεία, κεραμικά ψηφιδωτά και υαλοπίνακες παραθύρων. Διακινούταν σε ολόκληρη την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και πέρα από αυτήν, φτάνοντας σε περιοχές όπως η Κεντρική Αφρική, η Σκανδιναβία και, μέσω του Δρόμου του μεταξιού, ακόμη και στην Κίνα.